به گزارش ایکنا از همدان همزمان با ماه مبارک رمضان خبرگزاری ایکنا درصدد است، یک نکته بارز قرآنی که متناسب با شرایط فعلی جامعه باشد را روزانه براساس هر جزء، در گفتوگو با اساتید مورد بررسی قرار دهد، از همینرو برای بررسی یک آیه کاربردی در جزء نوزدهم قرآن کریم، با حجتالاسلام والمسلمین علی صفایی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفتوگویی کرده است که مشروح آن را در زیر میخوانيم:
خداوند در آیه ۲۱ سوره فرقان میفرماید: «وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلَائِكَةُ أَوْ نَرَىٰ رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوًّا كَبِيرًا؛ و آنان که به دیدار قیامت و محاسبه اعمال به وسیله ما امید ندارند، گفتند: چرا بر ما فرشتگانی نازل نشد، یا چرا پروردگارمان را نمیبینیم؟ بهراستی که خودشان را در درون خود بزرگ شمردند و دچار سرکشی بزرگی شدند.»
در این آیه رابطه بین معاد و توحید مشخص میشود و اگر کسی بخواهد به خدای متعال اعتقاد داشته باشد باید هم مبدأ را ببیند و هم معاد و آخرت را. به تعبیر دیگر نمیشود انسان اعتقادی به خداوند داشته باشد و به معاد اعتقادی نداشته باشد.
خداوند در این آیه میفرماید کسانی که امیدی به دیدار ما در معاد نداشتند گفتند ای کاش بر ما هم وحی نازل میشد تا ایمان به معاد بیاوریم و یا حتی خدا را ببینیم.
این مسئله دقیقا برای قوم بنیاسرائیل هم پیش آمد وقتی همراه موسی(ع) به کوه طور رفتند از موسی(ع) خواستند تا خدا را ببینند.
خداوند به حضرت موسی(ع) خطاب کرد به کوه نگاه کن اگر بر سر جایش ماند آنها هم میتوانند مرا ببینند و خداوند بر کوه تجلی کرد و کوه متلاشی شد و همه افراد مردند و حضرت موسی(ع) نیز از هوش رفت.
این رؤیت هیچگاه اتفاق نمیافتد چراکه خداوند مادی نیست که با چشم عادی بتوان آن را دید، سپس خداوند در ادامه این آیه میفرماید: «لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوًّا كَبِيرًا»؛ بنابراین دو دلیل وجود دارد که برخی انسانها به سراغ ما نمیآیند، اول اینکه اعتقادی به معاد ندارند و دوم اینکه ایمان نمیآورند و تکبر دارند. انجام فرایض و عبادات موجب میشود تکبر انسانها از بین برود و خودیت و منیت را از انسان دور میکند. اگر نور ایمان در دل برخی افراد وجود ندارد، علت آن تکبر و غرور و همچنین عدم اعتقاد به معاد است.
در عصر ما هم افرادی معتقد هستند که اگر ما خداوند را در آزمایشگاه نبینیم و مشاهده نکنیم به خداوند اعتقادی نخواهیم داشت. این مسائل در گذشته هم بوده و اکنون هم وجود دارد.
اگر در آزمایشگاه چیزی را آزمایش میکنیم وسایل با هم تناسب دارند. به عبارتی هیچکس معتقد نیست که ما با چشم خود صداها را متوجه میشویم و هر ابزاری برای سنجش به ابزار مورد نظر خود نیاز دارد. بنابراین، چیزی که مادی نیست را نمیتوان با یک ابزار مادی مورد سنجش قرار داد. بهطور نمونه عقل هم یک چیزی است که نمیتوان با ابزار مادی آن را دید و سنجید. بنابراین، خداوند نیز جسمی ندارد و ما با آثاری که در عالم وجود دارد باید او را ببینیم و پرستش کنیم.
انتهای پیام