به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی،
اقتصاد هنر به معنای بهکار بردن تئوریهای علوم اقتصادی در فعالیتهای هنری و ادبی است و هدف از آموزش این رشته هم پیوند علوم اقتصادی با هنر است، این مقوله از جمله مباحثی است که با وجود نقش بسزایی که در رشد و شکوفایی هنر دارد، در ایران کمتر به آن پرداخته شده است و نوعی حلقهی گمشده در دانش مدیریتی هنر محسوب میشود.اگرچه اکنون رشتهی دانشگاهی این مبحث در دانشگاههای ایران راهاندازی شده و چند سالی است که بخش خصوصی درصدد فعال کردن این بخش است، ولی شواهد نشان میدهد تا پاگیری این مبحث و به راه افتادن آن، راه زیادی باقی است.
مبحث دیگر در این زمینه اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال است که نیاز به توجه جدی دارد چراکه برای داشتن اقتصاد هنر پویا، نیازمند تولید و اشتغالی بومی هستیم، موضوعی که شکل کمرنگی در جامعه به خود گرفته است.
در این بین هنرمندانی دغدغهمند و دلسوز هستند که برای جلوگیری از فلج شدن اقتصاد هنر و واردات کالاهای ایرانی، از تمام توان و هنر خود استفاده کرده و موضوع تولید و اشتغال را با دستان توانای خود پیش کشیدند تا راهی برای اقتصاد مقاومتی و تولید ایرانی در کشور باز کنند.
شهلا آگاه، نقاش مشهدی، در گفتوگو با
(ایکنا) از خراسان رضوی، با اشاره به اینکه 18 سال است که کار نقاشی انجام میدهم، در خصوص طرحهایی که درباره اقتصاد مقاومتی و تولید و اشتغال کار کرده است، عنوان کرد: در واقع طرحهایی که انتخاب
کردهام مسیری است که انسان از طریق آن به سعادت حقیقی میرسد و به همین
دلیل است که این موضوعات برایم دلنشین است و به آنها علاقه دارم.
آگاه با بیان اینکه کارهای من با فطرت و خمیرمایه درونی انسانها ارتباط برقرار میکند، افزود: این موضوعی است که همه ما باید به آن اهمیت دهیم تا بتوانیم با خود حقیقیمان ارتباط برقرار کنیم و اینکه بدانیم، چگونه سالهای عمرمان را سپری میکنیم.
وی ادامه داد: در واقع نوعی چرایی در این مجموعه از کارهایم و همچنین دیگر کارهایی که در گذشته انجام دادهام، وجود دارد.
این نقاش مشهدی گفت: به نظر من همیشه فطرت با نیازهای ما مرتبط است و هر چه در این زمینه کار شود باز هم کم است و باید بیشتر به این موضوع توجه شود و ما با ارائه این کارها میتوانیم فقط گوشهای از آنرا احساس کنیم.

این هنرمند تجسمی با بیان اینکه 40
نمایشگاه گروهی و 10 دوره نمایشگاه انفرادی در خارج از کشور و دو نمایشگاه
انفرادی به مناسبت مشهد 2017 در ایتالیا و دوبی
داشتهام، در خصوص هنر نقاشی خود، عنوان کرد: یکی از شاخههای نقاشی، ترکیب
مواد است که من این هنر را با پارچه و ابزار مختلفی همچون عکس و... ترکیب
کردهام.
وی با اشاره به نمایشگاهی که در زمینه اقتصاد مقاومتی با همکاری دیگر هنرمندان تجسمی مشهد برگزار کرده، افزود: از آنجا که اقتصاد هنر در جامعه مغفول مانده ما این نمایشگاه را با همکاری هنرمندان دیگر برگزار کردیم تا به همه اهالی هنر نشان دهیم که میشود با تعامل و همفکری در این بخش کارهای فاخری انجام داد.
آگاه اظهار کرد: برگزاری نمایشگاه، قدم اولی بود که در عرصه اقتصاد مقاومتی و تولید و اشتغال پیش گرفتهایم تا بتوانیم این رویکرد را به مراتب بالاتر برسانیم چراکه این عرصه از اهمیت بسیاری برخوردار است.
این هنرمند در خصوص آثار خود در زمینه اقتصاد مقاومتی و تولید و اشتغال به شیوه انتزاعی، بیان کرد: موضوعاتی همچون، عشایر، کبوتر حرم، جهان خرم برگرفته از اشعار مولانا و... موضوعاتی بود که در قالب نمایشگاه اقتصاد مقاومتی برگزار شد.
آگاه در خصوص دستاورد برپایی نمایشگاه هنرهای تجسمی تولید و اشتغال و اقتصاد هنر، بیان کرد: متأسفانه در کشور، هنرمندان ما قدرت تهیه ابزار آلات خود را ندارند و ما با برپایی این نمایشگاهها میخواهیم علاوه بر شناخت آثار هنرمندان، بحث اقتصاد هنر و فروش را نیز فعال کنیم.
به گردش درآوردن سرمایه حاصل از هنر در کشور
این نقاش افزود: هرچه به بخش خرید و فروش آثار هنری نزدیک شویم، خانواده بزرگ هنرمندان دارای اشتغال میشوند، در نتیجه سرمایه کلانی در کشور به گردش در میآید و این هدف اصلی ما است.
وی در خصوص خلاقیت و نوآوری در کارهای هنری، عنوان کرد: خلاقیت و نوآوری در آثار هنرمندان از مهمترین بحث این رویکرد است چراکه موجب میشود جامعه روح و روان انسان را به سمت سلامت ببرد، چراکه بخش زیادی از بیماریها در جامعه به دلیل شکوفا نشدن استعداد بسیاری از افراد است.
آگاه تصریح کرد: اگر این کار گسترش پیدا کند و ارگان و نهادهای دولتی بیایند و با ما همکاری داشته باشند، به جای خوبی میرسیم، قرار بود در دورهای یک درصدی از بودجه سازمانهای دولتی صرف خرید آثار هنری شود اگر این اتفاق در آن سال میافتاد و جریان پیدا میکرد خیلی از هنرمندان ما وضعشان این نبود.
این هنرمند ادامه داد: رویکرد دیگری که در کنار همه این فعالیت داریم، این است که ما میخواهیم مرحله به مرحله با رویکرد اقتصاد مقاومتی و تولید و اشتغال جلو برویم و بتوانیم نمایشگاههایی با این رویکرد در خارج از کشور داشته باشیم چراکه وجود چنین نمایشگاهی به لحاظ فرهنگی، تاریخی و دینی بودن کشور و معرفی آن از طریق آثار هنری بسیار ارزنده است.
وی افزود: این طرح نیاز به بسترسازی دارد و یک هنرمند با بودجه شخصی خود نمیتواند این کار را انجام دهد و باید در همه بخشهای هنری این مسأله ساماندهی شود و تعامل با کشورهای دیگر به ویژه اسلامی و اروپایی و آمریکایی انجام گیرد، چراکه این موضوع موجب روند رشد و تعالی کشور و برگشت هزینه هنرمند به داخل کشور میشود.
ملیحه غفوریان هاشمی، طراح لباس، با اشاره به اینکه بیشتر طرحهایی که میزنم در زمینه نقوش سنتی و ایرانی اسلامی است، اظهار کرد: چراکه میخواهم از هویت سنتی و فرهنگی کشور دفاع کنم.
غفوریان هاشمی با بیان اینکه مد و مدل را نفی نمیکنیم، ادامه داد: مد و مدل چیز خوبی است اما ذهنم درگیر این موضوع است که چرا با وجود طرح و نقشهای زیبا و اصیل ایرانی ما به سراغ طرح و نقشهایی غیربومی که درخور فرهنگ جامعه نیست و برگرفته از پوشش و سبک زندگی غرب است، میرویم.
این طراح لباس در خصوص موضوع طرحهای لباس خود، عنوان کرد: طرحهای متفاوتی را انتخاب میکنم اما همه آنها برگرفته از نقوش ایرانی و اسلامی و هنرهای سنتی کشور است که با یکدیگر ترکیب شده است.
وی ادامه داد: در نمایشگاه تولید و اشتغال و اقتصاد مقاومتی همه طرحهایی که با این موضوعات بوده است را آوردهام از جمله میتوان به طرحی از قالیچه ایرانی بر روی مانتو نام برد.
این طراح لباس در خصوص استفاده از طرح ایرانی در مد و لباس، بیان کرد: میخواستم نسل جوان فرهنگ و هنر کشور را با طرحی نو در قالب لباس ببینند و لمس کنند و بدانند که هنر کشورش حرفی برای گفتن دارد.
غفوریان هاشمی تصریح کرد: متأسفانه حمایتی از طرحهایی که در زمینه نقوش اسلامی و ایرانی است، صورت نمیگیرد و افراد کمی به سراغ این گونه لباسها میروند.
وی با اشاره به اینکه مسأله مد و لباس چند بعدی است، اظهار کرد: علاوه بر مسأله فرهنگی، مشکل اقتصادی نیز از دلایل دیگری است که باعث شده کالای ایرانی کمتر به فروش برسد و البته واردات کالای خارجی و مد غربی آن هم با وارد شدن با قیمت ارزان ضربه سنگینی به اقتصاد هنر در کشور است.
غفوریان هاشمی ادامه داد: متأسفانه بازار از نظر اقتصادی شرایط خوبی ندارد و تولیدیها با مشکلات مواجه هستند و خیلیها در مرز تعطیلی هستند، هزینه تولید در ایران بالا است.