وحدت قوی‌ترین پدافند است

در شرایطی که کشور عزیزمان ایران مورد آماج حملات متجاوزانه صهیونیستی ـ آمریکایی قرار دارد، حفظ آرامش، کنترل هیجانات و اضطراب، حفظ انسجام، وحدت و همبستگی ملی، ایستادگی و مقاومت امری حیاتی و رسیدن به درک عمیق این مفاهیم برای جامه عمل پوشاندن به آن نیز ضروری است.

از این‌رو، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم سلسله یادداشت‌هایی با عنوان «حماسه» ویژه ایام شرایط جنگ صهیونیستی ـ آمریکایی علیه کشورمان، تهیه و در اختیار ایکنا قرار داده است که بخش یازدهم آن از نظر می‌گذرد:

در این روز‌های جنگ که نفس‌های متجاوزان به شماره افتاده، تنگه هرمز بسته است و هیچ کشتی تجاری نمی‌تواند از آن عبور کند. آمریکا هر چه ناو و جنگنده فرستاد و هرچه آتش گشود، نتوانست این گره آهنین را باز کند. مذاکرات به جایی نرسید، حال در فضایی به نام آتش‌بس، رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، در شبکه اجتماعی خودش، تروث سوشال، مشغول بافتن روایتی است که هیچ ریشه‌ای در واقعیت ندارد.

او خوب می‌داند که در میدان نظامی و مذاکرات شکست خورده، پس تمام توان خود را بر جنگ روانی گذاشت. می‌گوید: «همه قدرت دفاعی ایران را نابود کردیم» (که در برابر چشمان خودش و جهان، دروغی بیش نیست) و مهم‌تر از همه تلاش می‌کند این را به خورد افکار عمومی بدهد که «بین مسئولان ایران اختلاف و درگیری است» و «جامعه ایران از نظر تصمیم‌گیری به هم ریخته و دچار خلأ فرماندهی شده است»، اما واقعیت چیز دیگری است. ایران رهبر دارد، مسئولان هماهنگ و یکدل کار را پیش می‌برند و هیچ خلأ تصمیم‌گیری در کار نیست پس چرا ترامپ این را می‌گوید؟ چون می‌داند وحدت و انسجام ایرانیان، کار همان موشک را می‌کند، بنابراین تلاش می‌کند باور تفرقه و بی‌سامانی را در دل مردم ایران و نگاه جهان بنشاند تا همان چیزی را به‌دست آورد که بمب‌ها و هواپیماهایش از انجام آن عاجزند.

آموزه‌های دینی را اگر نه از سر عادت که از سر ضرورت و با چشم باز بخوانیم، می‌بینیم که وحدت فقط یک شعار خوش‌قیافه نبوده است بلکه وحدت یک سلاح بی‌صدا و همیشه فعال است. آیه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» به مؤمنان فرمان می‌دهد که همگی به ریسمان خدا چنگ بزنند و پراکنده نشوند.

در شرایط جنگی کنونی، ریسمان خدا یعنی همان رهبری که سر جایش است و مسئولانی که همدل و با یک نقشه جلو می‌روند، اما ترامپ می‌خواهد مردم ایران باور کنند که این ریسمان پاره شده است، حال آنکه تجمعات خیابان‌ها، نشان می‌دهد که دست‌های بی‌شمار به آن چنگ زده‌اند.

در آیه «تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ» خداوند نگفته «ممکن است سست شوید»، گفته «فَتَفْشَلُوا» یعنی «قطعاً سست خواهید شد»؛ ترامپ این آیه را نخواند اما منطق درونی آن را خوب فهمیده است. او می‌داند اگر بتواند القا کند که در ایران نزاع داخلی است، آن «فشل» و «ذههاب ریح» خود به خود اتفاق می‌افتد اما نکته اینجاست که واقعاً «نزاع» وجود ندارد، آنچه هست یک ایران منسجم با رهبری هوشیار و مسئولانی هماهنگ است.

سؤال این است: چرا ترامپ این‌قدر روی این دروغ سرمایه‌گذاری می‌کند؟ چون می‌داند در جنگ شناختی، تکرار یک دروغ، می‌تواند کم کم جای واقعیت را بگیرد. درواقع ترامپ می‌خواهد زخمی را که وجود ندارد، با زبان، تیغ بزند تا مردم احساس کنند درد وجود دارد، دروغی که اگر مردم آن را باور کنند، خطرناک‌ترین پیامد آن این است که خودش تبدیل به عاملی برای سستی و تردید می‌شود و این دقیقاً همان چیزی است که ترامپ می‌خواهد: یک بحران ساخته شده از جنس باور، نه از جنس واقعیت.

واقعیت، اما این است که ایران تنگه هرمز را بسته و آمریکا نتوانست بازش کند. واقعیت این است که مذاکرات به نتیجه نرسیده و واشنگتن در بن‌بستی است که نمی‌داند چگونه از آن خارج شود. اگر خلأ تصمیم‌گیری وجود داشته باشد، چطور ایران با این انسجام و هماهنگی، این گره کور را در برابر قوی‌ترین نیروی نظامی جهان ایجاد کرده است؟ پاسخ در آیه «کَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ» است، صفی به هم فشرده مانند یک بنای محکم که هیچ ترک و شکافی در آن نیست.

در این جنگ تمام نشده اما ساکت، گرچه موشک‌های ایران در سکوت سیلو‌ها آماده و رزمندگان، دست به ماشه، آماده شلیک‌اند، اما آنچه تعیین می‌کند این موشک‌ها کار خودشان را بکنند یا نه، فقط قدرت تخریب فنی آن‌ها نیست، موشک وقتی کار می‌کند که بداند پشتش یک اراده واحد و یک جامعه یکپارچه ایستاده است. ترامپ دقیقاً می‌خواهد با القای اختلاف و خلأ تصمیم‌گیری، موشک‌های ایران را در سکوت خودشان ذوب کند.

اما وحدت، که این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری در ایران محسوس است، قوی‌ترین پدافندی است که هرگونه ترک و شکافی را پیش از آنکه ایجاد شود، می‌بندد. وحدت کار موشک را می‌کند یعنی وقتی وحدت باشد، موشک حقیقتاً موشک است. وقتی نباشد حتی قوی‌ترین موشک هم به یک تکه آهن بی‌خاصیت تبدیل می‌شود. به همین سادگی و به همین سختی.