مرقد مطهر حضرت معصومه(س) گلباران شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قم، دوستداران اهل‏بیت(ع) در یک اقدام نمادین با حضور در مبدا ورود ایشان به قم در میدان معصومیه و اقامتگاه موقت ایشان در "بیت النور" واقع در محله "میدان میر" به سمت حرم مطهر فاطمه معصومه(س) حرکت و دراین مکان آیین جشن و سرور برگزار کردند.

مردم قم امروز درآغازین ساعات روز با حضور در خیابان امامزاده ابراهیم، میدان معصومیه را گلباران کردند و با پخش شیرینی و دودکردن اسپند در حرکتی نمادین شترهای آذین بندی شده و کجاوه‌ها را به ‌سمت حرم مطهر حرکت دادند. حرکت اشتران و نواختن طبل های" شیپوری" حال و هوای روحانی به این محفل داده بود.

زنان قم نیز با حضورگسترده در محل عبادتگاه موقت حضرت معصومه(س) در بدو ورود ایشان به قم و تجمع در بیت آن بانوی بزرگوار که بنام "ستیه" معروف است، در این محل به جشن و سرور پرداختند.

خدام آستانه مقدسه نیز در مسیر ورود حضرت فاطمه معصومه(س) با تقدیم شاخه‌‏های گل، این روز بزرگ را به مردم و زایران تبریک گفتند.

حضرت فاطمه ملقب به "معصومه" علیها‏السلام در اول ذیقعده سال 173 هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود.

پدرش امام هفتم شیعیان حضرت امام موسی بن جعفر(ع) و مادرش حضرت "نجمه خاتون"(س) بود که به دلیل پاکی و طهارت نفس به او "طاهره" می‏گفتند. در همان سنین کودکى با مصیبت شهادت پدرگرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد مواجه شد، لذا از آن پس تحت مراقبت و تربیت برادر بزرگوارش حضرت امام رضا (ع) قرار گرفت.

حضرت معصومه(س) یکسال پس از هجرت امام رضا (ع) به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد، در هرشهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى‏شد.

حضرت معصومه (س) همچون حضرت زینب(س) در طول سفر و منازل مختلف، پیام مظلومیت و غربت برادر گرامی خود را به مردم مومن و مسلمان مى‏رساند و مخالفت خود و اهل بیت(ع) را با حکومت حیله گر بنى عباس اظهار مى کرد.

همزمان که کاروان آن بزرگوار به نزدیکی ساوه رسید، عده ای از مخالفان اهل‏بیت(ع) که از پشتیبانی حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان را گرفتند و با همراهان حضرت واردجنگ شده و پس از شهادت همه مردان کاروان، بنا بر نقلى حضرت معصومه (س) را نیز مسموم کردند.

حضرت معصومه (س) بر اثر اندوه فراوان و مسمومیت بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به سمت خراسان برایش مسیر نبود، به لحاظ نزدیکی به قم و بنا به روایتی که از پدر بزرگوارش مبنی بر حضور شیعیان و دوستداران اهل‏بیت(ع)  در قم شنیده بود، قصد این شهر را کردند.

بزرگان شهر قم وقتى از خبر ورود مسرت بخش حضرت معصومه (س) مطلع شدند به استقبالش شتافتند و درحالى که "موسى بن خزرج" بزرگ خاندان "اشعرى" زمام ناقه آن حضرت رابه دوش مى کشید و عده فراوانى ازمردم پیاده و سواره گرداگرد کجاوه حضرت معصومه (س) در حرکت بودند، وارد شهر مقدس قم شدند.

مرکب حضرت معصومه(س) پس از ورود به قم در محلى که امروز "میدان میر" نامیده مى شود، درجلو منزل"موسى بن خزرج" زانو زد و افتخار میزبانى حضرت نصیب او شد.

آن بزرگوار به مدت 17 روز در این شهر زندگى کرد و در این مدت در مدرسه ستیه به نام "بیت النور" که اکنون محل زیارت ارادتمندان آن حضرت است، مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود.

سرانجام در روز دهم ربیع الثانى و بنا بر روایتی 12 ربع الثانى سال 201 هجرى پیش از آنکه دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت دیده از جهان فروبست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند.

مردم قم با تجلیل فراوان، پیکر پاکش را به سوى محل فعلى که در آن روز بیرون شهر و به نام "باغ بابلان" معروف بود، تشییع کردند.

بنا به روایات، همین که زمان تدفین پیکر مطهر حضرت معصومه(س)فرا رسید، ناگاه دو تن سواره نقابدار از جانب قبله نمایان شده و به سرعت نزدیک آمدند و پس از خواندن نماز، پیکر پاک و مطهر آن حضرت را تدفین کردند. به گفته بعضی از علما به نظر مى رسد که آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند.

پس از مدتی "موسى بن خزرج" سایبانى از بوریا بر فراز مرقد شریف حضرت معصومه(س) ساخت تا اینکه حضرت زینب فرزند امام جواد(ع) به سال 256 هجرى قمرى، اولین گنبد را بر فراز مرقد مطهر عمه بزرگوارش بنا کرد.