به گزارش ایکنا از خراسانرضوی، حجتالاسلام والمسلمین اسماعیل رمضانی، مدرس و خطیب حوزه علمیه، شامگاه 20 اردیبهشتماه، در مراسم ویژه شب زیارتی امام هشتم(ع) در جمع زائران حرم مطهر حضرت رضا(ع) با طرح سؤالاتی گفت: آیا قرآن فقط کتاب خواندنی است یا زندگی کردنی است؟ قرآن قطعاً کتاب زندگی است، قرآن میگوید: «وَ اذكُر فِي الكِتابِ مَريَمَ إِذِ انتَبَذَت مِن أَهلِها مَكاناً شَرقِيًّا.... فَحَمَلَتهُ فَانتَبَذَت بِهِ مَكاناً قَصِيًّا * فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذعِ النَّخلَةِ قالَت يا لَيْتَني مِتُّ قَبلَ هذا وَ كُنْتُ نَسياً مَنسِيًّا».
وی ادامه داد: حضرت مریم(س) باردار شد و او به مکان دوردستی رفت، ساعاتی بعد درد زایمان او را زیر یک درخت نخل خشکیده کشید و ایشان به آن درخت دست زد و خرمای تازه به درخت نشست و از زیر پای او چشمه جوشید، سپس فرزند او به دنیا آمد؛ حضرت مریم(س) آرزوی مرگ کرد اما خدا به او گفت وقتی به سوی قومت برگشتی به فرزندت اشاره کند تا با مردم سخن بگوید؛ حضرت موسی(ع) در گهواره سخن گفت؛ در زندگی ما آیا این آیات قابل عمل شدن است؟.
رمضانی تصریح کرد: آیا قرآن چیزی میگوید که ما در زندگی تجربه نمیکنیم؟ قرآن میگوید: حضرت ابراهیم(ع) چاقو به گلوی فرزندش کشید و بریده نشد؛ چیزی میگوید که من در زندگی خودم تجربه نمیکنم؛ در قرآن آتشی برای حضرت ابراهیم(ع) عنوان میشود که پس از سه روز او را نسوزانده سؤال این است که این آیات را چگونه عمل کنیم؟ ما هیچیک از این موارد را تجربه نمیکنیم؛ ما قصد داریم زندگی کردن رو از قرآن یاد بگیریم.
این خطیب کشوری با طرح سؤال دیگری افزود: چرا آنچه در قرآن هست در زندگی شخصی ما اتفاق نمیافتد؟ پاسخ این است همه چاقوها واقعاً نمیبرند وقتی خدا میگوید بریدن انجام میشود؛ وقتی داستان در زندگی ما نیست ولی در قرآن هست یعنی صدها بار از این موارد در زندگی ما اتفاق میافتد، اگر بینا باشیم باید چاقو را که میکشی باور به بریدن از سوی خدا داشته باشی.
رمضانی افزود: هرچه ما آتش در زندگی خود دیدهایم به خواست خدا گلستان میشود اما اگر خدا بخواهد؛ خدا ما را پیروز میکند هرچه هم موشک بیاید اثر ندارد، وقتی خدا چیزی را برای ما تعریف میکند یعنی در زندگی ما پیش میآید، وقتی حرف از نوزاد در گهواره شنیده میشود یعنی پس از آن امامی خواهد آمد که در کودکی به امامت خواهد رسید.
وی ادامه داد: در قرآن هیچ آیهای نداریم که پیروزی یک مؤمن در جنگ نظامی را تعریف کرده باشد مگر اینکه همواره آن مؤمن در حالتیکه رو به شکست بوده، پیروز شده است و پیروزی مؤمن هرگز با قواعد مادی جور نشده است؛ کلام خدا برای این نیست که برای ما داستان گفته باشد.
این سخنران حرم رضوی بیان کرد: از سپاه مؤمنین در جنگ احد همه فرار کردند. «إِذ تُصعِدُونَ وَ لا تَلوُونَ عَلى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدعُوكُم في أُخراكُم فَأَثابَكم غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيلا تَحزَنُوا عَلى ما فاتَكُم وَ لا ما أَصابَكُم وَ اللَّهُ خَبيرٌ بِما تَعمَلُون» جز دو نفر یعنی علی(ع) و یکی از انصار که برای یاری پیامبر(ص) ایستادند، بقیه رفتند اما خدا ترس عجیبی در دل کافرین ایجاد کرد و آنان پیروز شدند و بعد میگوید شما در احد یاری شدید در حالیکه سپاه شما نابود شده بود اصل این است که انسان نترسد و تا پایان بایستد.
رمضانی اظهار کرد: آنچه انسان خودش انجام دهد، اهمیت زیادی ندارد پس آیا موشک نسازیم، خدا یاری میکند؟ خدا اهل آزادی به معنای تنبلی و بیتوجهی نیست؛ به همین خاطر موشک میسازیم و توکل هم میکنیم آنجاییکه فرعون در آب گیر کرد و یا نمرود با یک پشه کشته شد سؤال پیش میآید که خدایا چرا هرچه قلدر و ظالمی را با کوچکترین کار از بین میبری؟ پاسخ این است چون میخواهد بگوید هرچه هست دست خداست؛ ما وسط غربت هم عزیز میشویم اگر خدا بخواهد؛ امام رضا(ع) در غربت از مدینه به طوس آورده شد، اما حالا او را در عین غربت با این همه عزت میبینیم.
انتهای پیام