
به گزارش ایکنا از اصفهان، امروز ۸ اسفندماه سیو دومین سالگرد شهادت سردار شهید حاج حسین خرازی، فرمانده دلاور لشکر ۱۴ امام حسین(ع) است. شهید حاج حسین خرازی در سال ۱۳۳۶ در خانوادهای مذهبی و در شهر اصفهان به دنیا آمد. وی از همان کودکی به کسب آموزشهای دینی پرداخت و در سنین نوجوانی و جوانی، در محافل قرآنی و مذهبی مشارکت و حضور فعال داشت. شهید خرازی در سال ۱۳۵۷ به دنبال صدور فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر فرار سربازان از پادگانها و سربازخانهها، به همراه برادرش از خدمت سربازی فرار کرد. وی در این مدت، دائما به دنبال فعالیتهای انقلابی بوده و با تشکلهای انقلابی در تماس بود.
شهید خرازی همزمان با اوج گیری فعالیتها و تحرکات گروهکهای ضد انقلاب و منافقین در غرب کشور، برای مبارزه با این گروهکها به کردستان رفت و در آنجا نقش تعیین کنندهای در خنثی کردن توطئههای دشمنان ایفا کرد. وی با آغاز جنگ تحمیلی و برای دفاع از کیان مقدس جمهوری اسلامی و دفاع از ارزشهای اسلام و انقلاب، رهسپار جبهههای جنگ شد و از همان روزهای اول، دلاوری و شجاعت خود را نشان داد. آن شهید بزرگوار از همان روزهای اول جنگ و در مسئولیتهای مختلف، خالصانه ایفای نقش کرد و خدمات زیادی از خود به یادگار گذاشت.
شرح ایثار، دلاوریها و تدبیرهای شهید خرازی در عملیاتهای مختلف جنگ، از جمله در عملیات شکست حصر آبادان، والفجر، والفجر ۸، آزاد سازی بستان و کربلای ۵ بیانگر مجاهدتها و عشق راستین او به اسلام و انقلاب است. شهید حاج حسین خرازی، سرانجام در روز ۸ اسفند سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ و بر اثر اصابت گلوله خمپاره به شهادت رسید. پیکر مطهر آن شهید در گلستان شهدای اصفهان و در کنار همرزمان خود به خاک سپرده شد.
وی در بخشی از نوشتههای خود آورده است:«همواره سعیمان این باشد که خاطره شهدا را در ذهنمان زنده نگه داریم و شهدا را به عنوان یک الگو در نظر داشته باشیم، که شهدا راهشان، راه انبیاست و پاسداران واقعی هستند که در این راه شهید شدند… ما لشکر امام حسینیم، حسینوار هم باید بجنگیم، اگر بخواهیم قبر شش گوشه امام حسین(ع) را در آغوش بگیریم، جز این نباید کلامی و دعایی داشته باشیم که «الّهُمَّ اجعل مَحیایَ، مَحیا محمدّ و آلِ محمد و مَماتی، مَماتَ محمّد وَ آلِ محمد».
همرزمان شهید خرازی همه به شجاعت، اخلاق، خوشخلقی، صداقت، صفا و صمیمت او اشاره میکنند و همین ویژگیها بود که حاج حسین را فرمانده دلها کرد. فیلم زیر بخشی از شوخی جالب این شهید بزرگوار با یکی از همرزمان و دوستان خود در جبهه است.