شاه حسین‌گویان؛ تداوم ابراز وفاداری اصحاب امام حسین(ع)

حجت‌الاسلام علی‌اکبر مهدی‌پور، محقق و مدرس حوزه علمیه قم در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با بیان اینکه مراسم عزاداری شاه‌حسین‌گویان برگرفته از عمل اصحاب امام حسین(ع) در شب عاشورا است، ابراز کرد: شاه حسین‌گویان، خود را جانشین و نماینده اصحاب امام حسین(ع) می‌دانند و عمل خود را تداوم راه آنان می‌دانند و از این طریق، اعلام وفاداری به امام حسین(ع) می‌کنند.

حجت‌الاسلام مهدی‌پور افزود: شب عاشورا، حضرت زینب(س) به امام حسین(ع) می‌فرمایند: «نگرانم که این اصحاب، شما را فردا تنها بگذرانند و امام حسین(ع) پاسخ می‌دهند که این افراد را آزموده‌ام»؛ نافع‌بن هلال، با همکاری حبیب‌بن مظاهر، اصحاب را جمع کرده و گرد خیمه مخدَرات ابراز وفاداری می‌کنند.

وی به سابقه مراسم شاه حسین‌گویان اشاره و درباره نحوه اجرای این مراسم اظهار کرد: 10 روز مانده به محرم، شاه حسین‌گویان به عنوان استقبال از ماه محرم، در صف‌های فشرده، پای خود را بر زمین می‌کوبند و ندای «یا حسین» و «وا حسینا» را سر می‌دهند.

حجت‌الاسلام مهدی‌پور افزود: ریش‌سفیدان و پیشکسوتان در ابتدای صف و پس از آن‌ها، جوانان و نوجوانان قرار می‌گیرند که با رؤیت هلال ماه محرم، این مراسم با قوت بیشتری برگزار می‌شود و در شب و روز عاشورا به اوج خود می‌رسد؛ شاه حسین‌گویان، هر شب از محله‌ای به محله دیگر می‌روند که این امر، انس و الفت میان محلات را ایجاد می‌کند.

مدرس حوزه علمیه قم با بیان اینکه در مراسم شاه حسین گویان ابیات آذری از جمله «حسینه یئرلر آغلار گویلر آغلار/ بتول و مرتضی پیغمبر آغلار(در عزای حسین (ع) آسمان‌ها و زمین گریان هستند/ چنانکه مادرش زهرا(س) پدرش علی(ع) و جدش رسول اکرم(ص) گریانند)»،‌ ادامه داد: مراسم شاه‌ حسین‌گویان در برخی از محلات، به دلیل کثرت شرکت‌کنندگان، مدیریت و نظم صف‌ها و قدرت نوحه‌خوانان، شهرت بیشتری دارد.

وی درباره واژه «شاه» توضیحاتی داد و گفت: شاه در لغت به معنای سید، آقا و بزرگوار است و در فرهنگ شیعه، قداستی خاص دارد از جمله اینکه برای امام علی(ع)، شاه مردان و برای امام رضا(ع)، شاه خراسان به کار می‌برند. عبارت شاه حسین نیز عبارتی است که شیعیان در مجالس عزا به کار می‌برند و در گذشته، پرشورترین مجلس عزاداری، مراسم عزاداری «شاه حسین» بوده است.

عرض ارادت آسمانیان به امام حسین(ع) از آغاز خلقت

حجت‌الاسلام مهدی‌پور با بیان اینکه سابقه عبارت «یا حسین»، طولانی است و به پیش از خلقت آسمان‌ها و زمین می‌رسد، ابراز کرد: در کتاب «البکاءللحسین» آیت‌الله میرجهانی، حدیثی از امام جواد(ع) نقل شده است که نخستین باری که قلم بر فراز لوح به حرکت درآمد، هنگامه شهادت امام حسین(ع) بود.

محقق حوزه علمیه قم به عرض ارادت انبیاء الهی به امام حسین(ع) اشاره کرد و گفت: در طول تاریخ، پیامبرانی مانند حضرت آدم(ع)، نوح(ع)، سلیمان(ع)، موسی(ع)، عیسی(ع) و زکریا(ع) به نام امام حسین(ع) عرض ارادت کردند و از حضرت جبرئیل می‌پرسیدند که چه رازی در این نام وجود دارد که وقتی بر زبان جاری می‌شود، غم‌های عالم بر دل ما فرو می‌ریزد و جبرئیل در پاسخ، داستان عاشورا را برای آن‌ها بیان می‌کرد و آن‌ها می‌گریستند.

وی به جایگاه امام حسین(ع) اشاره و اظهار کرد: در مقتل‌الحسین خوارزمی، حدیثی از پیامبر(ص) نقل شده است که فرمودند: حسین، دری از درهای بهشت است، یعنی، راه امام حسین(ع)، افرادی را به سوی بهشت رهسپار می‌کند و در ادامه فرمودند: «هر کسی با حسین(ع) دشمنی کند، بوی بهشت به مشام او نمی‌رسد».

حرارت شهادت امام حسین(ع) در دل مؤمنان، به سردی نمی‌گراید

حجت‌الاسلام مهدی‌پور با اشاره به اینکه عبارت «وا حسینا» در روایات فراوانی ذکر شده است، ابراز کرد: در کتاب «لهوف» سید بن طاووس آمده است که هنگامی که حضرت زهرا(س) در محشر، پیکر خونین امام حسین(ع) را مشاهده می‌کند، فریاد وا حسینا سر می‌دهد، همچنین حضرت ام‌کلثوم(س) در هنگام ورود به شام، حضرت زینب(س)، هنگام رؤیت سر امام حسین(ع) در مجلس یزید و حضرت رباب(س) در مجلس یزید، فریاد وا حسینا را سر داده‌اند.

وی با اشاره به اینکه واژه «یا حسین» در طول 14 قرن محو نشده است، اظهار کرد: پیامبر(ص) فرمودند: «إنَّ لِقَتلِ الحُسَینِ حَرارَةً فی قُلوبِ المُؤمِنینَ لاتَبرُدُ أبَدا؛ برای شهادت امام حسین(ع)، در دل مؤمنان، حرارتی است که هرگز به سردی نمی‌گراید» و شاهد صدق این قضیه، آوای «لبیک یا حسین» است که هر ساله از حنجره زائران امام حسین(ع) به خصوص در ایام اربعین، طنین‌انداز می‌شود.