صیاد مرگ در کمین انسان

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، مرگ، قانون گریزناپذیری است که به هیچ رو نمی‎توان راهی برای رهایی از آن جست و او دام خود را در مقابل همه آدمیان، گسترده است کمااینکه در آیه 8 سوره جمعه در این رابطه می‎خوانیم: «قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ؛ بگو آن مرگى كه از آن می‎‏گريزيد قطعاً به سر وقت‏ شما می‎‎‏آيد آنگاه به‌سوى داناى نهان و آشكار بازگردانيده خواهيد شد و به آنچه [در روى زمين] مى‏كرديد آگاه‌تان خواهد كرد».  
امام علی(ع) در فراز بیست و نهم از نامه خود به امام حسن‌مجتبی(ع) فرموده است: «و تو شکار مرگی هستی که فرارکننده آن نجاتی ندارد و هرکس را بجوید به آن می‎رسد و سرانجام او را می‎گیرد».
نمونه دیگر از توصیف‌هایی که درباره مرگ وجود دارد، رویکرد اجتناب‌ناپذیری آن در زندگی است که در سخنان حضرت بسیار به چشم می‌خورد و افراد را بر آن وامی‌دارد که واقعیت موجود را بپذیرند و نگرش خود بدان را تصحیح کنند و در پی عمل و چاره برآیند.اگر از مرگ بگریزید، شما را دریابد و اگر بایستید، شما را می‌گیرد و اگر فراموشش کنید، شما را یاد می‎آورد.
در این عبارت، تصویری از مرگ ارائه شده که گویی چون موجود زنده‌ای است که در زندگی انسان حضور دارد و انسان‌ با او زندگی می‎کند هرچند او را از یاد ببرد اما او همواره به یاد آدمی است و می‎کوشد چون معلمی او را درس زندگی بیاموزد.
امام علی(ع) در نامه‌ای پدرانه، محدودیت‌هایی را که انسان در طی زندگی ناچار از رویارویی با آن‌هاست بیان می‎فرماید تا او را بر آن دارد که برای مواجهه با آن‌ها خود را آماده سازد.ازجمله محدویت‌هایی که انسان در زندگی با آن روبه‌روست، پدیده فرارناپذیر مرگ است.
از پدری که در آستانه فناست به فرزندی که آرزومند چیزی است که به دست نیاید ... فرزندی که اسیر در بند مرگ است.در بخشی دیگر از این نامه، با بیان همین مطلب به بیانی دیگر، گریز موهوم برخی از انسان‌ها را از مرگ، گریزی بی‌فرجام و بیهوده می‌شمارد، زیرا گریز از واقعیتی که بیش از هر واقعیت دیگر در زندگی حضور دارند، گریزی جاهلانه است، پس، خرد حکم می‎کند که انسان واقع‌پذیر باشد و برای آن‌چه آمدنی است، تدبیر بیندیشد و خود را مهیا کند که مبادا این دیدار در حالی صورت گیرد که انسان آماده این دیدار نباشد یا در وضعیت مناسبی قرلر نداشته باشد یا مقدمات این دیدار را مهیا نساخته باشد.
امام علی(ع) در توصیف مرگ برای فرزندش امام حسن‌مجتبی(ع) در نهج‌البلاغه فرموده است: «پسرم بدان که تو برای آخرت آفریده شده‌ای، نه برای دنیا؛ برای فنا و رفتن از دنیا و نه پایدار ماندن در آن و برای مرگ، نه برای زندگی؛ و تو در خانه عاریت و سرای عبرت و راه آخرت هستی و شکار مرگی هستی که فرار کننده آن، نجاتی ندارد و هر کس را بجوید به آن می‎رسد و سرانجام، او را می‎گیرد.پس از مرگ بترس، نکند زمانی سراغ تو را گیرد که در حال گناه یا در انتظار توبه کردن باشی و مرگ مهلت ندهد و بین تو و «توبه» فاصله اندازد، که در این حال، خود را تباه کرده‌ای».