فیلمهای ضد ایرانی هالیوود ساختار سینمایی ضعیفی دارند
گروه اجتماعی: یک کارشناس رسانه معتقد است فیلمهای ضد ایرانی هالیوود به لحاظ ساختاری فیلمهای قابل اعتنایی نیستند.
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، سیدمحمد حسینی، کارشناس رسانه و پژوهشگر سینما عصر دیروز یکشنیه هفتم شهریورماه، در نشست کافه نقد با عنوان «تصویر ایران در رسانه های غرب» که با نمایش و بررسی فیلم «سپتامبرهای شیراز» که در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان همراه بود، گفت: هالیوود وقتی راجع به ایران فیلم می سازد، خیلی ضعیف این کار را انجام می دهد و این فیلم ها به لحاظ ساختاری فیلم های قابل توجهی نیستند.
وی افزود: یک دلیل عمده اش این است که این ها بیشتر گزاره های ژورنالیستی است تا سینمایی و از روی عصبانیت حرف خود را می زنند و گزارش های افرادی را که از ایران مهاجرت کردند به تصویر می کشند، دلیل دیگر این است که اگر بخواهند فیلم جدی بسازند، برای این که قهرمان خود را فرد فوق العاده ای نشان دهند باید عیار شخصیت منفی فیلم را هم بالا ببرند تا قهرمانشان به چشم بیاید؛ اما برای این که این حرف را نزنند، کف افکار عمومی را در نظر می گیرند و می گویند اصولا این فیلم ها نه برای افراد منتقد سینما رو، بلکه برای افکار عمومی دنیا ساخته می شود.
سردبیر ماهنامه سینما رسانه فیلم های هالیوود در مورد ایران را به دو دسته تقسیم کرد و گفت: یک دسته فیلم هایی هستند که موضوع آن ها مستقیما مربوط به ایران است که به نظر من فیلم های بسیار ضعیفی بوده و به لحاظ سینمایی قابل اعتنا نیستند و غالب موضوعات آن ها درباره زنان است. دسته دیگر هیچ ربطی به ایران ندارند و ماجرای دیگری را روایت می کنند، ولی وقتی می خواهند چیزی را مورد تعرض قرار دهند، به سراغ ایران می روند و این ها معمولا فیلم های قوی تری هستند.
حسینی به فیلم سپتامبرهای شیراز اشاره کرد و گفت: زمانی که ما در ایران بر سر اکران یا عدم اکران بعضی از فیلم ها بحث می کردیم، فیلم سپتامبرهای شیراز برخلاف تمام فیلم های ضد ایرانی که تا به حال ساخته شده و همه به استثنای آرگو اکران محدودی داشتند، خیلی جدی و پر دامنه در کشور های عربی در حال اکران بود. حال تصور کنید چه تصویری از ایران ارائه شده است.
وی ادامه داد: این فیلم اقتباسی است از رمان سپتامبرهای شیراز نوشته داریا سافر که اهل شیراز بوده و اوایل انقلاب ایران را ترک کرده است. خود نویسنده اظهار کرده برای این که بتواند قصه را خوب پرداخت کند، یک سری حواشی به آن اضافه کرده تا برای مخاطب قابل توجه باشد. رمان در سال 1387 چاپ شده و نیویورک ژورنال آن را در زمره 100 کتاب برگزیده قرن انتخاب می کند. تهیه کننده فیلم هم بایگر نقش اصلی فیلم سیصد (جرالد باتر) است.
کارشناس رسانه و پژوهشگر سینما افزود: فیلم های ضد ایرانی هالیوود به لحاظ ساختاری فیلم های قابل توجهی نیستند و فیلم سپتامبرهای شیراز هم از این قاعده مستثنی نیست و بیش تر قائم به بازیگران است. دو بازیگر اصلی فیلم، آدریان برودی و سلما هایک بازیگران بسیار مشهوری هستند و احتمالا اقبالی هم که نسبت به فیلم صورت گرفته، نه به خاطر داستان و نحوه پرداختش، بلکه به خاطر بازیگران فیلم بوده است.
حسینی با بیان این که تمهیداتی که فیلمساز برای شکل گیری و ادامه داستان فیلم به کار گرفته، خیلی ساده و دم دستی است، گفت: به نظر من کارگردان خیلی ضعیف عمل کرده، موضوعات فیلم زیاد قابل بحث نیست. فیلم ماقبل نقد است، یعنی اصلا نمی توان راجع به آن نقد جدی داشت. حتی بازی بازیگران مشهور فیلم نسبت به کارهای قبلی شان ضعیف تر است.
کارشناس رسانه و پژوهشگر سینما با اشاره به دلالت های تاریخی که بعضا در این فیلم ها به آن ها پرداخته می شود، گفت: اشکال اساسی این ماجرا به کم کاری و سستی ما برمی گردد. فارغ از همه فیلم هایی که هالیوود راجع به انقلاب ساخته، یک اتفاق بد تراژیک در حال وقوع است و آن هم این که آن ها دارند تاریخ را با قرائت خودشان روایت می کنند و خیلی هم خوب این کار را انجام می دهند. در آینده حافظه تصویری کودکان سرزمین ما از انقلاب، چیزی غیر از این ها نخواهد بود.
حسینی تصریح کرد: از این جهت می توان در جمع های این چنینی تلنگری زد تا کسانی که دغدغه رسانه دارند به فکر فرو روند که بالاخره رسانه کارکردی فراتر از اطلاع رسانی متداول خود می تواند داشته باشد و آن هم شناخت و سندی است که در تاریخ از ما باقی می ماند و نیز حرف های جدی ای که می خواهیم برای آینده مطرح کنیم.
وی افزود: یک دلیل عمده اش این است که این ها بیشتر گزاره های ژورنالیستی است تا سینمایی و از روی عصبانیت حرف خود را می زنند و گزارش های افرادی را که از ایران مهاجرت کردند به تصویر می کشند، دلیل دیگر این است که اگر بخواهند فیلم جدی بسازند، برای این که قهرمان خود را فرد فوق العاده ای نشان دهند باید عیار شخصیت منفی فیلم را هم بالا ببرند تا قهرمانشان به چشم بیاید؛ اما برای این که این حرف را نزنند، کف افکار عمومی را در نظر می گیرند و می گویند اصولا این فیلم ها نه برای افراد منتقد سینما رو، بلکه برای افکار عمومی دنیا ساخته می شود.
سردبیر ماهنامه سینما رسانه فیلم های هالیوود در مورد ایران را به دو دسته تقسیم کرد و گفت: یک دسته فیلم هایی هستند که موضوع آن ها مستقیما مربوط به ایران است که به نظر من فیلم های بسیار ضعیفی بوده و به لحاظ سینمایی قابل اعتنا نیستند و غالب موضوعات آن ها درباره زنان است. دسته دیگر هیچ ربطی به ایران ندارند و ماجرای دیگری را روایت می کنند، ولی وقتی می خواهند چیزی را مورد تعرض قرار دهند، به سراغ ایران می روند و این ها معمولا فیلم های قوی تری هستند.
حسینی به فیلم سپتامبرهای شیراز اشاره کرد و گفت: زمانی که ما در ایران بر سر اکران یا عدم اکران بعضی از فیلم ها بحث می کردیم، فیلم سپتامبرهای شیراز برخلاف تمام فیلم های ضد ایرانی که تا به حال ساخته شده و همه به استثنای آرگو اکران محدودی داشتند، خیلی جدی و پر دامنه در کشور های عربی در حال اکران بود. حال تصور کنید چه تصویری از ایران ارائه شده است.
وی ادامه داد: این فیلم اقتباسی است از رمان سپتامبرهای شیراز نوشته داریا سافر که اهل شیراز بوده و اوایل انقلاب ایران را ترک کرده است. خود نویسنده اظهار کرده برای این که بتواند قصه را خوب پرداخت کند، یک سری حواشی به آن اضافه کرده تا برای مخاطب قابل توجه باشد. رمان در سال 1387 چاپ شده و نیویورک ژورنال آن را در زمره 100 کتاب برگزیده قرن انتخاب می کند. تهیه کننده فیلم هم بایگر نقش اصلی فیلم سیصد (جرالد باتر) است.
کارشناس رسانه و پژوهشگر سینما افزود: فیلم های ضد ایرانی هالیوود به لحاظ ساختاری فیلم های قابل توجهی نیستند و فیلم سپتامبرهای شیراز هم از این قاعده مستثنی نیست و بیش تر قائم به بازیگران است. دو بازیگر اصلی فیلم، آدریان برودی و سلما هایک بازیگران بسیار مشهوری هستند و احتمالا اقبالی هم که نسبت به فیلم صورت گرفته، نه به خاطر داستان و نحوه پرداختش، بلکه به خاطر بازیگران فیلم بوده است.
حسینی با بیان این که تمهیداتی که فیلمساز برای شکل گیری و ادامه داستان فیلم به کار گرفته، خیلی ساده و دم دستی است، گفت: به نظر من کارگردان خیلی ضعیف عمل کرده، موضوعات فیلم زیاد قابل بحث نیست. فیلم ماقبل نقد است، یعنی اصلا نمی توان راجع به آن نقد جدی داشت. حتی بازی بازیگران مشهور فیلم نسبت به کارهای قبلی شان ضعیف تر است.
کارشناس رسانه و پژوهشگر سینما با اشاره به دلالت های تاریخی که بعضا در این فیلم ها به آن ها پرداخته می شود، گفت: اشکال اساسی این ماجرا به کم کاری و سستی ما برمی گردد. فارغ از همه فیلم هایی که هالیوود راجع به انقلاب ساخته، یک اتفاق بد تراژیک در حال وقوع است و آن هم این که آن ها دارند تاریخ را با قرائت خودشان روایت می کنند و خیلی هم خوب این کار را انجام می دهند. در آینده حافظه تصویری کودکان سرزمین ما از انقلاب، چیزی غیر از این ها نخواهد بود.
حسینی تصریح کرد: از این جهت می توان در جمع های این چنینی تلنگری زد تا کسانی که دغدغه رسانه دارند به فکر فرو روند که بالاخره رسانه کارکردی فراتر از اطلاع رسانی متداول خود می تواند داشته باشد و آن هم شناخت و سندی است که در تاریخ از ما باقی می ماند و نیز حرف های جدی ای که می خواهیم برای آینده مطرح کنیم.
