آیت الله سیدمصطفی موسوی اصفهانی،مدیر حوزههای علمیه استان همدان در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از همدان اظهار کرد: در ماه ربیعالاول به مناسبت میلاد رسول اکرم (ص)، در فاصله 12 تا17 ربیعالاول در بسیاری از کشورهای اسلامی، هفته وحدت برگزار میشود، آنچه که از لابلای احادیت و متون دینی گزارش شده این است که در تاریخ ولادت پیامبر بین مسلمانان اختلاف نظری وجود دارد که بنا به نظر بیشتر اهل سنت 12 ربیع الاول و بنابر نظر شیعه 17 ربیع الاول را روز ولادت رسول گرامی اسلام میدانند که این ایام از سوی امام خمینی (ره) به عنوان هفته وحدت نامگذاری شده است.
وی با بیان اینکه محور وحدت در دیدگاه قرآنی «توحید» و در مرتبه دیگر دین اسلام است لذا قرآن کریم پیامبر اکرم(ص) را به سوی اهل کتاب میفرستد و از آنان برای پیوستن به شعار توحید و جدایی از غیر او دعوت می کند، ادامه داد: «ای پیامبر! به اهل کتاب بگو، بیایید بر اساس کلمهای که بین ما و شما مشترک است، غیر از خدا را نپرستیم و یکدیگر را در برابر خداوند به عنوان رب و پروردگار نگیرید(یعنی وحدت داشته باشید) پس اگر روی برگرداندند بگویید، شاهد باشید که ما اهل تسلیم در برابر حق هستیم».
قرآن همه را به پرهیز از تفرقه فراخوانده است آیتالله موسوی اصفهانی با بیان اینکه به این ترتیب وحدت واقعی با توجه به این آیات تفسیر میشود، عنوان کرد: قرآن كریم در صریحترین آیه خود در مورد وحدت، همه مؤمنان را به چنگ زدن به ریسمان الهى و پرهیز از تفرقه فرا خوانده و فرموده است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا؛و همگی به ریسمان خدا ( قرآن و اسلام و هر گونه وسیله ارتباط دیگر) چنگ زنید، و پراكنده نشوید!»(آل عمران/آیه103) این آیه شریفه از مسلمانان میخواهد که با اسلام از دنیا خارج شوند، از این رو اعتصام به ریسمان الهی با توحید منهای نبوت پیامبر و لوازم آن صادق نیست.
وی با تأکید بر اینکه قرآن مسلمانان را برادر خوانده و به وحدت سفارش میکند، گفت: واژه «حبل»، در اصل به معنای وسیلهای است که انسان توسط آن به مقصد و حاجت خود برسد، مانند ریسمانی که انسان با چنگ زدن به او خود را از ته چاه و مانند آن نجات دهد؛ شأن نزول آیه شریفه که دو قبیله «اوس» و «خزرج» هستند، این خصوصیت را داشتهاند که به طور دسته جمعی به «حبل الله» متمسک شدهاند و از این قضیه زمانی نگذشت که آثار سعادت و حلاوت نعمتهای الهی در زندگی برای آنان پدیدار گشت.
وی تشریح کرد: همه پیامبران در طول تاریخ، انسانها را به وحدت در عقیده و عمل، دعوت میکردند و پیامبر گرامی اسلام (ص) با ایجاد وحدت بین طوایف و قبایل مختلف مسلمان، بگونهای انسجام و هماهنگی به وجود آورد که جنگهای صد ساله قبیلههای «اوس» و «خزرج» در سایه اسلام به محبت و مودت مبدل گشت.
توحید، مرز اتحاد استوی افزود: آیه شریفه مذکور نشان میدهد که مرز اتحاد «توحید» است و مشرکان و کافران که بر محور غیر توحید حرکت میکنند، در وحدت دینی پذیرفته نخواهند شد؛ در تبیین محور وحدت، آیات دیگری نیز وجود دارد که اعتقاد به رسول خدا، اعتقاد به اولی الامر و قبول حکم را اضافه میکند
وی اذعان کرد: به اعتقاد مفسران، بهترین مصداق براى ریسمان الهی ، قبل از هرچیز خود قرآن است ؛ چنانكه پیامبرگرامی (ص) در روایتى ، قرآن را ریسمان الهى توصیف كرده كه میان آسمان و زمین، كشیده شده است، علاوه بر آن، قرآن نیز از مؤمنان خواسته است تا در منازعات و اختلافات خود، به خداوند رجوع كنند .
نماینده مردم همدان در مجلس خبرگان رهبری ابراز کرد: قرآن کریم، تفرقه را ناشی از روحیه خود محوری و کینه ورزی نسبت به یکدیگر میداند و متذکر میشود که گذشتگان نیز بر اثر داشتن چنین روحیهای، از رسیدن به اهداف متعالی باز ماندند لذا این کتاب الهی از وحدت قلبی میان انسانها به عنوان نعمتی از نعمتهای الهی نام میبرد که خداوند به واسطه آن، انسانها را به زندگی سعادتمندانه رهنمون میسازد .
وی تأکید کرد: حضرت علی(ع) نیز گرچه مسیر خلافت را ناحق میدیدند و آنان را در مقابل فرمان خداوند و رسول عصیانگر مییافتند، اما به خاطر مصلحتی مهمتر، ابراز مخالفت نمینمودند که سخنان امام در این زمینه بسیار درس آموز است؛ این کلمات بیانگر آن است که وحدت اسلامی که غالبا با حیات واقعی مسلمانان همراه است، بر حق دیگری گرچه حق معصومی، چون علی(ع) باشد مقدم است.
وی گفت: این وحدت در حقیقت ائتلاف است، و بالاتر از وحدت «گذشت» از هرآن چه را که قطب مخالف آن را برنمی تابد، و بسنده کردن بر هرچه «از حق» که در نظر قطب مخالف مناسب مینماید؛آنچه از مجموع مفاهیم قرآنی، بیانات و سیره پیامبر و امامان معصوم (ع) فهمیده میشود، این است که همواره حفظ نظام اسلامی و مصالح عمومی بر منافع شخصی و گروهی مقدم بوده است و اینان از هر اقدامی که تفرقه و شکاف میان جماعت اسلامی را به دنبال داشته باشد، اگرچه نفع شخصی در آن میدیدهاند، احتراز میکرداند.
وی با تأکید بر اینکه منظور از وحدت مسلمانان این است که همه مسلمانان با وجود دیدگاهها و سلیقههای متفاوت، در برابر دشمنان مشترک هماهنگ و منسجم عمل کنند، اظهار کرد: وحدت به معنای کنار گذاشتن مذاهب و آراء آن و ایجاد مذهب جدید نیست بلکه از دیدگاه قرآن، ضرورت و اهمیت اتحاد، از اساسیترین مسائل اجتماعی و دینی مسلمانان است.
آیتالله موسوی اصفهانی افزود: هدف واحد در سایه پرستش خدایی واحد، هشدار قرآن به پیامد اختلاف، چنگ زدن به ریسمان الهی و...، از بارزترین موارد تأکید قرآن بر وحدت است و به خاطر همین موضوع، هفته وحدت به خاطر انسجام و اتحاد بیشتر امت مسلمان نامگذاری شده تا به همدلی و وحدت بیشتر مسلمانان منجر شود.
وی خاطرنشان کرد: هفته وحدت، هفته خرم گلهای زیبای بهاری است و ایام شادیبخش مسلمان و عید فرخنده احمد و پیشوای بزرگ جهان تشیع، حضرت امام جعفر صادق(ع)است؛ شرایط کنونی مسلمین مانند عصر رسول گرامی(ص)است و به همین جهت نیازمند شناخت سیره پیامبر در برخورد با مردم و امت مسلمان عصر پیامبر (ص) باشیم تا با عمل به آن سیره شریف، در مقابل تهدیدهای دشمنان و تکفیری ها ایستادگی و مقاومت نمایند.
وی اذعان کرد: چه شیعه و چه اهل سنت نباید رفتار و عمل تفرقه اندازداشته باشند و اگر همه مسلمانان دنیا دست به دست هم دهند هیچ دشمنی و هیچ داعشی نمیتواند بر آنها غلبه پیدا کند؛ خوشبختانه در نظام جمهوری اسلامی مسلمانان اعم از شیعه و سنی با اتحاد قوی که دارند در مسیر اسلام در حرکت هستند مشاهدهمیکنیم که در دوران دفاع مقدس براداران اهل سنت در این عرصه پیشقدم بودند و هماکنون در مجل شورای اسلامی دارای نماینده هستند و طلاب حوزههای علمیه که وظیفه تبلیغ و ترویج مکتب نورانی اسلام را به عهده دارند، وحدت را به عنوان یکی از شاخههای اسلام مورد توجه قرار دارند
ولادت پیامبر اکرم(ص)، درخشش نور رحمت بر گیتی استوی ولادت پیامبر( ص) را درخشش نور رحمت و محبت بر سر تا سر گیتی عنوان کرد و گفت: خدای تعالی از مادری همانند حضرت آمنه بزرگ ترین ارمغان بشریت و مظهر عطوفت و رحمت را به انسانهای خسته از خشونت و کینه و عداوتهای شیطانی تقدیم داشت؛ خداوند در مورد پیامبرش فرمود:تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.»
وی افزود: به راستی که پیامبر اکرم(ص)جلوه بارز زیباترین صفات الهی از جمله رحمت، محبت، شفقت، مودّت، رأفت و عطوفت است.وجود رسول اکرم (ص) سرشار از فضیلتهای انسانی و صفتهای پسندیده و سیر و سلوکی پایدار بود که از بزرگی، اصالت و خوی ناب وی را حکایت می کرد. خداوند او را نیکو تربیت فرمود و از گزند محیطی که در آن می زیست، در امان نگاه داشت.
وی اظهار کرد: پیامبر خدا (ص) آراسته به سجایای نکوی اخلاقی بود، به همین دلیل خدای متعال او را در قرآن بدین صفت توصیف فرمود: «وإِنَّک لَعَلی خُلُقٍ عَظیم.» بنابراین برجسته ترین نمونه کمال انسانی و شایستهترین الگوی مسلمانان است و از این رهگذر، خداوند به ما فرمان داده است که از او پیروی کنیم و برای دست یابی به رضوان الهی، به آموزه های وی عمل کنیم.
مدیر حوزههای علمیه استان همدان تأکید کرد: خدای سبحان، مؤمنان را در قرآن مخاطب ساخته و فرموده است: «لَقَد کانَ لَکُم فی رَسولِ اللّه ِ اُسْوَةٌ حَسَنةٌ لِمَنْ کان یَرْجُواللّه َ وَ الیومَ الآخِرَ و ذَکَرَللّه َ کَثیرا.؛ برای کسانی که به خدا و روز قیامت امیدوارند و خدا را زیاد یاد می کنند، رسول خدا بهترین الگو است.»(احزاب:21)این آیه، خود قوی ترین دلیل و بزرگ ترین گواه بر این است که رسول خدا(ص) از شایستهترین اخلاق و پسندهترین فضیلت های انسانی بهرهمند بوده است.