به گزارش ایکنا از قم، خداوند ماه مبارک رمضان را بهتر از همه ماه ها و روز و شب های آن را بهتر از همه ایام و نفس کشیدن در آن را نیز عبادت محسوب می کند.
پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) در کلام و بیان نورانی خود هر کدام به فلسفه وجوب روزه در این ماه شریف پرداخته اند که بخش مهمی از این مضامین نورانی در نهج البلاغه بیان شده است.
قال امیرالمومنین علیه السلام: فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلقامام على علیه السلام فرمود: خداوند روزه را واجب كرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید. (نهج البلاغه، حكمت 252 )
امام علی(ع) در این کلام بیان می دارند که خداوند روزه داری را عاملی برای سنجش بندگان مخلص خود تعیین فرموده است؛ به این معنی که در این روزها بندگانی می توانند پاداش روزه داری واقعی را ببرند که با اخلاص و بدون ریا و تزویر در مسیر بندگی خدا گام بردارند و شبانه روز خود را در مسیر طاعت و قرب الی الله بدانند.
انتهای پیام