نامت بماند تا ابد، ای جان ما روش زتو + فیلم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در بیان عظمت و شخصیت پیامبر اکرم(ص) زبان قاصر و قلم ناتوان است  و این مصداق شعر پر مغز مولانا جلال الدین است که گفت:
چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت
چون به عشق آمد، قلم در خود شکافت
چون سخن در وصف این حالت رسید
هم قلم بشکست و هم کاغذ درید
پیامبر اکرم(ص) تجلی عشق و رحمت و خود عشق است، بر همین اساس این شخصیت بزرگ، شایسته هر نوع دوست داشتن و عشق ورزیدن است. بی‌تردید محمد(ص) (رحما بینهم) و رحمت‌العالمین است ، پیامبری که در مکتبش باید درس توحید، عشق، اخلاق، مهرورزی و عدالت آموخت.
مولانا جلال الدین بلخی که در آثار خود  ارادتش را به ساحت پیامبر اکرم(ص) به خوبی نشان داده است، جمله‌ای در بیان مقام پیامبر دارد که در معنای آن واقعیتی عظیم نهفته است و آن اینکه در مناقب‌العارفین شمس الدین احمد افلاکی آمده است که مولانا هربار که نام پیامبر را می‌شنید، زیر لب می‌گفت« نامت بماند تا ابد، ای جان ما روش زتو».
این مصرع مولانا بیانگر این است که جهان اسلام حیات، آگاهی، و برپایی این تمدن عظیم انسانی را مرهون و مدیون وجود با برکت پیامبر اکرم (ص) است. و اگر آدمیان همچنان با نام یاد پیامبر و تبعیت از آموزه‌های دینی آن بزرگوار، این مسیر را ادامه دهند، به توفیقاتی بس عظیم دست خواهند یافت.
خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه اصفهان، فرا رسیدن میلاد با سعادت پیامبراکرم(ص) و امام جعفر صادق(ع) را گرامی می‌دارد.