حجتالاسلام مهدی اژهای، عضو هیئت مدیره دارالقرآن اصفهان و استاد حوزه و دانشگاه در گفتوگو با ایکنا از اصفهان درباره تکبرورزی در انسان، اظهار کرد: بعضی از نعمتها مانند وضعیت ظاهری و قدرت بدنی، خدادادی است و چنین صفاتی نباید برای انسان غرور به همراه داشته باشد و یا بعضی از امتیازات هم مانند علم و هنر اکتسابی هستند که افراد با زحمت کشیدن به آن میرسند، حال درست است که اینها اکتسابی میباشند، اما باید دانست راه به دست آوردن همه اینها، مبتنی برخواست خداست.
وی ادامه داد: انسان به جای فخرفروشی به خاطر داشتههایش، باید آن داشتهها را ابزاری برای خدمت به مردم قرار دهد. کبر کار افرادی است که ضعف شخصیتی و تربیتی دارند و نعمتهای خدا را به درستی نشناختهاند. خدای متعال این صفت را بسیار مورد نکوهش قرار داده است. شیطان نیز همانطور که در آیه 34 سوره بقره آمده : «أَبَىٰ وَاسْتَكْبَر وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ؛ ابا و تکبّر ورزید و از فرقه کافران گردید»، یعنی به خاطر تکبرش از درگاه خدا رانده شد.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: تکبر حتی میتواند انسان را به کفر و عدم اطاعت از خداوند بکشاند، اما اگر انسان خدا را بشناسد و او را به درستی بندگی کند، گرفتار این صفت نخواهد شد؛ به قول معروف «درخت پربارتر، سر به زیرتر است».
انسان خدانشناس، متکبر است
اژهای افزود: قرآن کلام خدا است و در آیه 1 سوره انسان اشاره میکند: «هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا؛ آیا بر انسان روزگارانی نگذشت که چیزی هیچ لایق ذکر نبود؟» یا در جایی دیگر میفرماید که ما انسان را از نطفهای آفریدیم و پایان کار او مرگ است، پس چه نیازی به تکبر و غرور است؟
وی اظهارکرد: بزرگان عقیده دارند کسانی که گرفتار کبر میشوند معمولا کسانی هستند که تصورات و توهماتی باطل و غیر واقعی دارند. واقعیت تنها خدا است؛ حال قرآن به این دلیل تکبر را نهی میکند که مسئلهای غیر واقعی است، همانطور که کفر و شرک را هم نهی میکند.
اژهای تصریح کرد: زمانی که انسان واقعیت خودش را شناخت، بندگان خدا را تحقیر نمیکند، توقعات بیجا ندارد و تکبر نمیورزد. اگر انسان خودش را شناخت، بزرگ میشود، در حدیثی داریم: «اگر شخصی بنده خدا شد، آقا میشود و اگر بنده شیطان شد، ذلیل میشود». شخص متکبر در میان مردم و حتی خانوادهاش هم محبوبیتی ندارد.
عضو هیئت مدیره دارالقرآن اصفهان در توضیح صفت «متکبر» درباره خدا گفت: زمانی که کسی صفتی مانند بزرگی را به طور واقعی داشته باشد، به آن مینازد؛ خدا هم به این دلیل که علم و عظمت مطلق دارد و همه هستی از او است، به خود مینازد. این صفت درباره خداوند یک واقعیت میباشد. اما انسان در برابر خدا، نه بزرگ و نه با عظمت است. در واقع تکبر خدا به دلیل قدرت و علم و هستی بخشی و لطف بیکران او است.
انتهای پیام