در مقابل ظلم ظالم چه کنیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، ظلم، عملی بسیار ناپسند و از گناهان بزرگ است، پس اگر کسی با ستم‌کاری، بر ما چیره شد و قدرت‌ خود را به رخ کشید، نباید چنین قدرت‌نمایی پوشالی، در نظرمان بزرگ جلوه کند و او را فردی مهم و با اهمیت تلقی کنیم و به‌سبب همین رعب و وحشتی که از او پیدا کرده‌ایم، دست از مبارزه با ظلم بشوییم.
باید بدانیم که بنابر حکمت 241 نهج‌البلاغه «روز انتقام ستم‌دیده از ستم‌گر، از روز ستم ظالم بر مظلوم سخت‌تر است».به‌عبارت دیگر، ستم‌گر هر چند ظلم می‎کند و باعث ناراحتی انسان می‎شود، ولی در حقیقت آتش قهر خدا را شعله‌ور می‎سازد و سرانجام در آن آتش خواهد سوخت.
ثانیاً: ظلم او، مظلوم را به‌سبب استقامت‌ها و مبارزه‌هایی که می‎کند به مقامات عالی معنوی می‎رساند.پس ستم‌گر با ظلم خود، زمینه‌ساز عذاب خود و وسایل رحمت و نعمت مظلوم را فراهم می‎آورد.
ابوالفرج اصفهانی در این رابطه می‎نویسد: «منصور دوانیقی، سادات بنی‌الحسن را به زندان افکند.روزی زندان‌بان دید مردی به‌سوی او می‎آید، پرسید: چرا به این‌جا آمده‌ای و چه می‎خواهی؟ او علی بن حسن(که به دو ‌واسطه به امام حسن‌مجتبی(ع) می‎رسد) بود.او شجاعانه گفت: شما ظالمید و آمده‌ام مرا نیز همراه خویشانم زندانی کنی، زندان‌بان نیز برآشفت و چنین کرد.سادات بنی‌الحسن از وضع زندان به تنگ آمده بودند، لذا از علی بن حسن خواستند تا برای آزادی‎شان دعا کند.وی گفت: در بهشت، درجه‌ای است و بدان نمی‎رسیم جز این‌که بلاها و بالاتر از این را تحمل کنیم، برای منصور هم در آتش دوزخ، جایگاهی است که با این رفتارها، عذابش سخت‌تر می‎شود.
شاد کردن قلب دیگران؛ یکی‌از مصادیق بارز احسان
فطرت آدمی حکم می‎کند که خوبی‌ها را با خوبی پاسخ داد، شاد کردن قلب دیگران یکی‌از مصادیق بارز احسان به بندگان خداست.کسی‎که مردم را با کمک‌های مادی و معنوی، مسرور می‎سازد و با گره‌گشایی‌های به‌موقع، ابرهای غم و اندوه را از سرِ کلبه‌ای می‎راند، جایگاه ارزنده‌ای دارد.
سزای چنین کسی، که از راه‌های مشروع، شادی‌آفرینی می‎کند، بدی کردن نیست، باید سپاس‌گزار او بود. در غیر این‌صورت، نیکوکاران مایوس می‎شوند و رفته‌رفته خوبی‎ها از جامعه رنگ می‎بازد.
اسلام، از آن‌جا که دین فطرت است، پیروان خود را اکیداً به احسان و نیکوکاری فرمان داده و منطق‌اش این است که نیکی را با نیکی پاسخ دهید و حتی بالاتر از آن، نیکی را با خوبی بهتر جواب دهید؛ برای نمونه قرآن‌کریم در آیه 86 سوره نساء در مورد سلام کردن می‎فرماید: « وَإِذَا حُيِّيْتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّواْ بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا؛ چون شما را به سلام و تحیتی بنوازند، با تحیتی بهتر از آن یا همانند آن پاسخ دهید».
اسلام، با تاکید بر بهداشت روانی، خواهان آن است که روحیه خیرخواهی و دیگردوستی در جامعه به‌وجود آورد تا در سایه آن، افراد به سعادت دنیا و آخرت برسند.
سفارش به نیکی، از مؤلفه‌های بهداشت روانی
سفارش به نیکی کردن، از مؤلفه‌های مهم بهداشت روانی است.در کلمات امیرمؤمنان علی(ع) در این‌باره سخنان فراوانی وجود دارد؛ ازجمله در این فراز که سفارش می‎کند که: «سزای آن کس که تو را شاد می‎کند، بدی کردن نیست».تعلیم چنین روحیه‌ای باید از نوجوانی و جوانی آغاز گردد تا رفته‌رفته در کهن‌سالی به درخت تناوری تبدیل شود و جامعه از ثمرات آن بهره‌مند گردد.