تروماهای جنگ میتوانند بیننسلی باشند
یک روانشناس بیان کرد: تروماهای جنگ به عنوان اختلالات روانی در زمان بحران اتفاق میافتند و باید توجه داشت که این تروماها میتوانند بیننسلی باشند و از نسلی به نسل دیگر انتقال یابند
به گزارش ایکنا از قم، امیر عبدالحسینی در سی و دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی «در میدان» با عنوان مراقبت از کودکان و سالمندان در شرایط بحرانی که امروز ۲۷ فروردین، به همت جهاد دانشگاهی قم به صورت مجازی برگزار شد، اظهار کرد: گاهی در وضعیت آسیبپذیری، خود والدین نیز در زمان جنگ آسیبپذیر شده و با نشان دادن واکنشهای شدید، ممکن است کودکان و سالمندان را فراموش کرده و تنها به فکر خود باشند که این امر نشاندهنده تابآوری کمتر آنهاست، لذا این سربازان خط مقدم باید بتوانند هیجانات خود را کنترل کنند.این روانشناس با اشاره به جهش در رشد، تصریح کرد: در صورتی که والدین ثبات خود را از دست بدهند، کودکان مجبور میشوند نقش بزرگتر و روحیه حمایت از والدین را بازی کنند و به دلیل مراقبت از والدین، مرحله کودکی و نوجوانی را به درستی تجربه نکرده و با تجربه سوگ کودکی و جوانی، دچار جهش در رشد و آسیبپذیری مضاعف میشوند.
عبدالحسینی افزود: همچنین در جنگ، روتینهای زندگی و روزمره از بین رفته و با از دست رفتن امنیت، کودکان امنیت روانی خود را از دست میدهند و به عنوان مثال صدای جنگندهها آرامش آنها را برهم میزند، به همین دلیل والدین نقشی بسیار کلیدی در حفظ این سرمایهها و آینده آنها ایفا میکنند.
این روانشناس گفت: کودکان در این ایام از لحاظ آموزشی آسیب دیده و با از بین رفتن شوق یادگیری، محدود شدن رفتوآمدها و حتی بیسرپرست شدن و مورد بیمهری قرار گرفتن، آسیبپذیر میشوند و فقدان پدر و مادر را در همه جا حس میکنند.
وی بیان کرد: تروماهای جنگ به عنوان اختلالات روانی در زمان بحران اتفاق میافتند، و منجر به PTSD میشوند و همانگونه که جنگ در کودک تروما ایجاد میکند، مانند ترومایی که در جریانی مثل میناب ایجاد شده است.
عبدالحسینی با اشاره به اینکه والدین گاهی به تنهایی کاری از دستشان برنمیآید و باید به روانشناس مراجعه کرد، ادامه داد: باید توجه داشت که این تروماها میتوانند بیننسلی باشند و از نسلی به نسل دیگر انتقال یابند، بهطوریکه این افراد افسردگی بیشتری تجربه کرده و ارتباطاتشان محدود میشود که این وضعیت در جانبازان و فرزندان آنها نیز بیشتر مشاهده میشود و همگی خروجیهای جنگ هستند که باید در مشاورههای تخصصی مورد توجه و آموزش قرار گیرند، زیرا افرادی که دچار تروما هستند همواره با یک فقدان در زندگی مواجهاند.
وی بیان کرد: در بحث پیامدهای جنگ، باید میان تروماهای اولیه که ناشی از مواجهه مستقیم با جنگ است و تروماهای ثانویه که از طریق دیدن غیرمستقیم فیلمها و تصاویر صحنههای جنگ ایجاد میشود، تفاوت قائل شد، همچنین کودکان در سنین مختلف واکنشهای متفاوتی دارند، بهطوریکه کودکان زیر سه سال متوجه ماهیت اتفاقات نمیشوند.
این روانشناس ادامه داد: اما کودکان بالای سه سال با علائمی چون چسبندگی و وابستگی بیش از حد به والدین، پرخاشگریهای بیسابقه، کابوس دیدن، زیاد سوال پرسیدن و یا حتی سکوت کامل و سوال نپرسیدن که باید به آن هم توجه کرد، و همچنین شبادراری واکنش نشان میدهند.
عبدالحسینی در خصوص راهکار تأثیرگذار در درمان شب ادراری کودکان گفت: برای درمان شبادراری کودکان یک راهکار علمی این است که کودک را یک ساعت بعد از خواب بیدار کنید تا ذهن او عادت کرده و مشکل درمان شود.
وی در ادامه اضافه کرد: همچنین در ایام جنگ، فعالیتهایی مانند بازی، پانتومیم و نقاشی به سلامت روان کودکان کمک میکند، باید با نوجوانان نیز متناسب با سن آنها گفتگو کرد و گفتمان خشونت را محدود ساخت.
این روانشناس یادآور شد: در مورد راهکارها برای سالمندان نیز با توجه به نیازهای مختلف آنها، باید کیف امدادی تهیه کرد و برای روتینهای زندگیشان برنامه داشت تا بتوان به درستی به این دو سرمایه بزرگ، یعنی کودکان به عنوان آینده و سالمندان به عنوان مظهر تجربه و خرد، توجه کافی مبذول داشت.
انتهای پیام 
