به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، زینت السادات قلمکاریان، از شاگردان بانو امین و علویه همایونی در همایش بینالمللی بزرگداشت سی و چهارمین سالگرد ارتحال بانو مجتهده امین(ره) و اولین سالگرد رحلت بانو علویه همایونی(ره)، اظهار کرد: بنده در 16 سالگی به حضور بانو امین(ره) رسیدم و افتخار شاگردی ایشان و نیز بانو علویه همایونی(ره) را دارم.
وی افزود: بانو امین(ره) شخصیتی ناصح، باخدا، مردمدار، فقیه، بالغ، مجتهد، حکیم، مدیر و مدبر در امور زندگی و نیز همسر و مادری مهربان بودند. ایشان در دوران کودکی و بلوغ به مطالعه کتابهای علمی و مطالب شرعی علاقهمند بوده و به موضوعات و مباحث اخروی بیش از مباحث دنیوی اهمیت میدادند.
قلمکاریان ادامه داد: بانو 15 سال داشتند که با پسر عمویشان ازدواج کردند که 8 فرزند حاصل این ازدواج بود. اولین کتاب ایشان، «اربعین هاشمیه» نام دارد که به زبان عربی نوشته شده و مشتمل بر چهل حدیث است و شاگرد ایشان، بانو علویه همایونی(ره) آن را به فارسی برگرداندند.
وی اضافه کرد: زمانی که این کتاب به دست علمای نجف میرسد، موجب تعجب آنها میشود که در زمانهای که بانوان سواد چندانی نداشتند و یا بیسواد بودند، بانویی چنین کتاب عالمانهای نگاشته است. زمانی که تألیف این کتاب به پایان رسید، با اینکه بانو امین آن را در منزل نگاشته بودند، حتی همسرشان از این ماجرا اطلاع نداشتند. ایشان کتابهای خود را با نام «بانوی ایرانی» یا «بانوی اصفهانی» به چاپ رسانده و از ذکر نام خویش در کتابها خودداری مینمود و این نشاندهنده تواضع و دوری ایشان از هر گونه رنگ و ریایی بوده است. بانو امین(ره) کتاب دیگری به نام معاد دارند که آن را به زبان فارسی و با ادبیاتی روان نوشتهاند.
شاگرد بانو امین(ره) تصریح کرد: ایشان 50 سال پیش که بانوان سواد چندانی نداشتند و یا بیسواد بودند، برای بانوان جلسات درس و قرآن برگزار کرده و مطمئن بودند که اگر بانوان در مسیر علم قرار بگیرند، میتوانند گامهای مهمی را بردارند و به آنان تأکید میکردند که خود را باور داشته باشند. روزهای چهارشنبه که این جلسات برگزار میشد، شاگردان ایشان بیتابانه منتظر جلسه بعد بودند. علاوه بر این، ایشان به ساخت دبیرستان و دانشگاه نیز اهتمام داشت.
وی افزود: هرکس دچار مشکلات خانوادگی میشد و به ایشان پناه میآورد، با رضایت و رفع مشکل خود خارج میشد. بانو مجتهده امین(ره) و بانو علویه همایونی(ره) سبک زندگی اسلامی را کاملا رعایت کرده و نگاهی محبتآمیز نسبت به مردم داشتند. مطالب بسیاری در مورد این دو بزرگوار میتوان بر زبان آورد، هرچند من نمیتوانم با این جملات اندک شخصیت این دو بزگوار را بیان کنم.