احمد طاهری، پدر شهيد حسين طاهری در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی(ايكنا)، درباره سيره عملی و زندگانی فرزند شهيدش، گفت: حسين در اواخر سال 1328 در يك خانواده متدين به دنيا آمد.
وی ادامه داد: هيئت محبين اهلبيت(ع) كه هم اكنون نيز فعاليت گسترده دارد، زمينه آشنائی و سوق حسين به مولايش اباعبدالله(ع) را فراهم كرد. حسين جزء بسيج مسجد لرزاده و يكی از اعضای فعال پايگاه اين مسجد بود.
پدر شهيد طاهری با بيان اينكه حسين طاهری از مستقبلان امام(ره) در ورود به كشور طی سال 57 بود، اظهار كرد: در جلسات قرآن شركت میكرد و نوارهای سخنرانی صوتی كه در 30 روز ماه رمضان ضبط میشد را تكثير كرده و در اختيار سايران قرار میداد و از اين فرصت برای تكثير و پخش سخنرانیهای امام(ره) نيز بهره میبرد.
وی افزود: بعد از آغاز جنگ تحميلی، حسين كه در مدرسه ابوعلیسينا تحصيل میكرد، درس و مدرسه را رها كرده و با تكيه بر فرمايشات امام خمينی(ره) مبنی بر لزوم حضور در جبههها، عازم نبرد با دشمن شد.
طاهری با بيان اينكه حسين فرزند بزرگ خانواده طاهری بود، تصريح كرد: حسين همراه با حميد طاهری، پسر عمويش عازم جبهه شد و با هم مشغول به دفاع از كشورشان شدند كه مورد هجوم دشمن واقع شده بود.
وی ادامه داد: ايشان چون با خيريه و هيئت آشنايی داشتند، پولهايی كه به رزمندگان میدادند را از سوی رزمندگان مجرد جمعآوری كرده و با اين استدلال كه متأهلان نبايد از لحاظ مالی مشكل داشته باشند، آنها را در اختيار رزمندگان متأهل قرار میداد.
طاهری با تأكيد بر اينكه فرزند شهيدش در تمامی كارهائی كه انجام میداد، بسيار دقيق و امانتدار بود، اظهار كرد: حسين، مدارك تمامی پولها و كمكهايی كه جمعآوری میكرد، ثبت كرده و به طور بسيار دقيق در اختيار اشخاصی كه قبلاً شناسايی كرده بود، قرار میداد.
وی ادامه داد: حسين از طريق هيئت محبين اهلبيت(ع) نيز دستی در كارهای خير داشت و تا میتوانست به نيازمندان كمك میكرد. از سويی هم وظيفه جمعآوری آذوقهها و اقلام ارسالی به جبهه را برعهده داشت.
طاهری اظهار كرد: حسين بعد از بازگشت از جبهه، اين اقلام را ساماندهی كرده و موقع عزيمت به جبهه، با خود برده و به دستان رزمندگان میرساند.
پدر شهيد حسين طاهری در بخش ديگری از سخنان خود، شخصيت فردی فرزند شهيدش را مورد واكاوی قرار داد و گفت: حسين بسيار مؤدب بود، به طوری كه در خانواده به عنوان اسوه ادب مطرح بود. وقتی به منزل میآمد تا زمانی كه بزرگترها بودند، پايش را دراز نمیكرد. قبل از پدر و مادر دست به سوی غذا دراز نمیكرد.
وی ادامه داد: از ديگر ويژگیهای حسين، صبور بودن و عاری بودن از حس پرخاشگری و تندخوئی بود كه اين خصوصيت وی با عث جذب جوانان به مساجد میشد. وی در حصر آبادان و فتحالمبين، آرپیچی زن بود و تا آخرين لحظه، پای آرمانهايش ايستاد و از كشور و امامش دفاع كرد و هيچگاه در اين عرصه كوتاهی نكرد تا اينكه در دوم فروردينماه سال 62 به شهادت رسيد.
پدر شهيدان طاهری درباره اينكه جوانان امروز چگونه میتوانند از شهدا الگوبرداری كنند، بيان كرد: هر كاری، سرمايهگذاری از لحاظ وقتی و مالی را نياز دارد. تنها تأمين هزينهها كارساز نيست. بايد با تمامی ابزارها در آن راستا قدم برداشت تا به اهداف از پيش تعيين شده دست يافت.
طاهری ادامه داد: بايد با زبان خود جوانان با آنان سخن گفت و دفاع و جنگ را برايشان ترسيم كرد. جوانان ما تشنه فرهنگ دفاع مقدس هستند؛ بنابراين بايد با دقت در اين زمينه قدم برداشت. در صورتی كه بتوانيم اين فرهنگ را به درستی معرفی كنيم، بسياری از مشكلات جامعه حل میشود.