حضور مردم در میدان تا رفع سایه جنگ و تهدید از کشور ادامه داشته باشد

حضور مردم در میادین پس از گذشت چهل روز از آغاز جنگ رمضان و شهادت رهبر عزیزمان، حماسه‌ای بی‌نظیر در طول تاریخ است، این حضور در میدان که در دفاع از کشور، نظام و نیروهای مسلح کشور و در بیعت با رهبر انقلاب و خونخواهی رهبر شهید انجام می‌شود آثار و فوائدی در عرصه کنونی دارد، به منظور بررسی برکات این حضور، اینکه آیا مصداق جهاد به حساب می‌آید و پس از این، حضور باید ادامه داشته باشد یا خیر، خبرنگار ایکنا از همدان، با وحید پاشایی، عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان، گفت‌وگویی کرده است که مشروح آن را در زیر می‌خوانیم:

ایکنا _ حضور مردم در میادین چه پیام و فوائدی دارد؟

یکی از مهم‌ترین نکات حضور و تجمعات مردم این است که پشتیبانی همه جانبه از نظام، حاکمیت و نیروهای مسلح ما است، یعنی مسئولان تصمیم‌گیر و نظام سیاسی حاکم در ایران وقتی مطلع باشند که مردم از مبارزه نیروهای مسلح نظام حمایت می‌کنند و ابراز انزجاری که نسبت به ظلم رژیم صهیونیستی و آمریکا دارند، طبیعتا سیاست‌ها و برنامه‌های خود را بر اساس خواست مردم انجام می‌دهند.

این حضور یک پیشتیبانی محکم برای ادامه راه مقاومت و دفاع از تمامیت ارضی و دفاع از کیان اعتقادی ملی و میهنی است و پشتوانه مستحکم برای نظام حاکمیتی و سیاسی جامعه است.

هم‌چنین این حضور و شجاعت مردم یک پیام بین‌المللی دارد و در قدرت نظامی ما تأثیرگذار است. همه افرادی که درصدد ضربه زدن به جمهوری اسلامی هستند این حضور و حمایت تمام قد مردم را مشاهده می‌کنند، وقتی این دفاع وجود دارد آنها متوجه می‌شوند همه ترورها، حملات، تحریم‌ها و ضربه‌هایی که به جمهوری اسلامی وارد کردند، اثری نداشته است، چراکه اگر اثر داشت نتیجه آن باید اینگونه می‌شد که مردم با نظام زاویه پیدا کرده و سردمداران خود را پس بزنند و از حکومت خود رو برگردانده و حکومت دیگری را که با نظر حمله کنندگان روی کار بیاید، بخواهند.

اما وقتی حضور و حمایت مردم را مشاهده می‌کنند احساس می‌کنند تمام برنامه ریزی‌های نظامی، حملات سیاسی و اقتصادی آنها بی‌اثر بوده است.

ایکنا _ آیا نمونه این حضور در طول تاریخ وجود دارد؟

در طول تاریخ چنین نمونه‌ای از حضور مردم وجود ندارد، هرچند مدل اساسی این حضور در زمان پیامبر عظیم الشأن اسلام اتفاق افتاده است، در جریان جنگ احد وقتی مسلمانان به ظاهر شکست خوردند و حضرت حمزه سیدالشهدا و برخی از سرداران سپاه اسلام به شهادت رسیدند و پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) به شدت مجروح شدند، وقتی لشکر ابوسفیان کمی از کارزار جنگ و نزدیکی مدینه فاصله گرفت به خود آمد و دوباره تصمیم به حمله گرفت تا اسلام را به زعم خود نابود کرده و پیامبر را به شهادت برسانند.

وقتی این خبر به پیامبر رسید، ایشان فرمان دادند کسانی که مجروح و زخمی و جانباز شدند در کنار مردم دیگر به میدان جنگ بیایند، بالغ بر چند هزار نفر از مجروحان، زنان و کودکان برای دفاع از اسلام و مدینه اعلام آمادگی کردند.

این فراخوان حضور در کارزار اصلی از سوی پیامبر اعلام شد و وقتی خبر به ابوسفیان رسید دریافت که دیگر نمی‌تواند با سپاه اسلام مبارزه کند و باید با لشکر فرسوده و خسته خود با چندین هزار نفر مبارزه کند، لذا از ادامه جنگ انصراف داد و به مکه بازگشت و هدفی که در جنگ احد به دنبال آن بود محقق نشد.

شبیه آن مسئله در جنگ کنونی(رمضان) وجود دارد، وقتی رهبر عزیز ما، فرماندهان برجسته و مردم ما به شهادت رسیدند، مردم تمام قد با حضور اقشار مختلف پیر، جوان و کودک در میدان حضور پیدا کردند و این پیام را مخابره می‌کنند که ما پای نظام و حکومت خود و پای تصمیم مسئولان نظام ایستاده و از نیروهای مسلح کاملا حمایت می‌کنیم.

ایکنا _ آیا می‌توان حضور مردم در میادین را مصداق جهاد دانست؟

جهاد به معنای حضور موثر در کارزار جنگ است، این حضور مردم می‌تواند مصداق آن باشد، نیروهای مسلح به شکلی در میدان حضور موثر دارند، مردم هم به شکلی حضور جدی دارند، مردم عادی که نمی‌تواند در شلیک موشک و نبرد نظامی حضور داشته باشد، می‌توانند با حضور در میدان شهر، اولا برای آشوبگران و اغتشاشگران داخلی که می‌خواهند به دشمن کمک کنند عرصه را تنگ کنند و دوما به نیروهای مسلح حمایت خود را اعلام کنند.

ایکنا _ به نظر شما این حضور و تجمعات مردم تا کی باید ادامه داشته باشد؟

این حضور تا وقتی سایه جنگ و تهدید از کشور ما دفع شود باید ادامه داشته باشد، البته مردم فهیم ما خود رسالت و وظیفه خود را به خوبی می‌داند. تا رهبر معظم انقلاب دستور جدیدی صادر نکردند باید در میدان حضور داشته باشیم و عرصه را رها نکنیم.

رهبر انقلاب هر چه بفرمایند ما سمعاً و طاعتا آن را می‌پذیریم؛ اگر فرمودند دیگر نیازی به حضور مردم در میادین نیست، اطاعت می‌کنیم، اگر گفتند جنگ ادامه یابد ادامه می‌دهیم اگر فرمودند جنگ ادامه پیدا نکند می‌گوییم چشم که این ولایت پذیری بر عهده ما مردم است، البته هر کدام از این تصمیمات بر اساس عقلانیت و تدبیر ایشان رقم می‌خورد.