ثروتاندوزی در اسلام مذمت نمیشود
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه جمعآوری مال و ثروت در اسلام مذمت نشده است، گفت: ثروت باید در خدمت جامعه باشد زیرا اگر انسان پول را جمع کرد و خرج نکرد، طغیان میکند.
به گزارش ایکنا از قم، حجتالاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، استاد حوزه علمیه در محفل معارفی حرم حضرت معصومه(س) که شامگاه 27 اردیبهشتماه در شبستان امام خمینی(ره) برگزار شد، با اشاره به آیه ۲۶۱ سوره بقره اظهار کرد: در سه آیه قبل از این آیه خداوند سه داستان را نقل کرده است که یکی مناظره حضرت ابراهیم و نمرود درباره توحید، داستان دوم داستان حضرت عُزِیر است که خداوند ایشان را ۱۰۰ سال میمیراند و بعد زنده میکند و معاد جسمانی را به ایشان نشان میدهد و داستان سوم داستان حضرت ابراهیم(ع) است که خداوند به ایشان معاد را با زنده کردن پرندگان نشان میدهد.
وی گفت: خداوند در ادامه سوره بقره درباره انفاق و کمک به مردم میفرماید:« اگر کسی خدا و قیامت را قبول دارد باید انفاق کند و بار از دوش مردم بردارد و فاصله طبقاتی را کم کند» و در ادامه میفرماید:« انفاق مانند کاشت یک دانه گندم است که مال را زیاد میکند».
استاد حوزه علمیه افزود: در روایتی آمده است:«یکی از فرزندان امام صادق(ع) خدمت پدرش رسید و گفت: وضعیت مالی من نابسامان است، امام به او فرمودند: چقدر پول داری؟ گفت: ۴۰ دینار؛ حضرت فرمودند: همین مقدار را صدقه بده، گفت: اگر این ۴۰ دینار را بدهم دیگر چیزی برای خودم نمیماند، حضرت فرمودند: هرچیزی کلیدی دارد و کلید رزق صدقه است».
وی ادامه داد: در روایت دیگری آمده است:«جوانی خدمت امام صادق(ع) رسید و گفت: من خیلی گرفتارم، حضرت فرمودند: من برایت دعا میکنم تا در کارت گشایش ایجاد شود؛ وقتی از محضر ایشان خارج شد در کوچه دید یک کیسه افتاده و دید ۷۰۰ دینار در آن است؛ خوشحال و وسوسه شد که این پول را بردارد، وقتی کیسه را برداشت جلوتر در بازار دید مردم جمع شدهاند و یک نفر مسافر پولش را گم کرده، وقتی مطمئن شد که این کیسه مال اوست آن پول را به او برگرداند و او خوشحال شد و ۷۰ دینار به او هدیه داد؛ او این پول را گرفت و خدمت امام صادق(ع) رسید و ماجرا را تعریف کرد؛ ۳۰ دینار هم امام صادق(ع) به او دادند و فرمودند: این صد دینار حلال از آن ۷۰۰ دینار حرام بهتر است».
رفیعی با بیان اینکه ثروت در اسلام منفی نیست، افزود: خداوند فرمود:«ثروت باعث قوام جامعه است» و در جای دیگر فرمود:«ثروت فضیلت است» و در قرآن به آن خیر گفته شده زیرا در روایت داریم که کار دنیا با مال پیش میرود و کار قیامت با اعمال انسان پیش میرود.
مذمت فقر در اسلام
وی با بیان اینکه فقر در اسلام به شدت مذمت شده و اگر روایت داریم که فقر افتخار من است منظور فقر الی الله است، اظهار کرد: در حکمت ۳۱۹ نهجالبلاغه امیرالمؤمنین(ع) به فرزندشان محمد حنفیه میفرماید:«من از تو بر فقر میترسم پس به خدا پناه ببر از فقر زیرا فقر، دین و عقل انسان را میگیرد، او نمیتواند برنامهریزی کند و باعث دشمنی میشود».
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه جمعآوری مال و ثروت در اسلام مذمت نشده است، گفت: امام صادق(ع) فرمودند:«در کسی که پول جمع نکند خیری نیست ولی با سه هدف؛ اول اینکه با آن پول آبروی خود را حفظ کند، دوم قرض و بدهی خود را بدهد و سوم به زن و فرزند و خانواده خود برسد، بنابراین جمعآوری مال با این انگیزهها عبادت است».
وی تصریح کرد: در روایتی از امام صادق(ع) آمده است:«حضرت به فردی هزار و ۷۰۰ دینار دادند و فرمودند:با این پول کار کن و سودش را برای من بیاور. و سپس فرمودند:من دنبال سود نیستم ولی خدا دوست ندارد پول راکد باشد و باید پول منافع داشته باشد. او بعد از مدتی ۱۰۰ دینار برای امام آورد. ایشان فرمودند: این پول را هم روی اصل سرمایه بگذار و با آن کار کن».
رفیعی با بیان اینکه در اسلام بر اصل کار و تلاش تأکید شده است، بیان کرد: در روایتی آمده است:«به امام صادق(ع) گفتند فردی به نام عمر بن مسلم وضعش خوب شده و کار را کنار گذاشته؛ امام صادق(ع) فرمودند: ترک کار عمل شیطان است و تجارت عقل انسان را زیاد میکند».
وی با بیان اینکه بسیاری از انبیاء الهی کار میکردند، افزود: در روایتی آمده است:«حضرت داود، پدر حضرت سلیمان از بیتالمال ارتزاق میکرد، خدا فرمود:تو پیامبر ما هستی ولی اینکه از بیتالمال ارتزاق میکنی خوب نیست؛ پس از آن حضرت داوود ۴۰ روز گریه کردند و بعد از آن خداوند صنعت زرهسازی به ایشان یاد داد و آهن را در دست ایشان نرم کرد و ایشان تا آخر عمرشان ۳۶۰ زره ساختند و هرکدام را هزار درهم میفروختند و بینیاز شدند».
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه خداوند انسانهای پرخواب و بیکار را دوست ندارد، گفت: ثروت باید در خدمت جامعه باشد زیرا انسان اگر پول را جمع کرد و خرج نکرد طغیان میکند؛ در قرآن داستان حضرت سلمان و قارون آمده که هر دو ثروتمند بودند، حضرت سلیمان هر شب با فقرا غذا میخورد اما قارون ثروتش را جمع میکرد و برای فقرا خرج نمیکرد.
وی با بیان اینکه انسان ثروتمند باید رفیق فقیر هم داشته باشد و با فقرا رفت و آمد کند، اظهار کرد: خدا به برخی افراد نعمت فراوان داده و امیرالمؤمنین(ع) فرمودند:«اگر این اموال را به دیگران بدهند نعمت در دستشان میماند ولی اگر بخل بورزند خدا این نعمت را از آنها میگیرد».
رفیعی یادآور شد: خداوند میفرماید:«افرادی که مال خود را در راه خدا انفاق میکنند مانند دانه گندمی است که میکارند و از آن هفت خوشه میروید و در هر خوشه ۱۰۰ دانه برداشت میکنند» و در ادامه میگوید:«خداوند برای هر کسی که بخواهد از این هم بیشتر میدهد».
وی بیان کرد: انفاق و رفع نیاز مردم بسیار ارزشمند است و در مقابل آن، بخل و خسّت ضدارزش است زیرا اموال را خدا به انسان میدهد و باید از مالی که خدا در اختیار انسان قرار داده است به بندگان خدا کمک کرد.
انتهای پیام
