وی افزود: کتاب شریف قرآن تا 263 سال زیر نظر مستقیم اهل بیت(ع)بود و این بزرگان قرآن را شرح و تفسیر میکردند و کسی در این ایام نمیتوانست قرائت دیگری ارایه دهد.
عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: پس از غیبت کبری ائمه شاگردان فوق العادهای را تربیت کردند که بتوانند پس از ایشان اداره امور جامعه اسلامی و امورات زندگی مردم را در حیطه فقیهی و رشدی به عهده بهگیرند.
وی گفت: این مساله در زمان امام صادق(ع) و امام باقر(ع) گسترش چشمگیری داشت و در این دوره طلایی علوم اهل بیت(ع) در قالب روایات تکثیر شد و این حضرات بزرگانی را تربیت کردند که این روند را در میان مسلمین نهادینه کنند که پس از غیبت معصومین(ع) مردم باید به این علما که دارنده این علوم هستند مراجعه کنند.
این استاد حوزه بیان کرد: این مساله تا عصر بزرگانی چون شیخ مفید و شیخ طوسی و شیخ صدوق و... ادامه داشت تا به این عصر رسید؛ در این اعصار بزرگانی چون شیخ طوسی و علامه حلی و صاحب جواهر و.... ظهور کردند که علوم اهل بیت(ع) را از نسلی به نسل دیگر منتقل کردند.
وی گفت: صدوقین نظر کرده ائمه بودند زیرا صدوق پدر با دعای امام حسن عسکری(ع) و صدوق پسر با دعای امام زمان(عج) متولد شدند ودر هر دوره بزرگترین خدمات را به این مکتب ارایه کردند.
ممدوحی بیان کرد: صدوق پدر شخصیتی از نظر علمی و اخلاقی و تقوا سرآمد اعصار بود؛ ایشان به قدری تفوق علمی داشت که بزرگان و علما فتوای ایشان را عین اخبار میدانستند.
وی گفت: ایشان به حدی بزرگ و با کرامت بودند که علی بن محمد نایب امام زمان(عج) اززمان و لحظه مرگ ایشان خبرداده بود؛ بزرگان اهل علم اعتماد بسیاری به احادیث نقل شده توسط ایشان داشتند که این امر در تاریخ به روشنی گواهی داده شده است.
وی اظهارکرد: شیخ صدوق(صدوق پسر) در ری میزیست ولی 20 سال در خدمت پدر علوم اهل بیت(ع) رافراگرفت؛عظمت علمی ایشان به حدی بود که بزرگان علم ایشان را دانشگاه سیار مینامیدند؛ ایشان برای کسب علم و دانش و جمع آوری احادیث سفرهای عجیب و خاصی را تجربه کردند؛ ایشان ازری به مشهد و نیشابور، مرو، بغداد، کوفه، حمدان، دوباره مشهد، ماورالنهر، بلخ، ایلاف، سمرقند، فرغانیه و... انجام داد که هر کدام از این سفرها به نیت جمع آوری علوم و احادیث اهل بیت(ع) بود.
ممدوحی یادآورشد: جریانی که ایشان آغاز کرد و با تلاش بزرگان در عرصههای علمی به دوران شکوه شیخ انصاری و بزرگانی چون آخوند و... رسید موید این مطلب است که ایشان سهم بسیار زیادی در نشر و گسترش معرفت نسبت به اهل بیت(ع) داشتند.
وی گفت: دقت بسیار زیاد علما در بیان روایات به حدی بود که آنها از کوچکترین موردی که بتواند یک روایت از اعتبار بیاندازد نیز نمیگذشتند و اگر در یک مورد دو روایات با کمی تغییر بود هر دو را با شناسنامه کامل ذکر میکردند که علم پژوهان بتوانند بهترین انتخاب را داشته باشند.
وی اظهارکرد: مکتبی که امروزه حوزههای علمیه
ما بر آن ستون ایجاد شده است را این بزرگان برای ما ساختند و علم و تقوا و اخلاق و
تهذیب را با هم ترکیب کرده و چنین حوزه علمیه بالندهای را پس از غیبت معصومین(ع)
برای ما به یادگار گذاشتند.