جامعه ما در حفظ تعادل اکولوژیکی طبیعت موفق نبوده است

سیداسکندر صیدایی در گفت‌و‌گو با ایکنا از اصفهان با بیان اینکه اسلام برای تمام پدیده‌های موجود در جهان نسخه هدایت دارد، اظهار کرد: خداوند در قرآن خطاب به انسان می‌فرماید: «هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا؛ ما شما را از زمین آفریدیم و شما در آبادانی آن تلاش و کوشش کنید»(آیه ۶۱ سوره هود). این آیه نشان می‌دهد نگاه خالق هستی و دین اسلام به مجموعه طبیعت این است که همه پدیده‌های طبیعی با حکمت و منطق آفریده شده‌اند و حفظ و پایداری آنها نقشی تعیین‌کننده در زندگی انسان و سایر موجودات دارد.
وی افزود: خداوند بهره‌برداری از طبیعت را نعمتی برای انسان می‌داند که در اختیارش قرار گرفته است، البته انسان باید بهره‌برداری اصولی و منطقی از طبیعت انجام دهد، به گونه‌ای که حفظ و تداوم منابع طبیعی برای نسل‌های آینده مورد توجه و تأکید باشد. پدیده‌های طبیعی نعمت‌های الهی هستند و می‌توانند انسان را برای رسیدن به کمال و تأمین معیشت خود یاری کنند. انسان نیز باید برای حفظ و بهره‌برداری بهینه از آنها تلاش کند.
عضو هیئت علمی گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی دانشگاه اصفهان بیان کرد: اگر انسان از این مواهب الهی و طبیعی درست استفاده کند، تداوم این نعمت‌ها و آثار مثبت زیست‌محیطی ناشی از آنها در زندگی خودش و سایر موجودات مؤثر خواهد بود، ولی اگر بهره‌برداری بی‌رویه از منابع طبیعی داشته باشد، به خصوص منابعی که پیدایش و ایجاد آنها میلیون‌ها سال طول می‌کشد، برای خود و سایر موجودات مشکل به وجود می‌آورد.
صیدایی خاطرنشان کرد: دین اسلام کامل و جامع بوده و برای تمام پدیده‌های هستی قانون و حکمت در نظر گرفته است. طبق این قانون و حکمت، انسان باید از پدیده‌های طبیعی استفاده لازم و بهره‌برداری مناسب را انجام دهد، دچار افراط و تفریط نشده و منابع طبیعی را تخریب یا آلوده نکند. چون تکنولوژی امروز بسیار پیشرفته است، اگر انسان به دنبال بهره‌برداری بی‌رویه از طبیعت بوده و تعادل اکولوژیکی آن را در نظر نگیرد، نابودی طبیعت را شدت و سرعت می‌بخشد.
وی تصریح کرد: علی‌رغم سفارش و تأکید اسلام بر حفظ و نگهداری از طبیعت، جامعه ما آن‌طور که باید و شاید در تداوم و پایداری منابع طبیعی و حفظ تعادل اکولوژیکی طبیعت موفق نبوده است و در مواردی آن‌قدر از منابع طبیعی خود بی‌رویه استفاده کرده‌ایم که تعادل اکولوژیکی محیط‌زیست به هم خورده است؛ فرونشست دشت‌ها و زمین‌ها و ایجاد چاله‌های کیلومتری نشان می‌دهد که ما نتوانسته‌ایم بهره‌برداری مناسب از طبیعت داشته باشیم. از بین رفتن جنگل‌ها و منابع آب و شدت استفاده از منابع مختلف دیگر، هشداری برای ما است تا در استفاده از منابع طبیعی تجدیدنظر کنیم.
انتهای پیام