
به قلم حامد علیاکبرزاده، عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران
اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث و کار را مردم تمام خواهند کرد. این پیشبینی سیدعلی خامنهای بود، دلیل سخنش چه بود؟ تجربه! تجربه ۴۷ سال زیستن در جمهوری اسلامی. این تجربه از ۵۷ آغاز شده، در ۱۲ فروردین ۵۸ تکرار شده و پس از آن تکرار در تکرار، از دهه 60 تا همین امروز.
انگیزه این شبهای ملت ایران دیدن دارد، انگیزه درونی این ملت با جمهوری اسلامی در دو کلمه خلاصه میشود: جمهوریت و اسلامیت. این دو کلمه در جمهوری اسلامی خیلی با هم عجین شدهاند، درهم تنیدهاند، محفوف به یکدیگر هستند. اسلامیتش جمهوریاش را تقویت کرده است، جمهورِ ایرانیان مسلماناند و موحد، مسلمان موحد هم وطنش را دوست دارد و هم حکومتش را، حکومتی که از آن خودش است، حکومتی که به دست فرزندان خود ایران اداره میشود.
این حکومت جدای از ملت خود نیست، ارکان این حکومت فرزندان ایران هستند. ارکان این حکومت نه حساب بانکی خارج از ایران دارند و نه به هنگام جنگ از ایران میگریزند، آنها میمانند، میجنگند و در نهایت یا پیروز میشوند یا به شهادت میرسند.
خوب نگاه کنید، نفر اول این حکومت با فرزند و نوه و داماد و عروسش به شهادت میرسد، دیگری با پسرش، آن دیگری با همسر و دختر، آن یکی با همسر و پسرانش و همینطورند دیگر مسئولان. در ایران نه مردم از مسئولان جا میمانند و نه مسئولان از مردم، حساب تعدادی مفلوک را از اکثریت جدا کنید، آنها در اقلیت هستند. خدایا ما را ببخش اگر در انتقاد از این فرزندان ملت اشتباه یا زیادهروی کردیم.
بعثت الهیِ این شبهای مردم دیدن دارد، از غروب تا اذان صبح خیابانها را زنده نگه میدارند، تا آنجا که عبدالله جوادی آملی، این مرد خدا، اشک میریزد و میگوید من در برابر مردم احساس و اظهار کوچکی میکنم.
چقدر تحلیلهای غلط درباره این مردم ارائه شد، چقدر وصلههای ناجور به تن این ملت زدند، واقعا چرا این قدر روشنفکران ما فاقد تقوای سیاسی هستند؟ تعجب میکنم که گویندگان چنید جملاتی چرا این روزها یک خط برای جنگ و شهدای مظلومش قلم نزدهاند، مگر شهیدان این جنگ ایرانی نیستند؟
تعجب میکنم از آن فیلسوفی که روزگاری متعین به تعین جمهوری اسلامی بوده است، اما در این روزها نه به نفع جمهوری اسلامی که حتی درباره جمهوری اسلامی هم یک کلمه حرف نمیزند. شاید جمهوری اسلامی با اینها درست رفتار نکرد! شاید به آنها منزلتی بخشید که نباید میبخشید! شاید...
ملت ایران در این جنگ مبعوث شدند اما اغلب روشنفکران ما مثل بیشتر اوقات در خوابند، شاید هم خود را به خواب زدهاند، اینها منتظر میمانند تا جنگ تمام شود و ببینند باد به کدام سو میوزد، جهت باد را که تشخیص دادند شروع میکنند به حرّافی. اینها کاسبان رخدادهای اجتماعی و سیاسی تاریخ ایران هستند، پس از جنگ همایشها و سمینارها را پر از چرندیات خود خواهند کرد، البته که حساب فرهیختگانِ محجوبِ متعهد را از این جمع جدا خواهیم کرد.
مقتدای شهید گفت که خدای متعال مردم را مبعوث خواهد کرد، بعثت یعنی برانگيختن، این خداست که برمیانگیزاند، خدایی که در تمام ساحتهای حیات بشری حضور دارد. پس این بعثت برای آنهایی است که خدا را از دایره عقل و قول و فعل خود حذف نکردهاند، نه آنانکه خدا را از دایره عقل نظرورز هم بیرون میدانند.
والسلام
انتهای پیام