
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، شهید حسین معزغلامی در وصیتنامهاش نوشت: با یاری خدا و توسل به اهل بیت(ع) این وصیتنامه را مینویسم؛ انشالله که بعد از مرگم باز و خوانده شود. سلام بر آنهایی که رفتند و مثل ارباب بیکفن جان دادند. من خاک پای شهدا هستم؛ شهدایی که برای دفاع از اسلام رفتند و جان عزیز خود را در طبق اخلاص نهادند. خدا کند به مدد شهدا و دعای دوستانم مرگ من نیز شهادت قرار گیرد که بهترین مرگ است. بعد از مرگم به پدرم توصیه میکنم که مانند اربابم امام حسین(ع) صبر کند، بیتابی نکند و خوشحال باشد که در راه خدا جان دادهام و همین طور به مادرم به مدد اسوه صبر و استقامت در کربلا حضرت زینب(س) صبور باشد، چون با گریههایش مرا شرمنده میکند.
شهید غلامی در ادامه وصیتنامه نوشته است: اگر به فیض شهادت رسیدم، خدای ناکرده هیچ سازمانی یا ارگانی را مقصر ندانید. هر وقت سر قبرم آمدید سعی کنید روضه حضرت علی اکبر(ع) و با حضرت زهرا(س) بخوانید و مرا به فیض بالای گریه برسانید. هر وقت قصد داشتید خبری به بنده حقیر برسانید، آن را به هیئات مذهبی به عنوان کمک بدهید. از خواهرانم و خانوادههای آنها طلب حلالیت میکنم، اگر نتوانستم نقش برادری را خوب ایفا کنم.
در بخش دیگری از وصیتنامه نوشته شده است: در کفنم یک سربند یا حسین(ع) و تربت کربلا قرار دهید. تا میتوانید برای ظهور حضرت حجت(عج) دعا کنید که بهترین دعاهاست. هم به خانواده و هم دوستانم بگویم که در بدترین شرایط اجتماعی، اقتصادی و... پیرو ولایت فقیه باشید و هیچگاه سید مظلوم آسید علی آقا(امام خامنهای) را تنها نگذارید. امر به معروف و نهی از منکر را فراموش نکنید و نگذارید خون شهدا پایمال شود.

در پایان وصیتنامه نوشته شده است: این شعر بر روی سنگ قبرم حکاکی شود، انشالله: مرد غسال به جسم وسر من خورده مگیر/ چند سالیست که از باغ حسین لطمه زنم/ سرقبرم چو بخوانند دمی روضه شام/ سرخود را با لبه سنگ لحد میشکنم؛ اَللّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَهَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ
یادآور میشود؛ شهید حسین معزغلامی ششم فروردین ماه سال 73 متولد شد و در چهارم فروردین ماه سال 96 به عنوان مدافع حرم در سوریه شهید شد.