روایتی از زائران و عزاداران حرم بانوی کرامت و مهربانی

خبرنگار ایکنا از قم به‌مناسبت رحلت حضرت فاطمه معصومه(س) در بارگاه منور و جلیل‌القدر این بانوی بزرگوار حاضر شده و با زائران حرم مطهر ایشان گفت‌وگویی انجام داده است که در ادامه تقدیم مخاطبان می‌شود.

زهرا نوری صادقی که از عراق برای زیارت به قم آمده بود، به خبرنگار ایکنا از قم، گفت: ما خیلی وقت است به قم نیامده بودیم. کربلا که بودیم خیلی دلمان می‌خواست به زیارت حضرت معصومه(س) بیاییم، دفعه قبل که آمدیم از حضرت حاجت گرفته بودیم.

حضرت معصومه(س) مردم ایران را دارد اما حضرت زهرا(س) خیلی غریب است

وی با اشاره به اینکه برای حضرت معصومه(س) جایگاه خاصی قائل است، ابراز امیدواری کرد روزی بیاید که مسلمانان حرم حضرت فاطمه زهرا(س) را یعنی مادر امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) و حضرت ام کلثوم را زیارت کنند چون خیلی مظلوم هستند.

نوری صادقی در حالی که کودک خردسالش را از کالسکه به آغوش می‌گرفت، گفت: حضرت فاطمه زهرا(س)  مادر حضرت معصومه(س) هستند و الحمدلله حضرت معصومه مردم ایران را دارد ولی حضرت فاطمه زهرا(س) مادر اهل بیت(ع) خیلی غریب هستند؛ شما در قم دعا کنید ما هم در کربلا و حرم امام حسین(ع) و حرم حضرت ابوالفضل العباس(ع) و حرمین سامرا و کاظمین.

به حرم آمدم چون به پناهگاه نیاز دارم

حسین یزدی از شهروندان استان قم که در مقطع کارشناسی در حال تحصیل است به خبرنگار ایکنا، گفت: من بر اساس نیاز خودم زائر ایشان می‌شوم و دور این ضریح و بارگاه و صحن‌های ایشان می‌چرخم و می‌گردم. این زیارت و حضور صرفا براساس این است که به یک پناهگاه و آرامش نیاز دارم و عشقی که به این بانوی بزرگوار دارم.

وی علت آرامش خود را اکولوژی آرام‌بخش حرم بیان کرد و افزود: من به حرم نیاز دارم. اینجا حالم خوب است و روانم جلا داده می‌شود؛ اگر امکان حضور نداشته باشم مریض می‌شوم؛ من به نوای مدیحه‌سرایی موجود در حرم نیاز دارم و اگر صدای همهمه زائران، صدای بلندگوهای حرم، سخنران‌ها، مدیحه‌سرایی‌ها و اشک و مناجات زائران آرام‌بخش نیست پس چیست؟

یزدی گفت: من از کودکی در این فضاها بزرگ شدم و به این مکان‌ها عِرق خاصی دارم، حس می‌کنم در دو سال اخیر شدت این علاقه‌ام به این حرم و این قبیل فضاها بیشتر شده و بیش از پیش با حضورم در این اماکن مقدسه روحم جلا پیدا می‌کند، کمتر به بیماری مبتلا می‌شوم و عشق پیدا کردم.

وی با اشاره به اینکه این عِرق و علاقه ناشی از وابستگی نیست، بیان کرد: من دلبسته‌ام و فکر نمی‌کنم این به خاطر سن و سالم باشد و قطعا به خاطر سن و سال نیست و اگر یک نفر الان حتی با خشم به صورتم سیلی بزند باز هم آرام و صبور و شکیبا و در حال دریافت انرژی معنوی و تقویت‌یافتگی هستم که این برای من واقعا اهمیت دارد.

درک اکسیژن ناب الهی نیاز به ترغیب ندارد

یزدی با بیان اینکه من هیچ وقت برای شخصی که به این قبیل فضاها علاقه ندارد توصیه نمی‌کنم به این اماکن بیایند، گفت: من هیچوقت برای شخصی که برای این اماکن متبرکه تفسیر، درک و معنای ذهنی ندارد وصفی ندارم و به هیچ عنوان برای محبوب شمردن این فضای معنوی دلیل نمی‌آورم و فقط می‌گویم فقط یکبار تجربه کن.

وی بیان کرد: البته این بستگی دارد که آن فرد چه شخصی و خصوصیاتش چگونه باشد و عمدتا به هیچ عنوان تمایل ندارم افراد را مجبور به کاری کنم، چراکه هر شخصی وقتی خودش بتواند اکسیژن ناب الهی را که در این فضا تراوش می‌شود درک کند و حس کند اصلا لازم به توصیه و ترغیب ندارد و براساس تجارب این‌طور متوجه شده‌ام همین که آدم فضا و مکانی را قلبا دوست داشته باشد و به دیگر نزدیکان خود توصیه کند آن‌ها قبول می‌کنند فارغ از هرگونه اصرار ورزیدن.

یزدی در حالی که نگاهش سراسر بغض‌آلود بود، گفت: من اینجا به‌عنوان یک زائر دنبال هیچ چیز نیستم و حوائجم اکثرا شخصی نیست و همین که اینجا آرامم می‌کند و قلبم را به آرامش‌بخش‌ترین حالت ممکن می‌رساند همین بس است، که من مطمئن هستم چون حضرت فاطمه معصومه(س) از دلم خبر دارد من نباید چیزی به زبان بیاورم و لازم است فقط سکوت کنم.

ورود به حرم حضرت معصومه(س) ورود به یک فضای جغرافیایی نیست

مرضیه طبیعت‌پور زائری از تهران است که به خبرنگار ایکنا گفت: من وقتی وارد حرم مطهر حضرت معصومه(س) می‌شوم فکر می‌کنم در یک مکان پاک و مطهر قدم گذاشته‌ام و این به نوعی یک احساس قلبی است و این را از زمانی که با پدربزرگ و مادربزرگم به این فضا می‌آمدم درک کردم و این حس صرفا برای اکنون و این لحظه نیست.

وی با اشاره به نامی که برای این مکان‌ها انتخاب می‌شود، تصریح کرد: حرم مقدس، خود معرف و توصیف‌کننده کامل است و فکر می‌کنم ورود به چنین مکان‌هایی تنها ورود به یک فضای جغرافیایی و مادی با دیوارها و سقف‌هایی نیست. دیدار و زیارت در این حرم مقدس به دو شکل روی می‌دهد؛ ورود جسمی به یک فضای مادی و ورود روحی و روانی به یک آستانه روحانی که هر فرد سفرهای شخصی و درونی خود را دارد.

طبیعت‌پور در ادامه با اشاره به اهمیت حضور زائران در این مکان مقدس، افزود: من فکر می‌کنم برای همین است که باید ابتدا زیارت‌‌نامه را خواند و آداب نخستین را به‌جا آورد و آماده شد و سپس اجازه ورود گرفت که این اجازه برای هر دو زیارت است و مانند دو سفر به اعماق جسم و روح است، البته این سفرها برای ساعاتی جدا شدن از روزمرگی‌ها و مادیات صرف و قیل و قال‌ها و کمی بازگشت به فضاهای روحانی و سفرهای درونی واقعا مفید است.

با تمام وجودمان به زیارت بیاییم

وی با ابراز حسرت و بغض، گفت: نمی‌دانم چرا ما مسلمانان علی‌رغم اینکه خداوند را بابت داشتن حرم حضرت معصومه(س) شاکریم اما از درک و حضور در حرم حضرت فاطمه زهرا(س) محرومیم. شاید حضرت می‌خواستند به‌دور از هرگونه رنگ و بوی سیاسی کل آن سرزمین را سرزمین حضرت فاطمه(س) بدانیم و مقدس بودن آن زمین را وسعت دهند چون این اقدام از سوی حضرت بوده که مکان قبر مشخص نباشد.

طبیعت‌پور اظهار کرد: به‌عنوان یک تجربه شخصی و ارزشمندترین سوغاتی که می‌توانم به اطرافیانم و دیگر افرادی که خواه در آرزوی زیارت هستند و خواه قصد حضور دارند این است که همیشه در نظر داشته باشند اگر ما پرمشغله‌ترین و پرمسئولیت‌ترین آدم روی کره زمین هم که باشیم لازم است برای ساعاتی هم که شده بتوانیم همه فکرها و همه دغدغه‌ها را بر زمین بگذاریم تا با تمام وجودمان به زیارت برویم.

احساس حضورم در حرم حضرت معصومه(س) قابل وصف نیست

حوریه سعادات نیز در گفت‌وگو با ایکنا، گفت: من برای اولین بار است که در این حرم حضور دارم و احساس می‌کنم به من اجازه دادند و من را پذیرفتند چون احساس جلای روح دارم و شبیه دیگر حالاتی است که فقط و فقط درون خود انسان است و اصلا قابل توصیف نیست.

وی بیان کرد: من بارها شنیدم که اهل بیت عصمت و طهارت ارحام ما هستند و همیشه دیدم که دست دادن از سمت بزرگترها شروع می‌شود تا ما کوچکترها احساس کنیم به چشم می‌آییم، لذا تصورم این است که این دعوت و این سلام از سمت خانم حضرت معصومه(س) است و شروع یک دوستی است حالا اگر بتوانم این تداوم روحی و فکری را ادامه بدهم ریشه به سمت خوبی‌ها خواهد داشت.

وی با اشاره به اینکه زیارت حضرت معصومه(س) بسان نور است، اظهار کرد: همیشه شنیده بودم با زیارت، نورانیتی در انسان به‌وجود می‌آید که می‌تواند پایه‌ و مبنایی برای دوست‌ داشتن برای روزهای آینده باشد تا من بتوانم بیشتر امیدوار باشم و امروز احساس می‌کنم چقدر امروز با زیارت ایشان احساس دلبستگی پیدا کردم.

ما انسان‌ها به نور نیاز داریم

یکی از حاضران به نام زکیه جبار که از شهر اهواز آمده بود به خبرنگار ایکنا از قم، گفت: هر انسانی در ضلالت و گمراهی و تاریکی هست و هیچ شخص عادی غیر از معصومین نمی‌تواند ادعا کند به‌صورت مطلق در نور است؛ انسان‌ها زمانی که در ضلالت هستند اگر روزنه نوری ببینند دنبال آن نور می‌روند چون نیاز دارند و این نیاز یک نیاز قلبی و معنوی است.

وی بیان کرد: هر کجا که بزرگی وجود دارد نشان از نور دارد و این یعنی نوری در آنجا دمیده شده است و چون ما مسلمانیم ولو اینکه در ظاهر و صرفا از طریق چشم نمی‌توانیم نور را ببینیم ولی فطرت ما این انرژی را از درون درک و حس می‌کند مگر اینکه گاهی آدم در حجاب باشد و اعمالی را انجام داده باشیم که مانع از این درک باشد.

جبار گفت: ما معلم‌ها معمولا وقتی تصمیم می‌گیریم فرزندان را به امری سوق دهیم از جایزه استفاده می‌کنیم و جایزه را برملا نمی‌کنیم و فقط قول می‌دهیم که بچه‌ها؛ برای شما در قبال این فعالیت هدیه‌ای داریم، چراکه هدیه ناگفتنی است و تا شخصی آن را به دست نیاورد نمی‌تواند آن را ببیند؛ برای آن دسته از افرادی که امروز اینجا نیستند آرزو می‌کنم نورانیت اینجا را درک کنند، چراکه از یک باغ و بوستان زیبا هیچ توصیفی نمی‌توان داشت مگر اینکه هر شخص خودش از نزدیک آن را مشاهده و حس کند.

قم؛ قطعه‌ای از بهشت

حامد دورانی که با دیگر اعضای هیئت خودشان سه روز است از شهر تبریز به قم آمده به خبرنگار ایکنا، گفت: قم، قطعه‌ای از بهشت است و ما امسال برای اولین بار است که به‌صورت هیئت و دسته‌جمعی برای عرض ارادت و احترام به قم آمدیم و حرم حضرت معصومه(س) برای من شبیه حرم امام رضا(ع) است چون هرچقدر امام رضا(ع) رئوف هستند خواهرشان هم به همان اندازه رئوف هستند و یکی از آرزوهای من این است که حضرت زهرا(س) حرم داشتند.

فقط برای عرض تسلیت آمدیم و از حرم به شهرمان می‌رویم

عرفان بهشتی یکی دیگر از زوار که امروز از کاشان و با دیگر اعضای هیئت خود به قم آمدند نیز گفت: ما امروز فقط و فقط برای عرض ارادت و تسلیت آمدیم و از همین‌جا هم به شهرمان برمی‌گردیم.

وی بیان کرد: یکی از آرزوهای قلبی من این است که روزی حرم حضرت فاطمه(س) را زیارت کنم و از حضرت معصومه(س) ممنونم که امسال هم ما را طلبید تا برای پنجمین سال در رواقش باشیم و ارادت داشته باشیم.

گزارش از هدی‌سادات چاوشی