خاطرات تلخ و شیرین زوج پرستار / وجدان بیدار؛ واقعیت راه خدمت
پرستار بخش عفونی بیمارستان سینای همدان وقتی از مرگ مریض هفت سالهاش صحبت میکرد بغض تمام گلویش را گرفته بود چنانکه گویی تصور کردم عزیزش را از دست داده، به زحمت صدایش را شنیدم که میگفت مرگ مریض برای ما عادی نشده است.
به گزارش ایکنا از همدان، وقتی از مرگ مریض هفت سالهاش صحبت میکرد بغض تمام گلویش را گرفته بود چنانکه گویی تصور کردم عزیزش را از دست داده، به زحمت صدایش را شنیدم که میگفت مرگ مریض برای ما عادی نشده است.
آیا به راستی ما میتوانیم به جای این فرشتگان زمینی باشیم، فرشتگانی که با مرگ هر مریضی میشکنند و با بازگشت به زندگی هر بیماری خوشحال میشوند؛ ما که همواره از مواجه شدن با یک بیمار کرونایی هراسناک هستیم و در خیابان که قدم میزنیم با کوچکترین سرفه عابران، ترس تمام وجودمان را میگیرد. از خستگی و بیحوصلگی اهل خانواده که اگر مریض شوند احساس رنج و مشقت میکنیم.
به مناسبت فرارسیدن سالروز میلاد حضرت زینب(س)، اسوه صبر و پایداری و روز پرستار، پای صحبت با یک زوج پرستار مینشینیم:
ایکنا: خودتان را معرفی کنید؟
لیلی یداللهی هستم، 42 سال سن دارم، دارای مدرک کارشناسی پرستاری و حدود 20 سال است که در بیمارستان سینا مشغول به کار هستم.
ایکنا: به شغل پرستاری علاقه داشتید؟
قبل از آغاز فعالیتم در بیمارستان شناخت کاملی نسبت به این شغل نداشتم اما پس از شروع کار، حسهایی همچون نوعدوستی و کمک به دیگران در من قوت گرفت و به شغل پرستاری علاقهمند شدم.
ایکنا: به نظر شما یک پرستار خوب چه ویژگیهایی دارد؟
اگر شخصی صبور نباشد و حس از خودگذشتگی و ایثار در درونش شکل نگیرد نمیتواند در شغل پرستاری موفق باشد، این شغل با شغلهای دیگر متفاوت است، تعطیلات ندارد و باید سر کار باشی، شیفت شبانه و... همگی فقط صبر را میطلبد تا بتوان در آن موفق شد.
ایکنا: از سوابق کاری خود بگویید.
یک سال اول فعالیتم در بخش اورژانس بیمارستان سینا بودم، سپس شش ماه در بخش هماتولوژی فعالیت داشتم و در حال حاضر هم تقریباً 18 سال است که پرستار بخش عفونی بیمارستان سینا هستم.
پرستاران 44 ساعت در هفته شیفت کاری دارند که الآن بنده فقط شیفت صبح فعال هستم.
ایکنا: چقدر خودتان را خدمتگزار مردم میدانید؟
خوشبختانه از روز اول فعالیتم سعی کردم با وجدان کاری زیادی کار کنم، واقعاً از بیمارم طوری پرستاری میکنم که انگار پدر یا مادر و بستگان درجه یکم هستند که این موضوع سبب شده از خودم رضایت قلبی داشته باشم؛ البته ارتباط ما در بحران کرونا خیلی بهتر از سایر زمانها شد چراکه با توجه به آلودگیها پذیرش همراه بیماران ممنوع شد و همین امر سبب پررنگ شدن حضور پرستاران و کادر درمان و ارتباط خوب آنها با بیماران شد؛ بهطوری که تمام کارهای بیماران از غذا دادن تا انجام کارهای شخصی بر عهده پرستاران و کادر درمان قرار گرفت. درباره رضایت قلبی ما همین بس که دعای خیر و رضایت قلبی آنها همواره بدرقه راه ماست.
ایکنا: با توجه به شرایط پیش آمده از انتخاب شغل پرستاری پشیمان نشدهاید؟
بههیچوجه از انتخاب شغلم ناراضی نیستم. من الآن 18 سال و نیم است که در بخش عفونی فعالیت میکنم با بحران آنفولانزا، سارس، ایدز و بیماری سل غریبه نیستیم و خطر را به جان خریدهایم، گرچه ویروس کووید 19 بیماری همهگیر و جهانی شد اما به هیچ وجه پس از انتخاب شغل پرستاری احساس پشیمانی نکردهام و اگر خداوند تن سالمی به بنده دهد، خدمتگزار مردم خواهم بود.
ایکنا: این شغل چه تأثیراتی بر زندگی شما داشته است؟
خوشبختانه شانس بزرگ زندگی من این بود که همسرم هم پرستار است و از این جهت کنار هم مشکل خاصی نداشتیم.
ایکنا: پس از شیوع کرونا رفتار مردم با شما چگونه بود؟ از نزدیک شدن با شما هراس داشتند؟
منع تردد و منع دورهمی برای کل جامعه پیش آمده و ما چون در بخش کرونا فعالیت میکنیم باید خیلی بیشتر از سایر مردم مراعات کنیم. پوشیدن لباس و ماسک و گان و... واقعاً شرایط خیلی سختی را برایمان رقم زده، پس از فراغت از کار هم کلاس آنلاین فرزندانم شروع میشود و واقعاً خستگی به ما عارض میشود اما خوشبختانه با شرایط خودمان را وفق دادهایم و این عوامل نتوانسته اثر سوئی بر زندگی ما بگذارد.
فعالیت صداوسیما در زمینه کرونا بسیار خوب بوده و مردم تاحدودی توجیه شدند. بستگان ما هم بیشتر نگران ما هستند و اینطور نیست که از ما که در بخش کرونا فعالیت داریم دوری کنند؛ هر از چند گاهی با تلفن احوالمان را میپرسند و برایمان آرزوی سلامتی میکنند همین امر به ما احساس دلگرمی و قوت قلب میدهد و باعث میشود حضور پررنگتری داشته باشیم.
ایکنا: چه توصیهای به پرستاران جدید دارید؟
اگر کسی شخصیت صبور و انعطافپذیری نداشته باشه نمیتواند در این شغل موفق باشد. علاقه، شرط اصلی برای ورود به این رشته است گرچه حقوق و مزایای این کار نسبت به سختی آن واقعا کم است.
ایکنا: در این ایام احساس خطر نمیکنید؟
ما در بخش عفونی هستیم و این احساس خطر همیشه با ما هست، در خانواده افراد پرخطر داریم که هر دو بالای 60 سال هستند، اما احساس خطر نمیتواند موجب کوتاهی کردن ما در ارائه خدمت به بیماران باشد، پوششهای مختلف و زجرآوری را تحمل میکنیم اما با این سختیها از ارائه خدمت به بیماران امتناع نمیکنیم.
ایکنا: از خاطرات تلخ و شیرین روزهای پرستاری بگویید.
شغل ما بیشتر با خاطرات تلخ عجین شده، اوایل طرحم در بخش هموتولوژی بخش سرطان خون فعالیت میکردم، یک دختر بچه هفت ساله را برای شیمی درمانی به این بخش میآوردند ما با این دختربچه کاملا اخت شده بودیم؛ روز به روز بیماریاش شدیدتر میشد، طوری که پیدا کردن رگ واقعا برایمان مشکل بود، پس از مدتی این کودک اتفاقا در شیفت من فوت کرد، با وجود اینکه آن موقع هنوز مادر نشده بودم اما واقعا از این اتفاق متأثر شدم. اینطور نیست که بگوییم پرستارها چون هر روز مرگ بیمارها را میبینند برایشان عادی شده و دلشان از سنگ است، پرستاران با مرگ هر بیماری درونشان را غم فرا میگیرد.
و خاطره شیرین اینکه در اورژانس بیمارستان سینا که فعالیت میکردم، ماه رمضان بود و ما مشغول خوردن سحری بودیم، یک خانواده سنتی هراسان وارد اورژانس شدند و گفتند نوزاد 20 روزه آنها نفس نمیکشد، فوری نوزاد را بردیم اتاق احیا و وقتی از خانواده علت را جویا شدیم گفتند ظاهرا نوزاد بیقراری میکرده و مادربزرگش مقداری تریاک پشت گوش نوزاد مالیده بود تا درد گوشش فروکش کند، تریاک از طریق پوست جذب بدن نوزاد شده و دچار مسمومیت با مواد مخدر شده بود. به سختی رگ نوزاد را پیدا کردیم و حدود دو خط از آمپول ضد مواد مخدر را برایش تزریق کردم و پس از چند دقیقه نوزاد همچون معتادان خمیازهای کشید و نفسش بازگشت، این بهترین حسم در طول خدمتم بود.
ایکنا: خودتان به کرونا مبتلا شدهاید؟
بله خردادماه به این بیماری مبتلا شدم و با توجه به درگیری ریه روزهای بسیار سختی را سپری کردم. در بخش خودم بستری شدم، آرزو داشتم فقط یک روز بتوانم بدون اکسیژن نفس بکشم.
ایکنا: سخن آخر
آرزوی سلامتی برای همه پرستاران و از بین رفتن ویروس کرونا.
در ادامه با همسر خانم یداللهی گفتوگو میکنیم:
ایکنا: خودتان را معرفی کنید.
مسیحالله حیدری هستم، 20 سال خدمت و دارای مدرک کارشناس پرستاری. در بخشهای اورژانس، آی سی یو، واحد شوک و مشاوره فعالیت کردم و اکنون نیز کارشناس ترک اعتیاد در بیمارستان سینا هستم.
ایکنا: به شغل پرستاری علاقهمند بودید؟
اوایل علاقهای به شغلم نداشتم، بعد از مطالعه کتابهای انگیزشی علاقهمند شدم و از این کار انرژی مثبت میگیرم و از آن لذت میبرم.
ایکنا: در بخش ترک اعتیاد بیمارستان چه فعالیتهایی دارید؟
بیماریهایی همچون افسردگی، شیدایی، اعتیاد تحت درمان روانپزشک قرار میگیرند.
ایکنا: بیماری داشتید که به علت بیماری کرونا دچار بیماریهای روانی شده باشد؟
خیر خوشبختانه بیماری که به علت شرایط روانی که کرونا ایجاد کرده، از بابت استرس، ترس، هیجان و پرخاشگری به ما مراجعه نکرده است.
امیدواریم با ماندن در خانه که کمترین لطف در حق این قشر است به قطع زنجیره کرونا کمک کنیم.
گفتوگو از عاطفه ابرار پیراسته
انتهای پیام
