روح توحید و عدالت در آثار شاعران فارسیزبان جاری است
گروه بینالمللی هندیران در برنامه جمعه شب خود در ششم اسفند از سه شاعر پارسیزبان از کشورهای هند، افغانستان و تاجیکستان در شانزدهمین جشنواره شعر فجر تجلیل کرد.
به گزارش ایکنا؛ در گروه بینالمللی هندیران با حضور استادان زبان و ادب فارسی و شاعران مطرح ایران از عسگر حکیم از تاجیکستان با نگارش کتاب «آهنگ باد و باران»، محمدشریف سعیدی از افغانستان با نگارش کتاب «سماع محشر» و مهدی باقرخان از هند با نگارش کتاب «شیرازِ هند» بهعنوان بخش ویژه فارسیزبانان شانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر با عنوان «پارسیگویان دیگر ملل» تجلیل شد.
این کتابها که برای نخستین بار توسط انتشارات شاعران پارسیزبان منتشر شدهاند، بخشی از مجموعه آثار پارسیزبانان است که تا کنون در کشورهای ایران و هند توسط این انتشارات منتشر شده و در حال چاپ است.
تاکنون بیش از 35 عنوان کتاب با این موضوع توسط این انتشارات منتشر و در اختیار فارسیزبانان و فارسیآموزان سایر ملل قرار گرفته است.
در ابتدای این برنامه علیرضا قزوه ضمن تبریک به این سه شاعر، خاطرنشان کرد: کتاب حضرت دهلی علیاصغر الحیدری هم جزو کاندیداهای انتخاب بهترین کتاب شعر فارسی از هند در شانزدهمین جشنواره شعر فجر بوده است. وی افزود: در بین شاعران تاجیکستان هم کتابهای رستم عجمی و نظام قاسم هم نامزد انتخاب بهترین کتاب بودند.
در ادامه سیدحسن بنیطبا از کانادا ضمن تبریک به این سه شاعر اظهار کرد: وقتی از «شاعران فارسی زبان» صحبت میکنیم در حقیقت از کسانی صحبت میکنیم که بذر سخن را میپراکنند، بذری که هر کجا بروید خاک را تبدیل به گلزار کرده و شهد شیرین آن همه را دور هم جمع میکند و هر کجا سبز شود سلامتی و امنیت را به ارمغان میآورد چراکه در ذات آن روح توحید و اعتماد به خدا و اعتقاد به حق و عدالت و مجاهدت در راه حق جاری است و حامل پیام عشق و خردورزی و محبت و دوستی است. همه ما قدردان شاعران فارسیزبان هستیم و دستشان را با گرمی و صمیمیت میفشاریم.
سید نقی عباس کیفی از دهلی هم درخصوص برگزیدگان بخش ویژه پارسیزبانان جشنواره بینالمللی شعر فجر اظهار کرد: پیش از آن که به سه شاعر برگزیده شانزدهمی دوره شعر فجر در بخش فارسیزبانان تبریک عرض کنم، لازم است اول به خودم تبریک بگویم که هر سه شاعر – آقای مهدی باقرخان، آقای سعیدی شریف و آقای عسگر حکیم – از دوستانم هستند و موفقیت آنها را مترادف به موفقیت خود میدانم.
وی افزود: گروه بینالمللی هندیران هم مستحق تبریک است، چراکه هر سه بزرگوار از پای ثابت این جمع علمی هستند. مهدی باقرخان و بنده کمابیش دو دهه است که باهم رفقیم. سفر شعر فارسی را با هم شروع کردیم، نشیب و فرازهای بسیاری دیدیم و در بسیاری از جشنوارهها باهم شرکت کردیم و حتی در پنجمین دوره شعر فجر باهم به ایران رفتیم. همچنین در نوروز 1395 در سفر به تاجیکستان با دو بزرگوار دیگر آقای عسگر حکیم و آقای محمد شریف سعیدی آشنا شدم.
سیدحکیم بینش شاعر اهل افغانستان هم در یادداشتی تحت عنوان «چراغ همدلی» انتخاب سه شاعر خوب از سه کشور افغانستان، تاجیکستان و هندوستان، بهعنوان برندگان ویژه شعر فجر را اتفاق مبارکی خواند و ضمن ابراز خوشحالی از این اتفاق، عنوان کرد: اگرچه از همان آغاز جشنواره شعر فجر، به شعر افغانستان توجه شد، ولی در این سالها این توجه جدیتر شده است. در سال 1395 محمدکاظم کاظمی به دبیری علمی جشنواره شعر فجر انتخاب شد، همچنین در این سال، کتابهای شاعران افغانستانی که در ایران و افغانستان در سال ده گذشته چاپ شده بود مورد داوری قرار گرفت و از پانزده نامزد بخش افغانستان، پنج شاعر جزء برندگان شعر فجر انتخاب شد.
وی با بیان اینکه در جشنواره امسال اتفاق خوشایندی افتادکه میتواند در گسترش و توسعه زبان و ادبیات فارسی، خیلی مؤثر واقع شود، افزود: در این جشنواره، علاوه بر شعر افغانستان و انتخاب محمد شریف سعیدی با کتاب «سماع محشر»، شعر تاجیکستان و هندوستان هم مورد توجه قرار گرفت و عسکر حکیم از تاجیکستان، با کتاب «باد و باران» و مهدی باقرخان از هندوستان با کتاب «شیراز هند» برگزیده این جشنواره شدند.
این شاعر اهل افغانستان برگزیده شدن شاعرانی از هند، افغانستان و تاجیکستان در جشنواره شعر فجر را توجه ویژه به شعر و بخش عظیمی از حوزه تمدنی زبان پارسی خواند و اضافه کرد: شک نداریم که این اتفاق خوب باعث پیوند همدلی بیشتر بین فارسیزبانان خواهد شد و آنان را به هم نزدیکتر خواهد کرد و مرزهای وطنپارسی نیز گستردهتر خواهد شد. دور از انتظار نیست که زبان پارسی به همان مرزهای سابق خود برگردد که از ترکیه تا هند و بخشهای چین را در بر میگرفت.
در بخش دیگر یادداشت سید حکیم بینش اشاره شده است: «اینکه نبض شعر فارسی هنوز در هند میتپد، خیلی خوشایند است. اینکه شاعران خوبی در این کشور پرورش یافتهاند که به زیبایی به زبان فارسی شعر میگویند، بسیار امیدوارکننده است. بسیاری از ما روزگاری تعجب میکردیم که چطور کسی مثل اقبال لاهوری به این زیبایی به زبان فارسی شعر میگوید، اما حالا شاعران زیادی هم در پاکستان و هم در هندوستان به فارسی شعر میگویند. در حالی که زبان مادریشان فارسی نیست و این حکایت از این دارد که زیباییهای زبان و ادبیات فارسی بهخصوص شعر فارسی بهخوبی برای آنها نشان داده شده است. چه کسانی این کار کردهاند؟ چه کسانی در نشر و گسترش زبان و ادبیات ما نقش اساسی در شبه قاره باز کردهاند؟ بدون شک سفیران ادبی و رایزنان فرهنگی ما. آنهایی که کار فرهنگ را نه یک کار اداری بلکه یک کار دلیِ شبانهروزی میدانستهاند و عاشقانه برای گسترش زبان و ادبیات فارسی تلاش کردهاند.»
وی همچنین با تشکر از اقدامات ویژه علیرضا قزوه در هند در گسترش زبان و شعر و ادبیات فارسی؛ عنوان کرد: قزوه از طریق مؤسسه فرهنگی و هنری شاعران پارسی زبان به چاپ کتابهای شاعران افغانستانی هم همت گماشته است. چهار کتاب از جمله «سماع محشر» سروده محمدشریف سعیدی توسط این انتشارات منتشر شده و این امر نشان میدهد که ادبیات افغانستان برای او چقدر مهم است و چقدر پیگیر معرفی شاعران افغانستانی در کشور هندوستان هستند.
وی در پایان شعری را که محمد شریف به بانوان افغانستان تقدیم کرده است، را ارائه کرد:
«شب است داد بزن بانو سکوت سرد سترون چیست
صدا صداست که میماند، دلیل جنجره بستن چیست
تمام پنجرههایت کور، میان گور خودت ماندی
و هیچگاه نفهمیدی، فروغ، آینه، روزن چیست؟
سرود شعله دلتنگی، ز چشمهای تو میجوشد
گلوی تلخ تو میداند که طعم بغض شکستن چیست؟
شب است و با نخ آوازت بدوز پرچم عصیان را
و گرنه ماندن و پوسیدن میان رشته و سوزن چیست؟
تمام منطق اینان را که بر غروب تو میخندند
شکافتم و نفهمیدم که پیش منطقشان زن چیست؟
هوای تازه و بارانی، درون باغچه میپیچد
در این هوای شکوفایی دلیل پنجره بستن چیست؟»
علیاصغر الحیدری از هندوستان هم ضمن تبریک به این سه شاعر غزلی از مهدی باقرخان را منتشر کرد:
«عشق، فهمید که جان چیست؛ دل و جانش نیست
سرخوش آن کس که در این ره، سر و سامانش نیست
عشقِ تو رازِ بزرگیست که درکش سخت است
دردِ من درد و بلاییست که درمانش نیست
من در آن شهرِ خموشان و سکونم، که کسی
ترسی از خارِ مغیلانِ بیابانش نیست
قتلگاهِ دلِ او کعبهی آزادیِ اوست
میرود سوی خدا، بیم ز میدانش نیست
آن که قربانِ رهِ صدق و صفا شد، بیشک
آدمی نیست در این دهر که قربانش نیست
دعوتت بانگِ اذانیست که میخواندِمان
کربلای تو نمازیست که پایانش نیست
نیزه و تیغ و سنان ماند و سواران رفتند
هیچ، در دشت، بهجز زخمِ شهیدانش نیست»
علیرضا حکمتی و سید مسعود علوی از شاعران ایرانی عضو گروه بین المللی هندیران نیز ضمن تبریک این موفقیت به جامعه ادبی پارسی زبانان اشعاری از عسگر حکیم را به اشتراک گذاشتند:
«عسکر حکیم»
ز رفاقت کمانداران به دل رمیده غمگینم،
به کمان چگونه خو گیرم، به کمین چگونه بنشینم؟
به کمر شکستگان هرگز نبود مرا زبر دستی،
که عدالت است تلقینم، که محبت است آیینم
خود اگر چه گشنه می میرد تگ آسمان بی زنهار،
ز کبوتران و گنجشکان نکند شکار، شاهینم
به دلم چه میزنی دشنه، تو همی به خون من تشنه
که دوا نگشته تا امروز، اثرات زخم پارینم
به زبان مردم پایین همه پرسشی درست و راست،
به زبان مردم بالا ، همه پاسخی دروغینم
اگر از طریق کج گردی شده همنشین شه، فرزین
نبود هوای شاهانم، نبود خصال فرزینم
سیران باد نوروزی ز چمن نیاورد بویی،
به بهار غنچه خس گردد، چه کنم به طبع گلچینم؟
دل ساده را دهم تسکین به جهان اگر چه میدانم،
برسد زمان رنگینم، نرود غمان دیرینم
گفتنی است در این برنامه فایل تصویری شعرخوانی و سخنرانی این سه شاعر منتشر شده و اشعاری از ایشان به صورت خوشنویسی توسط خوشنویسان عضو گروه خطاطی شد.
انتهای پیام
