به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، میرجلال الدین کزازی، استاد دانشگاه روز گذشته در همایش حکیم ابوالقاسم فردوسی که در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان برگزار شد، اظهارکرد: ما در سپاهان زندگی میکنیم، شهر شور و شیدایی و از هر سو که سپاهان را می نگریم، نشانههایی از فرهنگ و تاریخ را در آن میبینیم.
وی افزود: اگر بخواهم یکی از هزاران هزار ویژگی ایرانیان را برگزینم، ما پیش از اینکه اندیشهورز و دانشور باشیم، زیبا پرستیم، زیبا پرستی در بن جان ما است.
این استاددانشگاه بیان کرد: سپاهان شهر زیبایی است از همین رو شهر شور و شیدایی نیز است. بارها گفته و دیگر بار میگویم ستوده ترین گمان زدای ترین سنجهی ایرانی بودن در چشم من دوستداری شاهنامه است.
کزازی گفت: اگر میخواهید بدانید چه کسی ایرانی است، ایرانی راستین، سرشتین ناب نژاده دارد و آنکه در خور این نام بلند ارجمند بهینه است. بسنده اینکه ببینید چه پیوندی با شاهنامه دارد، زیرا شاهنامه نامه فرهنگ ادب و منش ایرانی است.
وی افزود: تاریخ جهان، تاریخ جادوانهی ایران را تنها در شاهنامه میتوان یافت، شاهنامه شالودهی چیستی هستی و منش تاریخی ایرانی نویی پس از اسلام را نشان داده است.
وی افزود: هر زمان به این دو پرسش ناگزیر بنیادی بخواهیم پاسخ دهیم که ایرانی کیست و ایران چیست به ناچار باید به جهان ایرانی بازگردیم که در شاهنامه نوشته شده است.
این پژوهشگر ادب فارسی گفت: زبان پارسی از دید من نابترین و پیشرفتهترین زبان است و دست کم در میان زبانها شناخته شده است. من در اینجا استوار و به آواز بلند با برهانهای دانشورانه میگویم که آینده زبانهای جهان در ساختار همان میباشد که زبان فارسی به آن رسیده است.
کزازی ادامه داد: زبان ایرانی در گذر روزگار در پی پویه پیگیر و پرشتاب در بیشترین مرزی که زبان میتواند ستوده شدهاند. به سخنی دیگر کار کرد زبان پیراسته و پالوده شدهاند و سرانجام به زبان پارسی دری رسیده اند.
وی ادامه داد: واژهها در زبان فارسی ایرانی هنگامی که به فارسی دری میرسند به فرجام آسودگی و سادگی خود راه بردهاند.
وی افزود: زبان فارسی در ساختار آوایی خنیاییترین، آهنگینترین، گوش نواز ترین و هموار ترین زبان است. فردریک انگلس زبان شناس آلمانی انگلیسی تبار نامه ای به دوست خود مارکس می نویسد و در آن از زبان فارسی یاد میکند و میگوید این زبان را در مدت کوتاهی میتوان شناخت و به آن سخن گفت. وی درآن نامه زبان فارسی را ستوده است.