حاج آقا رحیم ارباب؛ تجلی ایمان و دانش در مکتب اصفهان
گروه معارف: حاج آقا رحیم ارباب از علمای برجستهای است که هم از نظر ایمان و تقوا و هم از نظر علم و دانش، جز علمای صاحب نام مکتب اصفهان قلمداد میشوند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، 17ذیالحجه، سالروز درگذشت مرحوم حکیم حاج آقا رحیم ارباب است. حاج آقا رحیم ارباب از علمای برجستهای است که هم از نظر ایمان و تقوا و هم از نظر علم و دانش، جز علمای صاحب نام مکتب اصفهان قلمداد میشوند که شاگردان زیادی را تربیت کردند.
یک استاد دانشگاه و پژوهشگر تاریخ در گفت وگو با خبرگزاری ایکنا در اصفهان، درباره زندگی و جایگاه معنوی و علمی این عالم، گفت: حاج آقا رحیم ارباب از شخصیتهای ارزشمند با جایگاه والای معنوی در فرهنگ اصفهان بود، ایشان از لحاظ زمانی در اواخر دوران قاجاریه متولد شد و در اواخر دوران پهلوی دوم، یعنی سال 1355 شمسی رحلت کردند.
محمد حسین ریاحی افزود: ایشان سالهای سال از محضر علما و اندیشمندان بزرگ مانند آخوند کاشی، جهانگیر خان قشقایی، مرحوم سید ابولقاسم دهکردی و مرحوم سید محمد باقر درچه بهرهمند شدند، اما بیشتر تحت تاثیر دو استاد مطرح خود یعنی جهانگیر خان قشقایی و آخوندکاشی قرار داشت و این موضوع در ویژگیهای اخلاقی و معنوی آن مرحوم به خوبی متجلی بود.
وی ادامه داد: از جمله ویژگیهای اخلاقی ایشان رئوف بودن بود و از لحاظ تقوا و وارستگی، زهد و پرهیزگاری نیز در درجه بسیار قابل توجهی بودند، بهطوری که بسیاری از افراد جامعه تحت تاثیر ایشان واقع میشدند و سعی میکردند از روحیات و شخصیت وارسته ایشان الگو بگیرند تا به نتیجه عالی و ارزشمندی دست پیدا کنند.
این پژوهشگر تاریخ گفت: بسیاری از افراد به دنبال این بودند که در منزل ایشان حضور یابند و از بیانات و روحیات و منش ارزشمند ایشان خوشه چینی کنند، ایشان همیشه سعی داشتند در رفتار و سنت از امام علی(ع) الگو پذیری کنند. در واقع حکمت و تعالیم معنوی حاج آقا رحیم به گونهای بود که بسیاری برای ملاقات با وی به ایران و اصفهان سفر میکردند.
ریاحی افزود: ایشان به دنبال وحدت اسلامی بودند و عمده ترین تاکیدشان بر سنت اهل بیت مخصوصا امام علی(ع) بود و بسیاری معتقدند عشق بسیار ایشان به امام علی(ع) بود که باعث شد تا وی در ایام غدیر رحلت کنند.
ریاحی به سخن برخی از بزرگان در مورد حاج آقا رحیم اشاره کرد و افزود: استادجلال الدین همایی از شاگردان ایشان هر زمان کتابی مینوشت کتاب را به ایشان تقدیم میکرد و پشت کتاب مینوشت من غلام ایشان(حاج آقا رحیم ارباب) هستم.
وی ادامه داد: مرحوم مطهری در آثارشان از مرحوم ارباب زیاد نام میبرند و حکیم ارباب را یکی از شخصیتهای فلسفی اصفهان قلمداد میکردند. شهید بهشتی نیز در رابطه با مرحوم ارباب، صحبتهای متعددی داشتند و به یکی از دوستانشان در اصفهان میگفتند: شما چه مشکلی دارید زمانی که در اصفهان شخصیتی مثل حکیم ایت االله حاج آقا رحیم ارباب است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: شاگردان ایشان عاشقانه و خاضعانه نسبت به رحوم ارباب ابراز ارادت و عنایت داشتند و در حقیقت مرحوم ارباب شخصیت بینظیری بود و ایشان از اخرین چهرههای بازمانده مکتب عمیق حکمت، معنویت و انسانیت در حوزه علمی و معنوی اصفهان به شمار میروند و امیدواریم این چهرههای منور تاریخی، الگو و اسوهای برای جامعه ما محسوب شوند.
همچنین فضل الله صلواتی، استاد اسبق دانشگاه اصفهان در باره زندگی حاج آقار حریم ارباب، گفت: مرحوم آقارحیم ارباب از شاگردان حکیم جهانگیر خان قشقایی است که حکیم جهانگیر خان نیز از علمای سمیرم هستند. مرحوم جهانگیرخان از عشایر بودند که به اصفهان مهاجرت کردند و به حوزه علمیه رفتند و استعداد فوقالعادهای نیز در فراگیری علم و معارف دینی داشتند.
وی افزود: از جمله شاگردان معروف جهانگیر خان، آقا رحیم ارباب بود که ایشان نیز استعداد فوقالعادهای داشتند و به همراه آیت الله بروجردی، آیتالله مدرس در محضر استاد جهانگیر خان طلب علم و معرفت میکردند.
وی گفت: در قدیم عدهای از علما به جای عمامه، کلاه بر سر خود میگذاشتند که مرحوم جهانگیر خان نیز جز این افرادبود و حاج آقا رحیم ارباب نیز همانند استاد خود، به جای عمامه کلاه میگذاشتند.
صلواتی گفت: در زمان قاجار رسم این گونه بود که دستمالی بر سر میبستند و حتی افراد عادی نیز این گونه رسم داشتند، ولی جهانگیر خان به جای دستمال، کلاه بر سر خود می گذاشت و شاید دلیل کارش این بود که میخواست ثابت کند، علم و دانش کاری به لباس ندارد.
این پژوهشگر تاریخ با بیان اینکه حاج آقارحیم ارباب در تقوا، ایمان و عرفان بی نظیر بودند، بیان کرد: ایشان در اصفهان متولد شدند و در اصفهان دار فانی را ودا گفتند و شاگردان زیادی نیز تربیت کردند.
