به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)
از لرستان، ولایت فقیه سنگبنای نظام جمهوری اسلامی ایران و عمود خیمه
انقلاب است لذا برهر مسلمان ایرانی لازم است که این نور الهی و هدیه
خداوندی را بشناسد و به آن معتقد گردد و از آن پاسداری نماید.
ولایت فقیه برکات و آثار مهمی برای انقلاب ملت ایران به ارمغان آورده است،
ولایتفقیه باعث خنثی شدن توطئههای مستکبرین و دشمنان نظام جمهوری اسلامی
شده است.
ولایت فقیه عامل وحدت اقشار مختلف مردم ایران بوده است، ولایت فقیه عامل
حفظ ارزشهای انقلاب اسلامی و نظارت بر عدم انحراف انقلاب از مسیر خودش
بوده است.
ولایتفقیه، رهبری جهان اسلام را در مبارزه با رژیم صهیونیستی و استکبار
جهانی بهدست گرفته است.ولایتفقیه با هدایتدهی در ابعاد مختلف علمی،
سیاسی، هنری، اجتماعی، ایران را در مسیر پیشرفت و تبدیل شدن به یک قدرت
منطقهای قرار داده است.
ولیفقیه با اعزام ائمه جمعه به همه شهرها و مناطق، همچنین انتصاب
نمایندگان خود در ارتش و نیروی انتظامی و سپاه و همه وزارتخانهها و صدا و
سیما و جاهای دیگر حتی در خارج از کشور، به بالا رفتن کیفیت کارها و به
نظارت بر عملکرد زیرمجموعهها کمک بزرگی کرده است.
بهخاطر اهمیت حیاتی این نورالهی است که مستکبرین و همه مزدبگیران آنها و
ایادی داخلی و خارجی آنها و غربزدهها و روشنفکران ضد دین و همه
افرادیکه بهدنبال آزادیهای غیر مشروع هستند و همه منافقین و گروهکهای
ضد نظام و سکولارها حتی بعضی روحانیون سکولار، همه و همه با ولایت فقیه
دشمن هستند و تلاش میکنند این نور الهی را خاموش کنند ولی نخواهند توانست.
ولایتفقیه ادامه خط انبیا و امامان میباشد
ولیفقیه در زمان غیبت امام عصر(ع) جانشین حضرت بوده و اوامر و نواهی او
همانند اوامر و نواهی امام معصوم(ع) است و هرکه از او حمایت کند گویا امام
معصوم را حمایت کرده و هر که با او مخالفت کند گویا با خدا و رسولش و
امامان مخالفت کرده است.
معنای ولایتفقیه این است که راس هرم حکومت یک نقطه دارد و تنها آن
کسانیکه جانشین امام معصوم هستند در این مقام قرار خواهند گرفت امتیاز
اینان بر دیگران این است که آنها، در یک کلمه، شبیهترین مردم به امام
معصوم هستند در هر زمان کسیکه از لحاظ علم، تقوا و تشخیص مصالح مردم، اشبه
به امام معصوم باشد در راس هرم حکومت قرار میگیرد و تمام افراد جامعه اعم
از فقیه و غیر فقیه.
ولایت فقیه در آئینه آیات و روایات
خداوند متعال در آیه 124 سوره بقره در این رابطه فرموده است: «وَإِذِ
ابْتَلَى إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی
جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّیَّتِی قَالَ لاَ یَنَالُ
عَهْدِی الظَّالِمِینَ؛ و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتى بیازمود و وى
آن همه را به انجام رسانید [خدا به او] فرمود من تو را پیشواى مردم قرار
دادم [ابراهیم] پرسید از دودمانم [چطور] فرمود پیمان من به بیدادگران
نمىرسد».
همچنین در آیه 113 هود در این رابطه آمده است: «وَلاَ تَرْکَنُواْ إِلَى
الَّذِینَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللّهِ
مِنْ أَوْلِیَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ؛ و به کسانىکه ستم کردهاند متمایل
مشوید که آتش [دوزخ] به شما مىرسد و در برابر خدا براى شما دوستانى
نخواهد بود و سرانجام یارى نخواهید شد».
در آیه 41 سوره حج نیز آمده است: «الَّذِینَ إِن مَّکَّنَّاهُمْ فِی
الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّکَاةَ وَأَمَرُوا
بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنکَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ؛
همان کسانىکه چون در زمین به آنان توانایى دهیم نماز برپا مىدارند و
زکات مىدهند و به کارهاى پسندیده وامىدارند و از کارهاى ناپسند باز
مىدارند و فرجام همه کارها از آن خداست».
همچنین خداوند متعال در آیه 60 سوره انفال میفرماید: «وَأَعِدُّواْ لَهُم
مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ
بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ
تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فِی
سَبِیلِ اللّهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ؛ و هر چه در
توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج کنید تا با این [تدارکات] دشمن
خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] دیگرى را جز ایشان که شما نمىشناسیدشان و
خدا آنان را مىشناسد بترسانید و هر چیزى در راه خدا خرج کنید پاداشش به
خود شما بازگردانیده مىشود و بر شما ستم نخواهد رفت».
همچنین آیات 48 احزاب، 118 آلعمران، 47 تا 49 مائده به این مبحث اشاره کرده است.
امام حسنعسگری(ع) درباره ولایتفقیه فرموده است: هریک از فقها که نفس
خویش را در برابر گناه و خواری حفظ کند و حافظ دین خویش بوده، با هوای نفس
خود مخالفت ورزد و مطیع امر مولای خود باشد، بر عوام است که از او تقلید
کنند.
امام باقر(ع) از رسول خدا(ص) چنین نقل کرده است: «هیچ کس صلاحیت امامت و
رهبری مسلمانان را ندارد مگر آنکه دارای این سه خصلت باشد: تقوایی که او
را از معصیت الهی بازدارد، حلمی که در پرتو آن، غضب خود را کنترل کند،
ولایتی نیکو نسبت به رعیت داشته آنگونه که برای آنان همچون پدری مهربان
باشد.
رسول خدا(ص) فقها را خلیفه خود معرفی کرده است، چنانکه فرمود: خداوندا!
جانشینان مرا مورد لطف و رحمت قرار ده از آن حضرت سوال شد: جانشینان شما
چه کسانی هستند؟ فرمود: «الذین یاتون من بعدی یرون حدیثی و سنتی».
حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدتقی صرفیپور