بخشیدن دیگران در شب قدر؛ گامی به سوی آرامش

به گزارش خبرنگار ایکنا از قزوین، مسعود جان‌بزرگی، استاد روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در وبینار آموزشی ویژه ماه مبارک رمضان که شب گذشته، 18 اسفندماه به همت دپارتمان درمان معنوی مرکز طلیعه سلامت و مرکز دانش‌بنیان گسترش و آزمایش روانشناسی معنوی جان‌بزرگی برگزار شد، گفت: در شب‌های قدر باید با توجه به دعای ابوحمزه ثمالی و بهره‌گیری از مکتب امام سجاد(ع) با سخنان ایشان هم فاز شویم تا درخواست ما از خداوند مورد توجه قرار گیرد.

بیشتر بخوانید:

• مسیر شناخت نَفس در دعای ابوحمزه ثمالی 
• شرط پیروزی همیشه مقاومت توکل و صبر است 

وی ادامه داد: همه شب‌ها و روزهای ماه رمضان مبارک و کریم است اما شب‌های قدر مورد توجه است و این درخواست گروهی، نوعی از هم‌فاز شدن است.

این استاد روانشناسی تشریح کرد: چطور می‌شود در ذهن ما خداپنداری شکل می‌گیرد، در پاسخ باید بگوییم که تجربه‌ها، یادگیری‌ها و مسائل مختلف باعث می‌شود که ما از معناهای واقعی که در ذات ما قرار دارد فاصله بگیریم و به‌جای تکیه بر آنچه که خداوند در درون ما گذاشته است سراغ یادگیری‌های دیگر برویم که گذشته ما را اشغال کرده است؛ این یکی از کارهایی است که به سبک‌شدن و هم فاز شدن ما کمک می‌کند.

وی بیان کرد: در شب قدر امید داریم خداوند سرنوشت را رقم بزند بنابراین باید خودمان را سبک کنیم، برای این امر باید دو کار مهم انجام دهیم؛ همه گناهانی در وجودمان داریم که باید از خدا بخواهیم آنان را از وجود ما خارج کند. 

جان‌بزرگی اشاره کرد: در توبه از غیرخدا و خودمان فاصله می‌گیریم، بنابراین مبدأ وجودی ما خداوند می‌شود. خیلی وقت‌ها از اعمال خودتخریب‌گر دفاع می‌کنیم، باید این دفاع‌ها را کنار بگذاریم و با خداوند صادقانه بگوییم و خالصانه از خداوند متعال بخواهیم.

وی افزود: خداوند به ما عطا می‌کند و می‌گوید به من قرض بدهید اما ما در قرض دادن بخیل می‌شویم و این بخیل شدن به‌دلیل وجود منیت است؛ اگر در شب‌های قدر از این منیت‌ها بگذریم و از وابستگی‌های درونی رهایی یابیم با فاز خداوند همسو خواهیم شد.

این استاد روانشناسی اظهار کرد: گاهی افراد وارد جلسات و برنامه‌های باطل می‌شوند. زمانی که شب‌های قدر دعا می‌کنیم و تمام اسماءالهی را نام می‌بریم این اسماء باید ما را از موارد غیرمفید ذخیره شده در وجودمان خالی کند؛ پس از آن نیز عزم خود را برای مراقبت از خودمان جزم کنیم.

وی ادامه داد: لازم است کسانی را که موجب رنجش ما شده‌اند، از دل ببخشیم، برای مثال ظلمی که فردی در حق ما کرده است را به یاد بیاوریم و آن را با خداوند معامله کنیم. خداوند فرموده است اگر می‌خواهید من شما را ببخشم بنده‌های من را ببخشید. نباید بد بودن یک فرد یا عملش را در وجودمان ذخیره کنیم؛ قلب باید جایگاه الهی باشد پس بهتر است آن را با عمل افراد ظالم پر نکنیم.

جان‌بزرگی اظهار کرد: تصمیم بگیریم که طی یک عملیات ذهنی از خداوند بخواهیم خاطرات گذشته را از ذهن ما تسویه کنیم و اطمینان داشته باشیم؛ براساس شواهد خدا منتظر است بنابراین باید به خداوند اعتماد داشته باشیم. 

استاد روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه تصریح کرد: بخشیدن به معنای رها کردن افرادی است که در ذهن و قلب ما هستند تا سبکبال شویم؛ برای این کار بهتر است نام افرادی که از آنان کینه داریم را لیست کنیم و از خداوند بخواهیم آن فرد و عملش را از ذهن ما خارج کند.