وعده نصرت الهی به ملت ایران؛ مجاهدان امروز، مصداق زره استوار خدا بر تن اسلام هستند

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین حسین انصاریان، مفسر قرآن کریم و خطیب برجسته کشور، در مراسم احیای شب بیست‌ و سوم ماه مبارک رمضان در مسجد مقدس جمکران، به تبیین جایگاه معنوی ملت ایران در پیشگاه الهی پرداخت.

 

‌متن سخنان وی به شرح زیر است: 

 

 

خداوند متعال در آیات مختلف، از ملت ایران به‌عنوان قومی یاد کرده است که پیوندی دوطرفه و عاشقانه با پروردگار دارند؛ به گونه‌ای که این ملت عاشق خدا و خداوند نیز عاشق این ملت است. حق‌تعالی با عنایت به این ویژگی‌های برجسته ایمانی، وعده نصرت، یاری و پیروزی نهایی را به این قوم مؤمن داده است.

 

شهادت رهبر شهید را که توسط فرعون‌های زمان به شهادت رسید تسلیت عرض می‌کنیم و برای رهبر جدید دعا می‌کنیم و برای او آرزوی موفقیت از سوی خداوند در انجام مسئولیت‌های سنگین مسئلت داریم. به ایشان می‌گوییم آفرین بر تو و آفرین بر نخستین پیام تو و آفرین بر بند بندِ پیام که دل‌های پاک را شاد و دل‌های آلوده، مخصوصاً دشمنان را دچار خشم کردی و همه قلدران را هم دچار حقارت کردی.

‌

یک جمله هم به ارتش و سپاه و نیروی انتظامی و مرزداران کشور از قول امیرمؤمنین(ع) عرض می‌کنم؛ حضرت فرمودند: «جِهادُ بابٌ مِن أبوابِ الجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ أولیائِهِ». این در را فقط بر روی عاشقانش باز کرده است، نه به روی بیگانه و غریبه. جهاد، لباس تقوا و پوششی برای حفظ همه ارزش‌ها و زره استوار خدا بر تن مبارزان راه اسلام است که مجاهدان ایران امروز، مصداق آن هستند و خداوند به ما وعده پیروزی داده است.

‌

یک جمله هم به ملت ایران بگویم؛ ملتی که ۱۱ شب است در میادین و خیابان‌ها، بدون ترس از دشمن، حضور پرقدرت دارید و دشمن را به خفت کشاندید. در قرآن دو بار، یکی در سوره مائده آیه ۵۴ و یکی هم در سوره جمعه آیه ۳، خداوند از شما ملت ایران یاد کرده است و سند این حرف هم تفاسیر اهل‌سنت و شیعه است؛ به عنوان نمونه، تفسیر «مجمع‌البیان» در شیعه و تفسیر «روح‌البیان» در اهل‌سنت از قرن یازدهم، در ذیل آیه مورد بحث در سوره مائده از شما ملت ایران یاد کرده‌اند.

‌

براساس این آیه، این مردان مؤمن نسبت به مؤمنان متواضع و اهل ذلت (فروتنی) و نسبت به کافران پر از خشم و کینه و غضب هستند؛ این ملت برای خدا قیام می‌کنند و از سرزنشِ سرزنش‌کنندگان ابداً واهمه ندارند. بر اساس این آیه و تفاسیر ذیل آن، مردم ایران چند ویژگی را از سوی خدا به دست آورده‌اند؛ آیه که نازل شد، اطرافیان پرسیدند این قومی که خواهند آمد چه کسانی هستند و پیامبر اکرم(ص) دستشان را بر سر سلمان گذاشتند.

‌

در آیه سوم سوره جمعه هم سخنان از آخرین اقوام مسلمان و مجاهد راه خدا آمده است که مفسران شیعه و سنی در ذیل این آیه هم اشاره به مردمانی از قوم فارس دارند.

امشب که شب قدر است ولتاژ برق آن از هزار ماه بیشتر است؛ یعنی اگر در شب‌های معمولی ولتاژ نور یک مرحله بوده است، امشب از هزار ماه بیشتر است. به تعبیر دیگر امت‌های دیگر اگر هزار ماه حرکت کنند تا به هدف برسند، شما یک شبه به اندازه هزار ماه حرکت می‌کنید تا به رضایت و مغفرت و بهشت و جنت خدا برسید و می‌رسید.

‌

مسئله مهمی که هست این است که قرآن، پیامبر(ص) و صدیقه کبری(س) و اولیاء خدا به ما اعلام کردند توبه از گناه واجب است؛ نه اینکه کار خوب و مستحب و بهینه باشد، بلکه واجب از نوع وجوب فوری است. مانند نماز و خمس و زکات نیست که یک سال زمان می‌برد؛ توبه واجب فوری است، یعنی هر مرد و زنی که به گناهش توجه کرد، همان آن واجب است گناه را از پرونده‌اش با توبه پاک کند.

‌

بدترین گناهان، گناهان درونی است که به‌عنوان نمونه به یکی دو مورد از قرآن اشاره می‌کنم؛ از جمله فرموده است کسی که ثروت پاک و حلال از زمین گران‌قیمت و طلا و نقره و پول نقد دارد و یک ریال حرام هم ندارد، گمان نکند اگر این ثروت را در راه خدا و مسلمین و دین خرج نکند و بخل بورزد برای او خیر است، بلکه برای او شر محسوب خواهد شد. این شر هم در دنیا گردن او را خواهد گرفت و هم در آخرت. روز قیامت کل آن ثروت را به صورت یک گردنبند آتشین به گردن بخیل خواهند انداخت و او را به جهنم می‌برند.

گناه باطنی دیگر کبر است؛ کبر در برابر خدا. خدا خواسته‌هایی از من و ظاهر و باطن من دارد و من هم سینه سپر می‌کنم و می‌گویم انجام نمی‌دهم؛ این کبر سبب دوزخی شدن است. کبر و بخل هر دو به تنهایی عامل دوزخی شدن است.

‌

در سوره مدثر آمده است که مؤمنین وقتی مجرمین را در دوزخ می‌بینند از آن‌ها می‌پرسند که چه چیزی باعث شد تا شما جهنمی شوید؛ دوزخیان می‌گویند اول اینکه ما اهل نماز نبودیم. کسی که نماز نمی‌خواند یعنی در برابر خدا ابراز تکبر دارد و این در حالی است که همه انبیاء نماز داشتند که قرآن به حضرت ابراهیم و اسماعیل و... اشاره فرموده است. ما یک عمر صبحانه و ناهار و شام بخوریم و خدا به ما سلامتی و لباس و اتومبیل و مغازه و ثروت بدهد و از ما بخواهد دو رکعت نماز بخوانیم اما کسی بگوید من نمی‌خوانم؛ آیا این نمکدان شکستن نیست؟

‌

دومین عاملی که دوزخیان به آن اشاره می‌کنند، عدم دستگیری و کمک به مستمندان است و عامل سوم، به سر بردن با اهل لهو و لعب و عامل چهارم هم اینکه قیامت را دروغ دانستیم.

 

خواهرانم و دخترانم در تمام ایران! بنا بر عقیده برخی از علمای گذشته، ۲۵ آیه قرآن درباره حجاب است؛ فرض کنیم کمتر، یعنی ده تا و ۵ تا؛ در برابر درخواست خدا تکبر نکنید زیرا عامل دوزخی شدن است. خود را بپوشانید تا چشم‌های ناپاک شما را دنبال نکنند. گناهان بدنی مانند چشم و گوش و زبان، دست، شکم، غریزه جنسی و بخل و حسد، کبر، کینه، دوئیت و... را امشب با احیاء و در خانه خدا رفتن بریزیم؛ که اگر بریزیم، به حق قسم که دعای همه ما مستجاب خواهد شد. «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ»؛ من عاشق کسانی هستم که به پاک‌سازی درون و برونشان اقدام می‌کنند.

‌

حیف است که در این عمر کوتاه، عمله شیاطین و هوای نفس بشویم. امشب یک تصمیم قطعی برای ترک گناه بگیریم؛ اگر ۸۰ میلیون جمعیت ایران که مؤمن هستند توبه واقعی کنند، قرآن فرموده است من از آسمان و زمین برای شما برکت فرو می‌ریزم.

‌

یک قصه‌ای در کتب قرن چهارم خوانده‌ام؛ راهزنی در بصره جلوی کاروانی را گرفت. وقتی پول یکی از افراد کاروان را گرفت، آن فرد به او گفت مقداری از پول را به من بده من عازم سفر هستم. راهزن وقتی اسم خانه خدا را شنید شل شد و گفت مگر خدا هم خانه دارد؟ آنجا می‌روی که چه کنی؟ فرد جواب داد می‌روم تا ذکر او را بگویم و خودم را پاک کنم. همین حرف و بعد هم آیاتی از قرآن را برای این فرد خواند با این مضمون که خدا روزی شما را هر مقداری که باشد از آسمان برای شما خواهد داد. این دزد با شنیدن این سخنان متحول شد. خدا فرموده است روزی‌دهی من را باور کنید و بدانید این عطا قطعی و حتمی است؛ ولی برخی در کشور ما هستند که از همه چیز بی‌خبرند ولی از شکم و شهوت خوب خبر دارند.

‌

من به خودم می‌گویم که گناهان زیادی دارم که ای شیخ! مبادا از یک دزد در توبه عقب بمانی. خدایا! اگر گناهی کردیم از روی ناتوانی بوده است و نه از روی تکبر. امیرمؤمنان(ع) در دعای کمیل با چه حالی می‌گوید: «أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الذَّلِيلُ الْحَقِيرُ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ».

 

امشب ببینیم با چه خدایی مواجهیم؛ امشب شب خدا و شب اباعبدالله(ع) است. در جلد دوم اصول کافی آمده است که امشب خدا رو به مردم کرده و می‌گوید: گرفتاری، زندانی‌ای یا بیماری هست که امشب پیش من بیاید؟ مقروضی هست که پیش من بیاید؟ و این جمله که: گناهکاری هست که امشب پیش من بیاید؟ هست! هم مریض و هم گناهکار و هم گرفتار و هم مقروض هست و تو خدایی هستی که در دعای کمیل تو را می‌خوانیم: «یا سَریعَ الرِّضا»؛ دعای ما را اجابت فرما.