منت گذاشتن خدا برای نعمات، با هدف رشد بشر است نه تحقیر او

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت‎الله مصباح یزدی شب گذشته اول تیرماه در درس اخلاق خود در بیت رهبری در قم با اشاره به آیات مرتبط با منت گذاشتن خداوند بر بندگان گفت: تفاوتی که بین منت گذاشتن خداوند و بندگان وجود دارد به دامنه وجود و حضور این دو ساحت است. انسان‎ها وقتی کاری برای کسی انجام می‌‏دهند انتظارات خاصی را در مقابل او دارند که در حقیقت این انتظارات به این معنی است که می‎خواهد حقارت خود را بپوشاند زیرا کار خیر نیازی به این عمل ندارد.

عضو مجلس خبرگان رهبری اظهارکرد: انسان وقتی کاری برای کسی انجام می‎دهد این حس را دارد که او باید مقامش را در مقابل ما پایین تر بداند و ما را از خود بالاتر بداند؛ در حقیقت انسان با این کار حس حقارت خود را به رخ می‎کشد. انسان در تفاوت با خداوند این منت را می‌گذارد که طرف مقابل یا کاری بالاتر یا همسان با آن کار برای او انجام دهد و یا حداقل به شکلی رفتار کند که به ما و دیگران متوجه سازد که او از ما پایین تر است.

مصباح یزدی بیان کرد: این حس از خوی برتری طلبی انسان نشان می‎گیرد؛یعنی همیشه سعی می‎کند که با انجام کار خیر خود دیگران را مجبور به تعظیم در مقابل خود کند. این درحالی است که ائمه ما به ما سفارش کردند که از چنین حس و کاری دوری کنیم؛ برتری جویی نسبت به دیگران اصلا زیبنده یک شیعه نیست حتی ما از آن هم نهی شدیم که در بند کفش نیز نسبت به دیگران برتری جو باشیم.
رییس موسسه آموزشی و  پژوهشی امام خمینی(ره) با اشاره به آیاتی که خداوند در آن به بندگان منت می نهد بیان کرد: در قرآن شیوه‎ای در خصوص شرح نعمات الهی بیان شده است که در آن بندگان در مقابل نعمات الهی قرار می‏‌گیرند و به آنها امر به شکر می‎شود.

وی گفت: این شیوه و روش قرآنی با آن چیزی که انسا‌ن‌ها به عنوان منت دارند تفاوت ماهوی دارد زیرا خداوند نعمات را می‎شمارد و ما را در امر به شکرگزاری ارتقای شخصیت می‎دهد نه اینکه ما را تحقیر کند. خداوند متعال این همه بنده ناشکر را در طول تاریخ داشته است ولی در بیان این بحث در حقیقت چون نیازی به منت گذاشتن به خلق ندارد چنین کاری نیز نمی‎کند ولی بشر باید این شکرگزاری را انجام دهد تا خوش ارتقا یابد. خداوند امر به شکرگذاری کرده است زیرا اگر کسی بخواهد لیاقت استفاده ابدی از میوه‎های بهشتی را داشته باشد باید در این دنیا این لیاقت را نشان دهد؛ پس خدا به دنبال آن نیست که ما را تحقیر کند.

رییس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) خاطرنشان کرد: در حقیقت این شکرگزاری است که باعث می‎شود انسان به نعمات بزرگتری در این دنیا و دنیای ابدی لایق تر باشد؛ انسانها هنوز فرق حمد و شکر را نیز نمی‎دانند و بسیاری از مردم را نیز حمد و شکر می‎کنند که در مقابل کاری که خدا برای آنها کرده است هیچ هیچ است. حمد در واقع در مقابل کس یا چیزی است که در آن لحظه مستقیما کاری برای ما انجام نداده است ولی شکر برای کسی است که برای ما کاری انجام داده است؛ مثل مدح یک گل یا یک شعر زیبا که با شکرگذاری از کسی که به ما کمک می‎کند متفاوت است.

وی اظهار کرد: انسان برای اینکه به مقام شکر برسد باید البته خود، خالق  و نعمتی که خالق به او داده است را به خوبی بشناسد؛ این مسیر شامل چندین مرحله و مرتبه دشوار است که انسان باید آن را طی کند؛ در حقیقت بخشی از این شکرگزاری فطری است و ربطی به دین و آیین ندارد.
مصباح یزدی با اشاره به خاطره‎ای در آمریکا و تسلیت یک دختر جوان آمریکایی به وی در خصوص زلزله منجیل و رودبار گفت: این دختر با دوستانش اصلا در وضع مناسبی نبودند ولی به خاطر فطرت خود نیاز دیدند چنین حسی را بروز دهند؛ پس بیان این حساسات فطری است ولی انسان باید این رابطه به درستی بشناسد تا به مقام شکر برسد.