حجتالاسلام والمسلمین حسین کرامتی، عضو مجمع فرق حوزه علمیه خراسان، در سلسلهنشستهای تخصصی آموزش فضای مجازی و جنگ سایبری با موضوع «نقش آگاهی نسبت به ادیان و فرق، در امنیت و دفاع از ایران»، که شامگاه 25 اسفندماه، بهصورت مجازی برگزار شد، اظهار کرد: در آیه «لا اکراه فی الدین»، این برداشت نادرست که دین امری کاملاً شخصی است و نباید به آن پرداخته یا آن را نقد کرد، غلط و خطرناک است. در گام اول، دین باور یک مسئله شخصی است، اما در گام بعدی، دین، باور، مکتب و فرقه یک مسئله اجتماعی است، زیرا بسیاری از دستورات آنها شامل مسائل اجتماعی است نه فردی.
وی افزود: وقتی دستورات یک دین یا مکتب، جنبه اجتماعی پیدا میکند، نمیتوان آن را صرفاً شخصی تلقی کرد. انتخاب دین و مکتب بر تعاملات فرد در جامعه و نحوه برخورد او با دیگران تأثیر میگذارد. بنابراین، اینکه بگوییم دین مسئلهای شخصی است و کاری به آن نداشته باشیم، حرفی غلط و بسیار خطرناک است، چراکه این رویکرد میتواند به رشد تفکرات خطرناک و در نهایت بروز عواقب ناگوار منجر شود.
عضو مجمع فرق حوزه علمیه خراسان رواج این حرف که «عقاید دیگران محترم است» را یک حرف غلط دانست و بیان کرد: اگر مکتبی باور دارد که مال، خون و ناموس شما حلال است، آیا این عقیده برای شما محترم است، نمیتوان به چنین عقیدهای احترام گذاشت. همه عقاید محترم نیستند و برخی از آنها نادرست و مضرند. باید مراقب باشیم این عقاید رشد نکنند، زیرا امنیت جامعه را مختل میکنند. آنچه محترم است، انسانیت است، نه هر عقیدهای. باید به یکدیگر بهعنوان انسان احترام بگذاریم، اما نه به عقایدی که مخالف امنیت، جان، مال و ناموس دیگران است.
کرامتی در مثالی مشخص به عقیده فردی داعشی اشاره کرد و گفت: عقیده یک فرد داعشی محترم نیست، زیرا عقیدهاش بر پایه گرفتن هستی شما بنا شده است. عقاید همه محترم نیست و آنجایی که عقیدهای منجر به جنایت، مخالفت با آزادی دیگران و ایجاد مشکل برای جامعه شود، اصلاً محترم نیست. بنابراین، این باور سادهانگارانه که دین، مکتب، مذهب، فرقه یا جریان فکری امری شخصی است، به شدت خطرناک است و باعث میشود افکار باطل، خطرناک و آنهایی که اقتصاد، امنیت و هویت جامعه را هدف قرار میدهند، آزادانه رشد کنند. زمانی که جامعه در معرض فروپاشی قرار گرفت، دیگر نمیتوان کاری کرد.
وی افزود: دین فقط یک باور قلبی شخصی نیست، بلکه خروجیهای امنیتی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی دارد. یک مکتب فکری میتواند باعث از هم پاشیدگی خانوادهها شود و مکتبی دیگر میتواند خانوادهها را مستحکم کند. ما باید نسبت به عقاید و افکار مختلف آگاهی داشته باشیم و صرفاً نگوییم، که طرف متفاوت فکر میکند و اشکالی ندارد. اتفاقاً بسیار هم اشکال دارد و برای جامعه مشکلساز میشود.
عضو مجمع فرق حوزه علمیه خراسان ادامه داد: تفکرات مخرب، اثرات مخربی دارند. باید مکاتبی که اساتید مختلف دارند، را نقد کنیم و مقابله علمی کنیم. مسئولان نیز باید مقابله امنیتی لازم را انجام دهند. بسیاری از اقداماتی که دشمنان ایران انجام میدهند، ذیل عنوان فرق و مکاتب صورت میگیرد.
کرامتی به بحث شناخت یهود و تأثیر آن بر امنیت منطقهای پرداخت و ادامه داد: زمان پیامبر(ص) نیز تمام یهودیان با ایشان دشمن نبودند، عدهای دشمنی میکردند و عدهای پیروی. اما یهودی که کمر به نابودی اسلام بسته و دشمن مؤمنین است، خداوند در قرآن میفرماید: «لتجدنهم أشد الناس عداوة للذین آمنوا الیهود»؛ اول یهود، بعد مشرکان. این نشان میدهد که دشمنی اصلی از سوی یهودیان است. اگر مردم و جریانهای سیاسی ما یهودشناسی قویتری داشتند، امروز شاهد جریان جنگ 12 روزه و جنگ رمضان نبودیم. به قطع و یقین، دینشناسی و مکتبشناسی ما باید قوی باشد.
وی با استناد به آیه «یهود لا یقاتلونکم جمیعا الا فی قرى محصنة» که خداوند میفرماید: «یهودیان، همگی در یک دهکده یا قلعه محکم با شما نمیجنگند مگر اینکه از پشت دیوارها با شما درگیر شوند»، بیان کرد: این دشمنی یهودیان با مؤمنان از 1400 سال پیش ادامه دارد. آنها زمانی با شما میجنگند، که احساس کنند بین آنها و شما دیواری کشیده شده است و شما دسترسی به آنها ندارید. در چنین شرایطی، حمله میکنند. راه مقابله این است که احساس امنیت را از آنها بگیرید. باید گفت که ما با شما کاری نداریم، شما هم با ما کار نداشته باشید. هرچه به آنها امنیت بیشتری بدهید، احتمال حمله و خطر از سوی آنها بیشتر میشود.
عضو مجمع فرق حوزه علمیه خراسان تصریح کرد: باید شمشیر آخته بر سر یهود را حفظ کنیم، یعنی به آنها نشان دهیم که آماده مقابله هستیم. اگر این کار را بکنید، اسرائیل و یهود به شما حمله نمیکنند، چون از شما احساس امنیت نمیکنند. باید امنیت را از آنها بگیرید و بالای سرشان باشید. اما اگر بین شما و آنها دیوارهای بلندی باشد که دسترسی ندارید و آنها احساس امنیت کنند، به شما حمله میکنند. در تاریخ خودمان، تا زمانی که مرز سوریه و فلسطین اشغالی را داشتیم، اینها به ما حمله نمیکردند. از زمانی که سوریه سقوط کرد، اینها جسورتر شدند.
کرامتی دلیل حملات مکرر اسرائیل به غزه را، با وجود ناتوانی در فتح آن، ترس از دست دادن زندگی دانست و گفت: قرآن میفرماید: «لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَیَاةٍ؛ یهودیان حریصترین مردم بر زندگی هستند»؛ کسی که عاشق زندگی دنیاست، اهل جنگ تن به تن نیست. وقتی خبرنگار از آقای عراقچی پرسید، که آیا نگران ورود زمینی نیروهای اسرائیل نیستید، ایشان پاسخ دادند که منتظرشان هستیم، چرا که میدانیم شما مرد جنگ تن به تن نیستید. منطقه بدون مرد جنگی، بله، اما منطقهای که مرد جنگی دارد، نمیتوان با آن جنگید.
وی افزود: اگر میخواستیم اسرائیل به ما حمله نکند، باید با چنگ و دندان از بالا رفتن دیوار بین خودمان و اسرائیل جلوگیری میکردیم. به محض اینکه دست ما از یهودیها کوتاه شد و جنگ شروع شد، دیگر نتوانستند مقاومت کنند. مدافعان حرم، مدافعان امنیت ایران بودند. تا زمانی که بچههای ما، فاطمیون، زینبیون و مستشاران ما در سوریه بودند، مطمئن باشید کسی به کشور حمله نمیکرد، چون مرز زمینی با دشمن داشتیم و جرئت حمله نداشتند. همچنین مکتبشناسی و یهودشناسی بسیار مهم است.
عضو مجمع فرق حوزه علمیه خراسان به موضوع بهاییت پرداخت و ادامه داد: بهاییت از زمان امیرکبیر آغاز شد. علیمحمد باب ادعاهایی کرد و در نهایت تیرباران شد. سپس میرزا حسینعلی نوری، با حمایت روسیه، از ایران گریخت و در فلسطین مستقر شد. پایگاه اصلی بهاییان از آن زمان تاکنون فلسطین اشغالی بوده و مرکز فرماندهی آنها، بیتالعدل، زیر نظر اسرائیل و موساد فعالیت میکند.
کرامتی بیان کرد: بهاییت یک دین صرف با چند اعتقاد نیست، بلکه یک تشکیلات است. اگر این نکته را ندانیم، به مشکل برمیخوریم. آنها برنامهای به نام «تسجیل» دارند. هر بهایی که در دنیا به دنیا میآید، یک کد از بیتالعدل دریافت میکند و جزو شبکه تشکیلات بهایی میشود. وظیفه این افراد، گزارشدهی از محیط زندگی، افراد، اقوام و اتفاقات منطقه خود به ردههای بالاتر است. این اطلاعات به بیتالعدل میرسد، که زیر نظر اسرائیل و موساد است.
وی به نقش بهاییان در فتنههای اخیر ایران اشاره کرد و گفت: در یک سال اخیر، شاهد بودیم که بهاییان در حوزههای مختلف مانند صنعت دارو، باعث کمبود دارو شدند. در جنگ 12 روزه و وقایع 17، 18 و 19 دی نیز نقش داشتند. جریانهای فکری در مرحله تبلیغ و یارگیری بسیار مهربان هستند، اما وقتی قدرت گرفتند، ماهیت واقعی خود را نشان میدهند.
انتهای پیام