همه برکات شهر قم به حسب وجود حضرت معصومه(س) است

حجت‎الاسلام والمسلمین محمد رضایی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: روایات بسیاری در خصوص شان و مقام و جایگاه حضرت فاطمه معصومه(س) بیان شده است که هر کدام از آنها نشان دهنده عمق عظمت و جلال این بانوی بزرگوار است.
وی افزود: نام این بانوی بزرگوار، فاطمه و فرزند حضرت «موسی بن جعفر» امام هفتم شیعیان است؛ مادر ایشان حضرت «نجمه» خاتون، مادر بزرگوار امام رضا ـ علیه السّلام ـ است؛ مادر ایشان از بزرگترین زنان تاریخ اسلام است و همین نسب الهی است که باعث چنین رشدی در جایگاه و منزلت ایشان شده است.
عضو هیئت علمی پژوهشکده مهدویت اظهارکرد: آنچه در خصوص سال دقیق ولاذت ایشان در دست است این است که تولد ایشان قبل از 179 قمری بوده است.
وی گفت: حضرت امام موسی کاظم(ص) دارای نوزده پسر و هجده دختر بود که دو تن از دختران، فاطمه نام داشتند؛ فاطمة‌الکبری و فاطمة الصغری؛ حضرت فاطمه معصومه بعد از امام رضا ـ علیه السّلام ـ از دیگر فرزندان حضرت موسی بن جعفر ـ علیه السّلام ـ فاضل‎تر و دارای مقامی شامخ‎تر است.
مدرس حوزه خاطرنشان کرد: حضرت فاطمه معصومه(س) پس از شهادت پدر و جدا شدن از برادر با دسیسه مامون مجبور به تحمل فراغ حضرت شدند ولی پس از یک سال به دنبال طی کردن روزگار هجران عزم سفر به ایران را کردند.
وی گفت: یک سال بعد از رفتن حضرت علی بن موسی الرضا ـ علیه السّلام ـ به سرزمین خراسان یعنی در سال 201 هـ حضرت معصومه ـ علیها السّلام ـ خواهر حضرت رضا، برای زیارت برادر از مدینه به مقصد خراسان حرکت کرد یا به موجب نقلی که چندان اعتبار ندارد طبق دعوت برادر رهسپار خراسان شد. چون آن حضرت با همراهانش وارد ساوه شد، بیمار و رنجور بودند و می‎دانست در آن نزدیکی شهری است به نام قم که مردم آن از دوست‎داران اهل بیت اطهار هستند.
وی افزود:از این مطلب که در تواریخ معتبر بیان شده است چنین به نظر می‎رسد که آوازه محبی و شیعه بودند مردم قم در همان سالها در بلاد اسلامی منتشر شده بود؛ پس از ورد حضرت به قم، چون خبر به آل سعد رسید با هم اتفاق کردند که از او درخواست کنند به قم بیاید؛ در این میان، موسی بن خزرج بن سعد اشعری زمام ناقه ایشان را گرفته و به جانب شهر و خانه خود کشید.
این پژوهشگر حوزوی خاطرنشان کرد: پس از اقامت هفده روزه حضرت در منزل موسی بن خزرج که امروزه نیز حفظ شده است و به بیت النور نیز مشهور است، حضرت بدرود حیات گفتند و پس از غسل و کفن و نماز بر مزار ایشان، حضرت در باغی به نام باغ بابلان که ملک وی بود به به خاک سپرده شد.
وی گفت:از آن روز به بعد بود که این جایگاه، جایگاه عروج دلهای پاک و عرفا و صلحا و موالیان و عاشقان حضرت حق بوده است و کرامات بسیاری نیز از حضور در این حریم ذکر شده است.
این نویسنده حوزوی بیان کرد: در نقلی بیان شده است که بیش از دویست هزار محدث تاریخ اسلام در گرداگرد حرم حضرت(ع) دفن شده‎اند و این حضور همگی به دلیل عشق و علاقه و روایات بسیار معتبری است که این محدثان از جلال و شوکت الهی و کبریایی این آسنان داشتند.
وی گفت: در خصوص نحوه دفن حضرت نیز نقل شده است که در زمانی که پیکر پاک ایشان در کنار سرداب باغ بابلان قرارداده شد و بین اشعری‏ها برای دفن ایشان اختلافی پیش آمد، دیده شد که دو سوار با روبندی بر صورت آمده و بر پیکر حضرت نماز گذارده و ایشان را دفن کردند و سپس رفتند که کسی نیز متوجه نشد که این دو بزرگوار چه کسانی بودند.
رضایی بیان کرد: حضور حضرت فاطمه معصومه(س) در قم از قبل نوید داده شده بود و احادیثی از سوی ائمه اطهار(س) به خصوص حضرت امام جعفر صادق(ع) در این زمینه بیان شده بود؛ وقتی که امام رضا(ع) و امام جواد(ع) زیارت ایشان را هم ردیف با زیارت ائمه و باعث نجات از نار معرفی میشود نشان می‎دهد که چرا موقعیت این شهر در تاریخ اسلام این چنین ممتاز می‎شود.
وی گفت: پیش از تولد ایشان، احادیث زیادی در خصوص قم و جایگاه این شهر در نظام ولایی و به خصوص حوادث آخرالزمان ذکر شده بود و اهل این شهر را از نجات یافتگان و حامیان و قیام کننده در رکاب حضرت قائم ذکر کرده‎اند و به جرات باید  گفت که همه این کرامات برای این شهر از جانب حضرت فاطمه معصومه(س) است.
این نویسنده حوزوی خاطرنشان کرد: بدون شک ایشان پس از امام رضا(ع) بزرگترین شخصیت تاریخ اسلام است که در ایران مدفون شده‎اند ولی نکته جالب اینجاست که بنابر احادیث متواتر و بسیار صحیح از امام صادق(ع) و سایر اهل بیت(ع) این شهر عش آل محمد و آشیانه اهل بیت(ع) است.
وی گفت: پس از دفن حضرت، محل دفن ایشان که در آن زمان غیر مسکونی بود به نقطه مرکزی شهر قم مبدل شد و پس از حضور  علما و بزرگان و امام زادگان در این شهر، این شهر به قطب تشیع مبدل شد و امروزه به قطب علمی تشیع در سراسر جهان مبدل شده است.
وی افزود: امام صادق ـ علیه السّلام ـ می‎فرمایند: «اَلا اِنَّ قم حَرَمی و حرم وَلدی من بعدی...»؛  بدانید قم حرم من و حرم فرزندانم پس از من است، زنی از فرزندان من در این شهر در می‎گذرد که او دختر موسی است...».؛همچنین امام صادق ـ علیه السّلام ـ در حدیثی دیگر پیش از اینکه این فرزند گرانقدر متولد شود از فضیلت زیارت و مدفن او سخن می‎گوید و شیعیان را به اهمیت آن توجه می‎دهد و می‎فرماید «شهر قم، حرم ما است و در آن زنی از فرزندان من مدفون می‎شود، به نام فاطمه هر کس او را زیارت کند بهشت برای او ثابت می‎شود...».
وی با ذکر این مطلب که یکی از عالیترین نمونه‎های عبادت و بندگی خدا از خاندان ولایت و امامت، کریمه اهل بیت فاطمه معصومه ـ سلام الله علیها ـ است؛ بنابر نقل قوی ایشان در زمان اقامت خویش در قم روزها و شب‎ها به عبادت می‎پرداختند و جذبات ولایی ایشان همه را در برگرفته بود و این جذبه امروز بیش از هر روز دیگری نمایان است.
این مدرس حوزه، خاطرنشان کرد: ایشان مانند حضرت زینب ـ علیها السّلام ـ در یکی از درجات عصمتند، گر چه در درجات چهارده معصوم ـ علیهم السّلام ـ نباشد؛ حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ فرمودند «من زار المعصومة بقم کمن زارنی»؛ گرچه شواهد و قرائن در مورد مقام عصمت حضرت معصومه ـ سلام الله علیها ـ بسیار است، ولی سخن فوق از امام معصوم ـ علیه السّلام ـ شاید اشاره‎ای باشد که حضرت معصومه ـ سلام الله علیها ـ دارای مقام عصمت بوده است، ضمناً این سخن بیانگر آن است که: این لقب را حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ به فاطمه کبری ـ سلام الله علیها ـ داده است. و گرنه نام آن حضرت معصومه نمی‎باشد.
وی گفت: یکی از مقامات حضرت فاطمه معصومه(س)، مقام شفاعت است؛ امام جعفر صادق ـ علیه السّلام ـ در این رابطه می‎فرماید: «تَدخل بِشفاعتها شیعتنا الجنته باجمعهم» با شفاعت او همه شیعیان ما وارد بهشت می‎شوند؛ زیارت ایشان انسان را واجب الجنه می‎کند؛ زیارتی که زیارت‎نامه آن را حضرت امام رضا(ع) صادر کرده‎اند؛ نکته جالب در خصوص این زیارت آن است که این زیارت‎‌نامه تنها زیارتی که از امام معصوم برای یک زن نقل شده است.