قیام امام حسین(ع) با برد ظهور قابل تعریف است

حجت‏‎الاسلام والمسلمین محمد رضایی در گفت وگو با خبرگزاری بین‎‌‏المللی قرآن(ایکنا) ازقم، گفت: امام حسین(ع) فرزند دوم امام علی(ع) و پنجمین معصوم(ع) و ضلع مکمل آل عبا هستند.

وی افزود: فضایل امام حسین(ع)، آنچنان که در روایات کثیر و متواتر و صحیح السند بیان شده به حدی است که فهم آنها از هر بشری ساخته نیست؛ زمانی که به احادیث قدسی و نبوی پیرامون جایگاه این امام همام توجه می‏‎کنیم متوجه می‎‏شویم که شان و منزلت ایشان تا چه مرتبه‎ای است که انبیای الهی نیز دست به دامان پرمهر این امام می‎زنند.

پژوهشگر تاریخ اسلام بیان کرد: یکی از مهمترین جلوه‎های قیام حسینی(ع) را باید در عرصه قیام ظهور و استیلا و ولایت ائمه روی زمین دانست؛ به شکلی که باید گفت که برد قیام حضرت ایشان در سال 61 قطعا در همان حوزه خلاصه نمی‎شود بلکه قیام ایشان را باید با برد ظهور معنی کرد.

وی گفت: امام حسین(ع) مظهر پیوند قرآن و عترت است؛ ایشان مفسر کلام وحی و مروج نور بود؛ انس و الفت بی نهایت ایشان با قرآن کریم در شب عاشورا و قرائت قرآن بر سر نی که تواریخ آن را نقل کرده‎اند در روزگاری که قرآن به دست نا اهلان افتاده بود و مجالی برای تحریف آن ایجاد شده بود، در حقیقت این کتاب مقدس را از مهجوریت خارج کرد و به بندگان خدا آموخت که این کتاب مقدس با خون و مظلومیت عترت طاهرین حفظ شد.

نویسنده کتاب جغرافیای شیعه بیان کرد: آیات بسیاری نیز در قرآن کریم پیرامون جایگاه و شان امام حسین(ع) بیان شده است که روایات تفسیری که از ائمه ذکر شده است به این مفاهیم متعالی پرداخته شده است.

وی گفت: در روایتی از امام رضا(ع) بیان شده است که همه ائمه کشتی نجات هستند ولی کشتی هدایت حسینی(ع) سریع تر است؛ این حدیث موید حدیث نور واحد ائمه است؛ از طرفی بیانگر این مساله است که امام حسین(ع) با جهاد و شهادت خویش در طول تاریخ زمینه ساز هدایت بسیاری از انسان ها شدند؛ مساله حسی و اعتقادی که در عاشورا نهفته است در طول تاریخ بسیار کاراتر از ادله و براهینی بوده که در این زمینه عرضه شده است؛ این ادله و براهین پس از حب حسینی تاثیرگذاری خود را صد  چندان کرده است.

این استاد حوزه بیان کرد: یکی از معجزاتی که از روایات کثیر اهل بیت(ع) حدیثی پیرامون استمرار و افزایش تشعشع و نورانیت امام حسین(ع) در طول تاریخ است؛ زیرا اگر نگاهی به تاریخ اسلام بیاندازیم به نمونه‎های بسیاری می‎رسیم که دشمنان اهل بیت(ع) بارها با ویران کردن قبر ایشان و با روش‎های مختلف به دنبال از بین بردن یاد ائمه به خصوص امام حسین(ع) بودند و تا سال ها شیعیان به رغم تعداد بسیار کم، مجبور به تقیه بودند.

وی گفت: آنچه در این سال ها جمع شیعیان را حفظ کرد، همین روضه سیدالشهدا(ع) بود؛ آنچه باعث شد که امامزادگان ما در ایران و سایر بلاد از چنین جایگاهی برخوردار باشند، قطعا همین مظلومیت و شهادت و اتصال به جد شهیدشان بود که ایران را به پایگاه تشیع مبدل کرد؛ اگر نگاه دقیقی به رشد شیعه در تاریخ ایران به خصوص عصر صفوی بیاندازیم می‎‏بینیم که مذهب شیعه با سنن عزاداری حسینی(ع) در ایران رسمیت یافت و با این عزاداری‎ها بود که این مذهب در سراسر ایران نهادینه شد؛ در واقع بسیاری از سنن عزاداری ما از همان زمان باقی مانده است و این جریان تا حرکت انقلاب اسلامی در خون این ملت باقی ماند.