گروه معارف ــ معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه اصفهان گفت: وقتی که دین در قالب عملکرد دینداران، غلط تفسیر و اجرا شود، نوعی تفکر دینگریزی در جامعه بروز و ظهور پیدا میکند، در صورتیکه دین در باطن و فطرت انسان است.
حجتالاسلام جعفر شانظری، معاون فرهنگی - اجتماعی دانشگاه اصفهان در گفتوگو با ایکنا در اصفهان، اظهار کرد: اگر گفته شود انسانها بهخصوص نسل جدید، دینگریز و دینهراس هستند، اشتباه است؛ زیرا دین مجموعهایی از آموزهها، تعالیم و گزارههایی برای رشد و هدایت انسان میباشد و از آنجا که این گزارهها با فطرت انسان همسو است، پس بنابراین در وهله اول نمیتوان از دینگریزی و دینهراسی سخن به میان آورد.
وی افزود: دین، انسانها را به عدالت دعوت میکند که این عدالت با فطرت انسان همسو بوده و انسانها نیز همه عدالتخواه هستند؛ بنابراین معنا ندارد کسی بگوید انسان از دینگریزان میباشد، دین برای انسان به منزله آب برای حیات است، یعنی انسان از نوشیدن آب گریزان نیست، بلکه انسان از نوشیدن آب آلوده پرهیز میکند.
معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه اصفهان بیان کرد: آنچه باعث میشود یک نوع هراس و گریز نسبت به دین به وجود بیاید، عملکرد نادرست دینداران و مدیران و یا به تعبیری حاکمان آن جامعه است؛ زمانی حاکمی حاکمیت و یا مدیری مدیریت میکند، اما ادعای دینداری ندارد، ولی وقتی که حاکمی مدعی دین و دینداری است، باید بداند آنچه انجام میدهد همه به نام دین نوشته میشود وبرهمین اساس اگر رفتار آنها در عمل منطبق بر دین نبود، نسل جوان احساس دینگریزی و دین هراسی پیدا میکند. در واقع وقتی که دین در قالب عملکرد دینداران غلط تفسیر و اجرا شود، تفکر دینگریزی در جامعه بروز و ظهور پیدا میکند.
شانظری با بیان اینکه دینگریزی و دینهراسی به لحاظ فرهنگی، سیاسی و اجتماعی تبعات بسیار زیادی برجای خواهد گذاشت، تصریح کرد: در طول تاریخ، حاکمانی نظیر بنیامیه که تحت لوای دین در میان مردم حکومت کردهاند، به دلیل عملکرد ناشایست و بهدور از خواستههای دین، باعث شدهاند یک چهره خشن و غلط از دین ارائه دهند که طبیعتا در چنین شرایطی، دین دیگر جذابیت و مطلوبیت خود را از دست میدهد.
وی تصریح کرد: دین باید بهگونهای ارائه و تبیین شود که عشق به دین به وجود بیاید، ولی عملکردهای غلط و توام با بیعدالتی از سوی حاکمان دینی و دینداران میتواند باعث یک نوع بدبینی به دین در جامعه شود. این نکته را باید مورد توجه قرار داد که انسانها فرزند فرهنگها هستند، یعنی اگر فرهنگی غلط ارائه شود، دین جایگاه خودش را از دست میدهد و دین از جامعه رخت میبندد و به نوعی در جامعه ناکارآمد نشان داده میشود.
این استاد فلسفه و کلام دانشگاه اصفهان افزود: افرادی که خودشان را الگوی جامعه قرار میدهند، ابتدا باید خودشان کارامد باشند. در ادبیات دینی نیز داریم کسی که قاضی یا امام جماعت میشود، در وهله اول باید عادل باشد.
وی در پایان بیان کرد: مدیران و مسئولین نقش کلیدی در جامعه دارند و باید از لحاظ معرفتی و رفتاری، خود را بسازند و نمونه عملی دین باشند، زیرا مدیران منشأ تزریق فرهنگ به جامعه هستند و نقش محوری و کلیدی در زمینه ترویج دین دارند. اینکه میگوییم پیامبر(ص) و امیرالمومنین(ع) الگو هستند، به این دلیل میباشد که الگو بودن آنان، ناشی از این بود که عمل و رفتارشان تبلور و تجلی کامل دین بود، برهمین اساس کسی که قرار است الگو باشد باید رفتارش، ادبش، دینداریاش و تعهداش پایدار و عالم و عامل به دین باشد.
انتهای پیام