جهالت و فساد خلفای اموی، عامل شهادت امام باقر(ع) بود

به گزارش ایکنا از قم، یه نقل از روابط عمومی مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمدتقی قادری، استاد حوزه و دانشگاه در مراسم سالروز شهادت امام محمدباقر(ع) که با حضور جمعی از اساتید، فضلا، طلاب و عموم عاشقان و شیفتگان مکتب اهل‌بیت(ع) امروز سوم خردادماه در حسینیه دفتر آیت‌الله‌العظمی فاضل لنکرانی(ره) برگزار شد، در سخنانی بیان کرد: سوال مهم و اساسی که در باره عصر امام پنجم(ع) مطرح می‌شود این است که چرا دشمنان و مخالفین اهل‌بیت(ع) نمی‌توانند وجود مقدس امام باقر(ع) را تحمل کنند و درصدد حذف امام برآمدند؟ با اینکه ایشان مشغول تعلیم و تربیت شاگردان بود و ظاهراً با دستگاه خلافت کاری نداشت، اما چرا دشمنان نتوانستند وجود مبارک ایشان را تحمل کنند؟

وی تأکید کرد: این کار دشمنان امام باقر(ع) سه علت داشت، امامت ایشان معاصر با دوران چهار خلیفه برادر بود و وقتی انسان زندگی این خبیث‌ها را بررسی می‌کند متوجه می‌شود این چهارتن از یک شجره خبیثه بودند و عداوت ذاتی به اهل‌بیت(ع)داشتند و ترور امام توسط این خاندان اصلاً جای تعجب نداشت، لذا در نهایت هشام بن عبدالملک نتوانست وجود آن حضرت را تحمل کند.

استاد حوزه و دانشگاه گفت: سال گذشته این بحث مطرح شد که چرا امام باقر(ع) در مدینه بسیار مظلوم بودند و در نهایت تبیین شد که مشکل اصلی خود شیعیان بودند که وجود آن حضرت را قدر نمی‌دانستند. علت دوم عدم تحمل وجود مقدس امام باقر(ع) نیز این است که این چهار برادر یعنی ولید، یزید، سلیمان و هشام دو نقطه مشترک داشتند، اول بیسوادی و جهل کامل و دوم فساد بود و برای اینکه مردم متوجه فسادشان نشود جامعه را به فساد کشاندند، چیزی که امروزه آرام آرام در جامعه ما نیز شکل گرفته است، عده‌ای فاسد برای مخفی کردن فساد خود جامعه را به فساد می‌کشانند.

این محقق حوزوی تأکید کرد: وجود امام باقر(ع) همراه با تربیت شاگردان بزرگ، برای این خلیفه‌ها قابل تحمل نبود، آن‌ها در اوج جهالت و بیسوادی بودند و امام پنجم در اوج کمال و علم، لذا نتوانستند آن امام همام را تحمل کنند.

وی با اشاره به اهمیت نفوذ در شهادت امام باقر(ع) گفت: در این نظام مقدس ما رهبر عزیز و چنین سرمایه‌هایی از رزمندگان اسلام را از دست دادیم و برخی از این مصیبت‌ها به خاطر نفوذی‌های درون حاکمیت ما رخ داده است، شبیه چنین قضیه‌ای نیز در مورد یکی از نزدیکان امام باقر(ع) مطرح است که به شام می‌رود و هشام را تحریک به شهادت امام باقر(ع) می‌کند، هشام بن عبدالملک نیز امام محمدباقر(ع) را به شام فرا می‌خواند تا به خیال خام خودش امام را تحقیر کند و در نهایت توسط همان نفوذی امام را به شهادت می‌رساند.