عاشورا نقش مهمی در تحولات آینده ایفا میکند
رئیس جامعةالمصطفی العالمیه، کربلا را از مهمترین و مؤثرترین حوادث تاریخ بشر دانست و اظهار کرد: آنچه از شواهد و قرائن موجود امروز برمیآید، این حادثه عظیم که امواج آن در طول تاریخ استمرار یافته است، نقش مؤثرتری در حوادث و معادلات پیش روی جهان ایفا خواهد کرد.
به گزارش ایکنا از قم، حجتالاسلام والمسلمین علی عباسی، رئیس جامعةالمصطفی العالمیه، شامگاه شنبه، 15 شهریور ماه در سخنرانی مجازی به مناسبت ایام سوگواری اباعبدالله الحسین(ع) اظهار کرد: امسال دهه اول محرم به دلیل وجود بیماری فراگیر جهانی، کشور ما و سایر کشورها تحت تأثیر قرار داشتند و این امر میتوانست موانعی برای مراسم و عزاداریها ایجاد کند که با هوشیاری و مراعات قابل تحسین مردم و هیئتهای مذهبی، این مراسم به شکل باشکوهی برگزار شد.
وی با اشاره به ابراز نگرانی شدید برخی افراد از گسترش بیماری به دلیل برگزاری مراسم عزاداری، ابراز کرد: این گروه - دانسته یا نادانسته - به این بهانه، خواهان کمرنگ شدن عزاداریهای سیدالشهدا(ع) بودند. البته در طی تاریخ، مراسم عزاداری عاشورا با توجه به تأثیرگذاری عمیق و گسترده آن، همواره با مخالفتهای افراد مغرضی همراه بوده است.
عباسی با اشاره به پیشینه مخالفت با برگزاری مراسم عزاداری عاشورا از زمان بنیامیه و بنیعباس، بیان کرد: همان گونه که در آن زمان حاکمیت مزاحمتهای فراوانی برای عزاداری محبان اهلبیت(ع) فراهم میآورد، در دورههای متأخر و در صد سال اخیر نیز حوادث زیادی را در ممانعت از برگزاری مراسم محرم و عاشورا شاهد بودیم که یکی از نمونههای آن، مربوط به اواخر حکومت رضاخان پهلوی است که توسط قدرتهای استعماری آن زمان، به ویژه انگلستان، روی کار آمده بود تا به عنوان حکومتی دستنشانده، بتواند اهداف استعماری آنها را فراهم کند.
وی ادامه داد: رضاخانی که در ابتدا اظهار دیانت میکرد و حتی نقل شده است که در مجالس عزاداری و هیئات مذهبی حضور پیدا میکرد، در ادامه با توجه به برنامهای که از سوی قدرتهای استعمارگر برای وی طراحی شده بود، فرهنگ دینی جامعه را هدف قرار داد و دست به اقداماتی مانند کشف حجاب و مخالفت جدی با برگزاری مراسم عزاداری امام حسین(ع) زد، به گونهای که عزاداری و برگزاری مجالس، جرم اعلام شد و وعاظ و برگزارکنندگان باید به صورت مخفیانه مجالس سوگواری برپا میکردند.
بیعدالتیهای آشکار دنیای امروز
عباسی با نقد سکوت سازمانهای مدافع حقوق بشر در برابر جنایت برخی حکومتها علیه عزاداران امام حسین(ع)، یادآور شد: در حالی امسال نیز برای چندمین سال متوالی شاهد تکرار این اتفاقات تلخ و سکوت دنیا در برابر آن هستیم که اگر این اتفاق در هر جای دیگر و برای هر گروه دیگری رخ دهد، با غوغای رسانهای گسترده مواجه خواهد شد. این مسئله نمونهای از بیعدالتیهای آشکار دنیای امروز به شمار میآید.
وی با اشاره به حادثه تروریستی چند سال قبل در شیراز، بیان کرد: در این جنایت، جمعیتی منتسب به سلطنتطلبان، که هماکنون نیز تحت حمایت غرب هستند، با بمبگذاری در مجلس سیدالشهدا(ع)، جمعی از عزاداران حسینی(ع) را به شهادت رساندند. امروز اگر این جنایتکاران و حامیان آنها به بهانه دفاع از سلامت مردم به مخالفت با عزاداری و برپایی مجالس سیدالشهداء(ع) بپردازند، جای تعجب ندارد. البته این نقشه شوم با هوشیاری مردم، علما، مراجع عظام تقلید و مقام معظم رهبری به هدف خود دست نیافت و امسال شاهد برگزاری باشکوه مجالس عزاداری دهه محرم بودیم.
عباسی مجالس عزاداری اهلبیت(ع) را منشأ زندگی معنوی و اجتماعی دانست و تصریح کرد: حیات اسلام مدیون عاشوراست. تأکیدی که اهلبیت(ع) از ابتدا نسبت به زنده نگاه داشتن این حادثه و خونهای ریختهشده در راه خدا داشتند، بیانگر نقش و تأثیر این حرکت در مسیر تاریخ است.
وی ماجرای کربلا را از مهمترین و مؤثرترین حوادث تاریخ بشر دانست و اظهار کرد: آنچه از شواهد و قرائن موجود امروز برمیآید، این حادثه عظیم، که امواج آن در طول تاریخ استمرار یافته است، نقش مؤثرتری نیز در حوادث و معادلات پیش روی جهان ایفا خواهد کرد.
عباسی حادثه کربلا را در دو مرحله قابل ارزیابی دانست و بیان کرد: مرحله نخست، همان حوادث چند ماهه آغاز سفر امام حسین(ع) به مکه و از آنجا به سمت کوفه و حوادث چند ماه پس از عاشوراست که این مقطع، حاوی درسها و نکات مهم تاریخی است، ولی مرحله دوم پس از این ماجرا آغاز شد و تا امروز ادامه دارد. اینکه گفته میشود «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا»، بیانگر آن است که این حادثه فراموش نشده است و تا امروز ادامه دارد و در امتداد تاریخ نیز ادامه خواهد داشت. حادثه کربلا دو خط و جریان، یکی کربلائیان و دیگری جبهه مقابل این تفکر و دنبالکنندگان این دو جریان تاریخی را پدید آورد.
انگیزه و اهداف حرکت سیدالشهدا(ع)
وی با اشاره به تحلیلهای مختلفی که از انگیزه و اهداف حرکت سیدالشهدا(ع) بیان شده است، ابراز کرد: برخی دلیل اصلی حرکت امام حسین(ع) را برپایی امر به معروف و نهی از منکر به عنوان تکلیف پیشوای اسلامی، در زمانی که توسط حاکمیت به انحرافات و فساد دامن زده میشود، بیان میکنند، برخی نیز تشکیل حکومت اسلامی را هدف حضرت(ع) میدانند، چرا که حکومت انسانهای ناصالح است که جامعه را به سوی آلودگی میکشاند و گروهی دیگر نیز بیان نمودهاند امام حسین(ع) از ابتدا نسبت به پایان کار خود مطلع بودند و تصمیم داشتند با ایثار خون خود، چهره تزویر و فریب دشمن را آشکار و پردههای تاریک فریب و نیرنگ را پاره کنند.
عباسی تصریح کرد: تمامی این تحلیلها درست بوده و در تعارض با یکدیگر نیستند. امام حسین(ع) به عنوان تکلیف الهی در برابر ظلم و انحراف حاکمیتی که قوانین و احکام الهی را زیرپای میگذارد، قیام کرد. از سوی دیگر، بهترین و مؤثرترین راه برای اصلاح امور امت و برپایی امر به معروف و نهی از منکر و اجرای احکام الهی، تحقق حکومت الهی است و اگر این امر در دسترس نبود، تکلیف ساقط نمیشود، بلکه باید به میدان آمد و با جانفشانی و شهادت در برابر نفاق، تا آشکار شدن چهره آن ایستاد.
وی حادثه عاشورا را حاوی پیامها و عبرتهای فراوان و درسآموز برای همه انسانها در طول تاریخ دانست و اظهارکرد: به تعبیر شهید مطهری، باید یزید زمان خود را بشناسیم، یعنی حادثه عاشورا ملاکی برای ماست تا در هر زمان بر مبنای این حرکت تاریخی گام برداریم.
عباسی یکی از پیامهای مهم حادثه عاشورا را لزوم حضور نقشآفرین دین خدا در صحنه اجتماع خواند و یادآور شد: در تفکر جدیدی که در دو سه قرن اخیر جهان با آن مواجه است، این گونه تبلیغ میشود که دین امری شخصی است و نباید به اجتماع ورود داشته باشد و باید به کنج عبادتگاهها خلاصه گردد. این ادعا به عنوان یکی از اصول تفکر دنیای جدید مورد تأکید است و مدافعان متعصبی نیز دارد. قضیه کربلا با تمام واقعیت خود تأکید مینماید دین خدا و احکام و معارف الهی نمیتواند با هر نظام و ساختاری قابل اجرا باشد.
وی در پایان، بیتفاوتی دین نسبت به ساختارها و نظامات اجتماعی را ناممکن دانست و اظهار کرد: این گونه نیست که دینداری تنها یک امر شخصی باشد و بتواند با حاکمیت هر تفکر و جریانی همراه گردد. امام حسین(ع) در خطبهای پیش از مرگ معاویه در سفر حج و در میان جمعی از بزرگان جهان اسلام ابراز داشتند: چگونه در برابر عمل نشدن به احکام الهی توسط حاکمیت سکوت مینمایید، در حالی که برای نقض عهد و پیمانهای شخصی خود برانگیخته میشوید.
انتهای پیام
