اسلام شادی و نشاط باطنی را توصیه میکند
گروه معارف ــ یک استاد حوزه و دانشگاه گفت: اسلام بیش از هر چیز به شادی و نشاظی باطنی که منجر به نشاط روحی و معنوی انسان بشود، نظر دارد.
حجتالاسلام محمدعلی فقیهی، استاد حوزه و دانشگاه درگفتوگو با ایکنا از اصفهان ضمن بیان این نکته اظهار کرد: شادی و نشاط واقعی، یعنی اینکه نه تنها ظاهر، بلکه باطن قلب و روح انسان نیز شاد باشد، اما یک دسته شادیهایی وجود دارد که شخص خودش را به خوشیهای ظاهری سرگرم میکند ولی باطن آن گرفته و ناراحت است.
وی بیان کرد: دین اسلام در روایات و سفارشات فراوان به مسئله شادی و نشاط باطنی توجه کرده و برهمین اساس زندگی که شادی و نشاط توهمی دارد را مردود میداند. انسان باید به خودش گریز بزند که آیا باطنش نیز نشاط دارد یا خیر؛ موسیقیهای پرسر و صدا، اوقات فراغتی که نتیجه آنها در باطن اعصاب ناآرام، عدم تعادل و آستانه تحمل پایین بههمراه دارد، آرامشی برای انسان به همراه نخواهند داشت.
فقیهی با اشاره به آیات متعدد قرآن کریم درباره «سیروفیالارض» افزود: اسلام قائل به دو نوع نشاط روحی و معنوی است، یک دسته نشاطی هستند که نزد همه مکاتب شناخته شده و اسلام در مرحله عمل و اجرا به آن توجه نشان داده که شامل استفاده از طبیعت، سیر در عناصر مختلف خلقت، نگاه کردن به آب زلال، جنگل و... است که این موارد همراه با آرامش درون و به دور از هیاهوی توهمی است.
وی ادامه داد: همچنین صلهارحام، همنشینی، گفتوشنود با رعایت ملاحظات خاص خود جهت آرامش اعصاب و نشاط باطنی و طول عمر در اسلام سفارش شده است.
فقیهی بیان کرد: مطالعه و پژوهشهای علمی یک دانشجو، محقق و معلم که او را بسیار خوشحال میکند، باعث نشاط درونی انسان میشود، اما در عینحال عبادت کردن، توسل و توجه به خدا، تلاوت قرآن، لذت بردن از نماز، سوگواری در مراسم و مجالس اهلالبیت(ع) هر چند ظاهر گریه و ناراحتی دارند، اما در باطن فرحبخش هستند که نمونه آن حضور 25 میلیونی جمعیت در پیادهروی روز اربعین است.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: عدم مطالعه، سوق یافتن شدید جامعه مخصوصا قشر جوان به دنیای ارتباطات و... فرصت رشد روحی، معنوی و شادی و نشاط باطنی را از انسان میگیرد.
وی در پایان تصریح کرد: اشتباهات اجرایی مسئولان و متعاقبا نابسامانیهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی موجود طبیعتا باعث به وجود آمدن جو ناامیدی مخصوصا برای قشر جوان کشور شده است، در چنین شرایطی هر فردی متناسب با تواناییهای خود باید دست به اقدام و اشتغال بزند، چرا که با منفلبودن و ساکن شدن کاری از پیش نخواهد برد.
انتهایپیام
