
حجتالاسلام والسملمین سروری در گفت وگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: حضرت ابوطالب از بزرگترین حامیان رسول خدا در استقرار اسلام در سخت ترین روزهای دوران نبوت پیامبر بود.
وی افزود: حضرت ابوطالب(ع) یگانه مدافع اسلام بود و جان، مال و جایگاه خود را فدای پیامبر اکرم(ص) کرد ولی ایشان متاسفانه مورد بی مهری و مظلومیت فراوانی در طول تاریخ قرار گرفتندو شبهاتی در خصوص ایشان ذکر شده است.
این نویسنده و پژوهشگر حوزوی بیان کرد: اولین دلیل این مساله عدم آگاهی برخی نویسندگان از منابع غنی شیعه ورو آوردن به منابع ضعیف دیگران در مورد شخصیت حضرت ابو طالب علیه السلام است.
وی گفت: علت دیگر، دشمنیها و مطرح کردن شبهات پیرامون حضرت ابوطالب(ع) به دلیل قرابت ایشان با امیر مؤمنان علی(ع) است، چون دشمنان معاند ولایت، افرادی را وضع کرده بودند که در رابطه با امیر مؤمنان(ع) دروغ پراکنی کنند.
وی اظهارکرد: ابن ابی الحدید نقل میکند در دوران معاویه و بنی امیه بر هفتاد هزار منبر امیرالمومنین علی علیه السلام را لعن میکردند و اگر خطیب جمعهای یادش می رفت در خطبه نماز جمعه العیاذ بالله امیرالمومنین را لعن کند نماز خودش را قضا میکرد. وی گفت: آنها این را رکن خطبه خودشان میدانستند و از طرفی هم در زمان معاویه، به استاندارها نامه دادند کسی که روایتی در فضیلت آل ابی طالب و امیرالمومنین نقل کند خونش هدر است و هرکس او را بکشد مجازات نمیشود.
سروری خاطرنشان کرد: به خاطر همین اصحاب امیرالمومنین روایت را مخفیانه در خلوت به افراد مورد اعتماد میگفتند و تاکید میکردند روایت را نقل نکن مگر اینکه تو هم همین طور به او اعتماد داشته باشی؛ اینطور فضایل حضرت دست به دست گشته است و بالعکس دستور داد در فضیلت کسان دیگری حدیث جعل کنند.
وی گفت: آنقدر حدیث جعل کردند که گفت دیگر بس است.؛دستور داد هر فضیلتی که برای آل ابی طالب نقل شده شما برای دیگران نقل کنید؛ مثلا جعل کردند پیران اهل بهشت دو نفر از اصحابند؛ پیداست که این در مقابل همان حدیث معروف هست که پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم می فرماید: «الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ سَیِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ».
نویسنده کتاب بی بصیرتانی از تاریخ کربلا خاطرنشان کرد: بنابراین دشمن تا مرحله تارک الصلوه بودن حضرت نیز پیش رفت. تا جایی که برخی می گفتند حضرت امیر(ع) نماز نمیخواند.
وی گفت: نکته دیگر اینکه ،حضرت ابوطالب(ع) شخصیتی بود که نزد عام و خاص دارای احترام بود و شخصیتی بود که حضرت عبدالمطلب(ع) حضانت پیامبر اکرم(ص) را بعد از خود به او سپرد و حضرت عبدالمطلب(ع) به حضرت ابوطالب(ع) فرمود «تو دین داری و امین هستی و همان طوری که من سپر بلای پیامبر اکرم(ص) بودم دوست دارم تو هم باشی.»
وی افزود: چطور میشود صحابه ای که که تنها یک ساعت پیامبر اکرم(ص) را درک کردهاند عادلند و جزو اصحاب محسوب میشوند ولی حضرت ابوطالب(ع) که 40 سال و اندی در خدمت پیامبر بود و تا آخر عمر پا به پای پیامبر اکرم(ص) حرکت کرد جزو صحابه و عادل محسوب نمیشود.
سروری خاطرنشان کرد: همه مسائل و شبهات پیرامون حضرت ابوطالب(ع) به خاطر کینه و عناد افراد است چون آن ها ناراحت از این هستند که چرا حضرت ابوطالب(ع)، پیامبر اکرم(ص) را در شکستن بت ها و بقایای اجدادی آن ها یاری کرده برای همین هر گونه نسبت ناروایی را به ایشان نسبت می دهند.
وی گفت: توطئه نسبت به حضرت ابوطالب(ع) از همان روزهای اول همراهی با پیامبر اکرم(ص) آغاز و کلید خورد؛ در مورد عظمت و بزرگی حضرت ابوطالب(ع) همین دو نکته کفایت میکند که اولین آن پادرمیانی حضرت ابوطالب(ع) در ازدواج پیامبر اکرم(ص) بود .
وی اظهارکرد: کسانی ایمان حضرت ابوطالب(ع) را زیر سوال میبرند واورا محکوم به بی ایمانی میکنند و مدعی هستند که حضرت ابوطالب بدون اینکه به پیامبر اسلام(ص) ایمان بیاورد از دنیا رفت، چگونه ممکن است شخصیتی که وجودش را وقف اسلام وترویج دین خدا کرده است.
وی بیان کرد: دومین نکته آن است که حضرت ابوطالب(ع) حاضر شد تمام مقام، جایگاه و مال خود را فدای پیامبر اکرم(ص) کند و تا آخرین لحظه عمر در کنار رسول الله(ص)حتی در شعب ابی طالب ایستاد و پیامبر را تنها نگذاشت این نشان از عظمت و بزرگی ایشان دارد .
نویسنده کتاب مبانی هزبانی و همدلی دولت و ملت، گفت: آنوقت کمیته دائمی فتوای سعودی در جواب شخصی که پیرامون حب عبدالمطلب و ابوطالب علیهما السلام استفتاء کرده این گونه جواب میدهد:" حمایت و پشتیبانی ابو طالب و عبدالمطلب [علیهما السلام] از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) موجب حب و علاقه به آنها نمیشود؛ زیرا آنها بر دین جاهلیت فوت کردهاند که همان شرک به خدا بود! و بغض به آنها و عدم محبت به ایشان واجب است!!!!"
وی افزود: البته از وهابیتی که هند جگرخوار، ابوسفیان معاویه را خال مومنین میدانند ویزید را تبرئه میکند را به کشتن امام حسین عمل اورا مباح میدانند، بیشتر از این انتظار نمیرود که شخصیتی همچون حضرت ابوطالب(ع) را غیرمسلمان و کافر بدانند؛ چطورا ست اینها اسلام دارند ومسلمانند به غیر ازحضرت ابوطالب(ع) . همه اصحاب پیامبر اکرم(ص) عادل هستند ولی به حضرت ابوطالب(ع) که می رسد، ایشان کافرند و عدالت ندارند.
سروری گفت: اما لازم به ذکر است که به این نکته اشاره شود که دانشمندان شیعه براى اثبات ایمان حضرت ابوطالب علیه السلام کتابهاى مستقل و متعددى نگاشتهاند که از این میان مرحوم شیخ مفید، و علامه امینى رضوان الله تعالى علیهما در کتابهاى تحت عنوان «ایمان أبى طالب» بیش از دیگران تلاش کردهاند.
وی اظهارکرد: مجموع دلایل مطرح شده در این زمینه را مىتوان به چند دسته تقسیم کرد که شامل مواردی چون، اعترافهاى زبانى ابوطالب، عملکردهاى ابوطالب، ایمان ابوطالب در کلام پیامبر و موضعگیرى پیامبر در باره ایشان، روایات وارده از اهل بیت علیهم السلام در شأن جناب ابوطالب، اعتراف علماى بزرگ اهل سنت به ایمان ایشان، رد ادله واهى در کفر جناب ابوطالب و... است.
احسنت بسیار زیبا بود استفاده کردم ممنون از سایتتون