گزارش ایکنا از نشست «اهمیت، جایگاه و ویژگی‌های قرآن در نگاه امام(ره)» در شیراز

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از فارس، در راستای برگزاری همایش بین‌المللی قرآن و امام خمینی(ره)، پیش همایشی تحت عنوان «اهمیت، جایگاه و ویژگی‌های قرآن در نگاه امام خمینی(ره)» امروز، 20 مهر در دانشکده مطالعات تطبیقی قرآن کریم شیراز برگزار شد.
محمدجواد سلمان‌پور، رئیس دانشکده مطالعات تطبیقی قرآن کریم شیراز در این نشست به بیان نکاتی راجع به دیدگاه امام خمینی(ره) در خصوص فهم و تفسیر قرآن پرداخت و گفت: آن حضرت نظر خاصی درباره تفاسیر قرآن از آغاز تا امروز دارند و معتقدند ائمه اطهار فرصت نیافتند تا قرآن را تفسیر کرده و معارف کامل آن را به دست ما دهند و تفسیرهایی که تاکنون نیز توسط مفسرین نوشته شده است، تفسیر نیستند و فقط یک بویی از قرآن در آن‌ها وجود دارد.
وی ابراز کرد: امام خمینی(ره) برای تفسیر ابتدا ضروری می‌دانند که نقایصی که تاکنون متوجه مفسرین بوده باید از خود دور کرده و یکسری پیش فرض‌هایی که از خود قرآن برآمده در نظر داشت.
سلمان‌پور با اشاره به مهم‌ترین نقایصی که در مسیر تفسیر بوده است، گفت: عدم توجه به مقصود صاحب قرآن و تکفیر دیگران، پیش‌فرض‌های غلط وجمود به ظاهر یا سوق دادن همه معارف قرآن به امور غیبی و عرفان و عدم مهارت در به‌کارگیری ابزار و قواعد زبانی مهم‌ترین نقدهای امام بر مفسران است که باید از آن پرهیز کنند.
عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز تأکید کرد: باید نگاه درست به قرآن را در خود ایجاد کرد مانند نگاه و فهم درست درباره حقیقت و ماهیت و جامعه قرآن کریم و همچنین ابعاد ظاهری و باطنی و دنیایی و آخرتی آن و ظهور و بطون و بالاخره توجه به معنای مرکزی و محور قرار دادن آن. 
وی خاطرنشان کرد: امام معتقد است تفسیر قرآن یعنی فهمیدن مقصد اصلی صاحب قرآن از نزول هر آیه آن و چنانچه مفسری فهمی از آیه کرد که مقصد قرآن در آن متجلی نباشد، آن هم به دور از قرآن است.
سلمان‌پور با بیان اینکه امام خود به بیان برخی از مقاصد قرآن پرداخته‌اند، افزود: امام مهم‌ترین مقصد قرآن را دعوت به معرفت الله و بیان معارف الهیه اعم از شئون ذاتیه و اسمائیه و صفاتیه و افعالیه پرداخته است و از همه بیشتر در این مقصود توحید اعم از توحید ذاتی و افعالی است.
بنا بر این گزارش، حجت‌الاسلام عبدالرسول هادیان، مدرس حوزه و دانشگاه نیز در این نشست به بیان برخی از تفاسیری که امام خمینی(ره) درباره آیات خاصی داشت پرداخت و در ادامه حجت‌الاسلام طهماسبی، امام جمعه فسا سخنرانی کرد.
وی با بیان اینکه وادی قرآن بسیار گسترده و وسیع ا ست، گفت: نور قرآن هیچگاه خاموش نمی‌شود بلکه این نورافشانی خود را برای همه انجام می‌دهد منتها انسان‌ها باید خود را در معرض این نور قرار دهند.
طهماسبی با تأکید بر اینکه نور قرآن برای همیشه است، گفت: قرآن تنها مربوط به 14 قرن قبل و زمان نزول آن نیست حتی شأن نزول آیات نیز آن را متوقف نمی‌کند و شأن نزول فقط برای راه نشان دادن است وگرنه ما آیات را در شأن نزول متوقف نمی‌کنیم.
امام جمعه فسا با بیان اینکه خداوند قرآن را به گونه‌ای نازل کرد تا هر کسی که بخواهد به اندازه استعداد و ظرفیتش از آن استفاده کند، به بیان نکاتی راجع به ارزش قرآن کریم پرداخت و گفت: قرآن کریم معیار فضیلت و برتری انسان‌هاست و هر کس به اندازه‌ای که قرآن می‌داند برتر است.
وی با اشاره به اینکه طبق روایات درجات بهشت به اندازه عدد آیات قرآن است، گفت: اگر پیامبر به تمام درجات قرآن مسلط است چون به همه درجات بهشت می‌رسد و بعد از ایشان حضرت امیرالمومنین(ع) است.
طهماسبی با اشاره به ارزش حاملان قرآن عنوان کرد: پیامبر فرمودند حاملان قرآن تعلیم دهندگان کلام خدا و متلبس به نور خدا هستند و هرکس حاملان خدا را دوست داشته باشد خدا را دوست دارد.
امام جمعه فسا با تأکید بر اینکه زمانی می‌توانیم از قرآن کریم بهره ببریم که تلاوت حقیقی داشته باشیم، گفت: طبق روایات معصومین منظور از تلاوت حفظ و شمارش حروف و سور نیست بلکه این است که انسان در آیات الهی تدبر داشته باشد.
وی با طرح این سئوال که نظر امام خمینی(ره) درباره قرآن و تدبر در آیات آن چیست؟ گفت: امام(ع) قرآن را در کشور ما به صحنه آورد و آن را احیا کرد لذا لازم است که به دیدگاه‌های ایشان درباره قرآن کریم توجه داشته باشیم.
طهماسبی خاطرنشان کرد:‌ از نگاه امام(ره)، قرآن یک سفره الهی گسترده‌ای است که همه اشخاص به قدر سعه وجودی خود و ظرفیتی که دارند می‌توانند از آن بهره ببرند.
به گفته وی، از منظر امام، عرفان بزرگترین معجزه قرآن است که این را می‌توانیم در صحیفه امام مشاهده کنیم چرا که ایشان فرمودند آرمان اصلی وحی این بوده است که برای بشر معرفت ایجاد کند.
این مدرس و حوزه دانشگاه همچنین به تبیین شرایطی که امام برای فهم قرآن برشمردند، پرداخت و افزود: از نظر امام(ره) برای فهم قران شرایطی باید ایجاد شود تا انسان بتواند قرآن را بفهمد که این شرایط شامل طهارت باطن، شرح صدر، ذوق عرفانی، تعمق و تدبر و بهره‌مندی از توانمندی علمی است.