وی افزود: آتش به اختیار یعنی اینكه صاحبنظران نباید منتظر این باشند كه حتماً نهاد و یا ارگانی زمینهای فراهم كرده و از آنان دعوت كند و ماشین هم به دنبال آن بفرستد تا بخواهند كلاس قرآنی تشكیل دهند.
هركس در حد توان در راه اشاعه قرآن گام بردارد
لكزایی ادامه داد: همچنین آتش به اختیار یعنی اینكه هر كسی در هر حدی كه توانایی دارد حتی آموزش روخوانی قرآن و یا بالاتر از آن اعم از صوت و لحن، تجوید، تفسیر و تدبر و غیره در این زمینه پیشتاز شده و در محلاتی كه فاقد جلسات قرآنی هستند این كلاسها را برپا كند.
این داور مسابقات قرآن كریم در ادامه به خاطرهای از یكی از پیشكسوتان قرآنی شیراز در این باره اشاره كرد و گفت: در قدیم جلسه قرآنی در شیراز برپا میشود كه در آن یك راننده تاكسی تمام شركتكنندگان این جلسه را بعد از اتمام كلاس به منزلشان میرسانید و این همان معنای آتش به اختیار است كه هر كسی به حسب توانایی خود در زمینه نشر فرهنگ قرآنی گام بر میدارد.
وی تأكید كرد كه آتش به اختیار یعنی اینكه هركس هرچه میتواند تمام هم و غم خود را صرف اشاعه و گسترش فرهنگ قرآنی و فعالیتهای قرآنی كند.
مسئولان اصلاً آتش به اختيار نيستند
لكزایی همچنین برپایی محافل خودجوش مردمی قرآنی را در نقاط مختلف شهر مصداقی از آتش به اختیار دانست و گفت: اما متأسفانه مسئولان ما اصلاً آتش به اختیار نیستند و تنها در حد چارچوب خودشان كار میكنند.