توقیف خانه بود موزه شد

میری اظهار کرد: در سال 42 یعنی زمانی که این مکان به عنوان توقیف خانه بود باز هم افرادی مانند: حضرت امام(ره) و 80 تن از همراهانشان از جمله شهید مطهری، آقای فلسفی، شهید آیت الله غفاری، و افراد دیگری را که حس می‌کردند ممکن است مردم را علیه رژیم تحریک کنند را به عنوان زندانیان سیاسی به مدت 50 روز در این مکان زندانی کردند ولی در کل فعالیت‌های متمرکز ساواک از سال 50 شروع شد.

محوطه اصلی

معاون موزه عبرت در رابطه با محوطه این بنا گفت: این بنا از فضای دایره شکلی که کلیه راهروها و اتاق‌ها در هر سه طبقه به آن ختم می‌شود ساخته شده که در وسط آن در طبقه همکف حوض مدوری قرار دارد. این فضا بگونه‌ای طراحی شده است که علاوه بر اینکه صدایی از خارج وارد ساختمان نمی‌شد هیچ صدایی حتی صدای فریاد ناشی از شکنجه زندانیان نیز به بیرون نفوذ نمی‌کرد. تنها زمانی که در اینجا سکوت کامل حکم فرما باشد صدای اذان پخش شده از بلندگوهای مساجد اطراف همچنین صدای زنگ ساعت بانک سپه شنیده می‌‌‌شد اما اینجا هیچ وقت سکوت نبود، همیشه و بدون وقفه صدای فریاد دلخراش زندانیان زیر شکنجه شنیده می‌شد.

فعالیت‌های فرهنگی موزه عبرت

میری در رابطه با فعالیت‌های که فرهنگی موزه عبرت بیان کرد: در اردبیل و اصفهان نیز دو نمایشگاه همانند همین موزه عبرت برگزار کرده‌ایم همچنین از جمله فعالیت‌های فرهنگی این مجموعه چاپ کتاب و مصاحبه با زندانیان سیاسی قبل از انقلاب است که به این مکان دعوت می‌شوند و زندگی‌نامه‌شان را در اختیار این مجموعه می‌گذارند و توسط نویسندگان به کتاب تبدیل می‌شود و اخیراً چندین کتاب داستانی و رمان چاپ شده که مورد استقبال مردم قرار گرفته است. نرفند زندانی، سپیده سحر، شکنجه‌گران می‌گویند، شکنجه در رژیم پهلوی و تعبیدگاه‌های رژیم پهلوی، جلوه‌های ذکر خدا، زندانیان سیاسی رژیم پهلوی در کلام امام خمینی(ره)، از جمله کتاب‌های چاپ شده در این مکان است.

وی ادامه داد: زندانیان در آن سال‌های اول دفاتری در اختیار داشتند که خاطرات‌شان را یادداشت می‌کردند ولی شاه اجازه انتشار آن‌ها را نداد که بعد از انقلاب نوشته‌ها پیدا شد، همه جمع‌آوری و در نهایت تبدیل به کتاب یادداشت‌های زندان شد.

زینب رحیمی