گروه معارف: معاون فرهنگی اجتماعی دانشگاه اصفهان گفت: عمل به سیره اخلاقی پیامبر(ص)، جامعه را از فضای بیمارگونه که دچار آن شده است، نجات خواهد داد.
حجتالاسلام جعفر شانظری، معاون فرهنگی اجتماعی دانشگاه اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، اظهار کرد: باتوجه عمیق به روح پیام آسمانی یا به عبارتی روح پیام، پیامآوران آسمانی از حضرت آدم تا خاتم(ص)، متوجه میشویم که پایه و اساس ساخته شدن انسان، اخلاق و ادب است.
وی افزود: دین اسلام کاملترین، ادیان است و بر همین اساس بهترین و آخرین سخن در بحث اخلاق را نیز دین خاتم به میان آورده است. خداوند کریم در قرآن از پیامبر(ص) به عنوان بالاترین و والاترین مرتبه انسانی در تعالی اخلاقی یاد میکند.
شانظری اظهار کرد: گوهر، جوهره و فلسفه بعثت پیامبر خاتم(ص)، توجه و به کارگیری کمال اخلاق و تعالی اخلاق در تمام عرصههای جامعه است.
وی بیان کرد: علامه طباطبایی در تفسیر المیزان چهار مسلک اخلاقی را تبیین کرده و مسلک اخلاقی پیامبر خاتم را یک مسلک منحصر بهفرد دانسته و امتیاز شاخصی برای آن قائل شده است. در واقع میتوان گفت رسالت پیامبر خاتم(ص) در ادب و اخلاق خلاصه میشود.
وی ادامه داد: به دلیل فضای سیاسیکاریها و بداخلاقیها که در عصر حاضر حاکم شده، توجه به سیره و سبک زندگی پیامبر(ص) به ویژه در بخش اخلاق نیز کمتر شده است. امروزه در جامعه شاهد کمرنگ شدن خیرخواهی و نوعدوستی و فداکاری هستیم و به جای محور قرار دادن تعامل و برخورد با تکیه بر ادب و تکریم و اخلاق؛ اما متاسفانه میبینیم که آبروی افراد را از بین بردن، با ریا و تزویر و دروغ برخورد کردن، در جامعه رایج شده است. در واقع ما فقط نام پیامبر و روز ولادتشان را بزرگ میشماریم، اما در عمل از سیره عملی و اخلاقی پیامبر(ص) فاصله گرفتهایم.
شانظری افزود: اگر بر طبق کتاب علامه طباطبایی، سیره پیامبر(ص) را محور قرار داده و در تمام زندگی فردی و اجتماعی، ایشان را اسوه زندگی خود قرار دهیم، از این فضای بیمارگونه که دامن جامعه را گرفته، رهایی مییابیم و میتوانیم در راه احیای سیره پیامبر(ص) گام برداریم.
وی با اشاره به اینکه دانشمندان غربی درباره شخصیت پیامبر(ص)، کتابهایی زیادی نوشتهاند، گفت: در برخی از این آثار، توجه خاصی به سبک اخلاقی پیامبر و توانایی پیامبر در ایجاد تحول اخلاق در جامعه شده است، اما در نقطه مقابل آن بعضا نیز کتابهایی هم به صورت مغرضانه و برای کوباندن اسلام و شخصیت پیامبر(ص) و سبک زندگی ایشان نوشته شده است.
شانظری در ادامه به شخصیت و جایگاه ویژه امام صادق(ع) اشاره کرد و گفت: پیامبر(ص) در زمان حیات خود بیشتر به ابلاغ دین پرداختند. اما پس از انقراض بنیامیه و با بازشدن فضایی در جهان اسلام و به دلیل گستردگی تعاملات اسلام با همسایگان خود، امام صادق(ع) به عنوان یک مرجعیت علمی، در نشر، ترویج، تبلیغ و تبیین فرهنگ دینی نقش کلیدی ایفا کردند. شیعه هر آنچه در فقه و گسترش فقه در عرصههای مختلف دارد، مرهون اقدامات دین پژوهی امام صادق(ع) است.
وی تصریح کرد: منشا بقا و گسترش دین اسلام، متاثر از مکتب امام صادق(ع) است، زیرا منشا پایه گذاری حوزهها و مراکز علمی ما در جهان اسلام، امام صادق بودند و از این جهت وجود ایشان برای گسترش اسلام یک نقطه عطف قلمداد میشود.
این استاد فلسفه و کلام دانشگاه اصفهان بیان کرد: در زمان امام صادق(ع) فقهای بزرگ اهل سنت که برخی از آنها در کلاس درس امام صادق شرکت میکردند، مذاهب فقهی مثل مذهب مالکی و شافعی را در دل اهل سنت رواج دادند، در مقابل امام صادق(ع) به عنوان یک فقیه و عالم آل محمد(ص) مطرح شدند و فقه ما شیعیان در مقابل دیگر فقهها، به نام امام صادق(ع) ثبت شد و به همین دلیل مذهب ما شیعیان، «جعفری» نام گرفت.