تفسير «نور» و «ظلمت» در قرآن

به گزارش ایکنا از اصفهان، به نقل از دفتر آیت‌الله مظاهری ، این مرجع تقلید در تفسیر آیه 257 سوره بقره در باب تفسير «نور» و «ظلمت» قرآن نوشته‌اند:
معنای این آیه شریفه که نظیرش در قرآن زیاد می باشد این است که:
صفات رذیله در عمق ذات انسان حجاب و ظلمت بلکه حجاب‌ها و ظلمت‌ها است و اگر کسی در صدد رفع آن باشد و زمینه برای کمک از حق تعالی به واسطه تلاش‌ها و دعاها و توسل‌‎ها پیدا کند، معلّم اخلاق او خداوند تعالی می شود و او را از ظلمت ها بیرون می کشاند و آن حجاب ها زائل و به نور فطرت می رسد و می‌یابد خدا را بلکه مطلق حق را، نظیر آدم تشنه که می‌یابد تشنگی را.
ولی اگر با بی تفاوتی و بدون تلاش و فراهم نکردن زمینه در آن ظلمت‌ها بماند و با گناه و پیروی از آن رذائل، آن رذائل را متراکم کند، خواه ناخواه کمکی از خداوند نیست. وقتی کمکی از خداوند نباشد، حجاب‌ها و ظلمت‌ها رو به غفلت او می‌آورد و گویا اصلاً فطرتی ندارد و از آن فطرت خدادادی غفلت می‌شود و تمام توجه به رذائل است.
انتهای پیام