محمدعلی بصیری، عضو هیئت علمی گروه روابط بینالملل دانشگاه اصفهان، در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، درباره روابط ایران و عربستان، اظهار کرد: با توجه به تنشهایی که پس از بهار عربی، میان ایران و عربستان رخ داد و همچنین جنگهای داخلی در عراق، سوریه و حمایت عربستان از جریانهای سنتی ـ تکفیری و نهایتاً پیروزی ایران در این جنگ و همچنین قضیه یمن و حمایت ایران از انصارالله و حمایت عربستان و امارات از جریان علی عبدالله صالح، عربستان سعودی به این جمعبندی رسید که عملاً میدان را واگذار کرده است.
وی ادامه داد: با اتفاقاتی که میان ایران و آمریکا در موضوع خروج آمریکا از برجام رخ داد که البته عربستان از آن حمایت کرد و همچنین با تنشهای خلیج فارس و ناامنی کشتیها، عربستان احساس کرد در ادامه این شرایط مانند قضیه صدام حسین بازنده منطقه خواهد بود و به همین خاطر در حال حاضر گفتمان جدیدی در این کشور شکل گرفته تا با ایران از در آشتی وارد شوند، تنشها را کاهش دهند و با ایران همزیستی داشته باشند.
این مدرس گروه روابط بینالملل دانشگاه اصفهان با بیان اینکه این مسئله یک استراتژی و چرخش بنیادین نیست، افزود: عربستان و امارات در منطقه، سیاست خارجی مستقلی ندارند و سیاست خارجی این دو کشور تبعی و وابسته به آمریکا و غرب است و تا تنش میان ایران و آمریکا وجود دارد، این تنش به صورت غیرمستقیم نیز میان ایران و عربستان ادامه مییابد.
بصیری بیان کرد: از طرف دیگر، ایدئولوژی وهابیت نفیکننده اسلام سیاسی است و به همین دلیل عربستان نمیتواند یک رابطه صددرصد بیتنش با ایران داشته باشد. پس بیشتر به نظر میرسد این اقدامات عربستان بیشتر تاکتیک است تا از رویارویی و هزینههای سنگین آن فاصله بگیرد و بعداً تاکتیک دیگری اتخاذ کند.
وی گفت: با توجه به اختلافات پایهای میان ایران و آمریکا و اتحاد عربستان با آن کشور، تقابل ایدئولوژی وهابیت در عربستان و نگرش اسلام سیاسی و ولایت فقیه در ایران و دخالتهایی که عربستان در مسائل تجزیهطلبی در ایران و حمایت از جریانات مربوط به آن در بلوچستان، خوزستان و کردستان داشته و مقابلهبهمثل ایران در حمایت از شیعیان بحرین و ... به نظر نمیرسد اختلافات میان دو کشور ایران و عربستان به آسانی قابل حل باشد.
بصیری بیان کرد: اینکه چراغ سبزی از سوی عربستان و امارات برای شروع بحث، کاهش تنش و جلوگیری از رویارویی مستقیم دیده میشود، باید به فال نیک گرفت تا بعضی از اختلافات از طریق مذاکره کاهش پیدا کنند. البته حل همه اختلافات در کوتاهمدت و حتی بلندمدت بسیار بعید به نظر میرسد.
انتهای پیام