جنگ؛ میانبری برای رشد تکاملی و تربیت فطری کودکان
یک استاد حوزه در نشست «میدان تربیت»، با نقد دیدگاههای روانشناسی مدرن غربی، جنگ را فرصتی ویژه برای رشد کودکان دانست و تأکید کرد: برای تربیت دینی موفق، باید بر تقویت توحید در کودکان زیر هفت سال تمرکز کنیم. وی با رد گزارههای روانشناسی غرب مبنی بر افسردگیزای بودن سختیها، بر این نکته تأکید کرد که سرمایه درونی کودکان (فطرت) کلید رشد آنها در شرایط سخت است.
به گزارش ایکنا، حجتالاسلام والمسلمین محسن عباسی ولدی، استاد حوزه، در نشست «جنگ و فرصتِ بزرگشدنِ بچهها» (از مجموعه نشستهای «میدان تربیت و تربیت میدانی») که به همت مجمع مراکز آموزشی فقه تربیت قم و مؤسسات فعال در عرصه فقه تربیتی برگزار شد، اظهار کرد: تصور همگانی از جنگ، مرگ و ویرانی است؛ اما از منظر دین، جنگ فرصتی ویژه برای رشد و تکامل است. اگر گفته شود عداوت و جنگ همزاد انسان است، سخنی نادرست نیست؛ زیرا ابلیس از لحظه تولد، همراه انسان است.
وی با اشاره به اینکه نخستین جنگ تاریخ میان هابیل و قابیل رخ داد و پیامد آن کشته شدن هابیل بود، افزود: ما در طول جنگ هشت ساله، منطق عاشورا و دین را زندگی کردیم. جنگ در حقیقت میانبری برای تربیت است، به شرط آنکه باور داشته باشیم کودکان صرفاً «بچه» نیستند و فطرت الهی را در خود دارند.
وی در ادامه با ذکر خاطرهای از یک کودک شهید، بیان کرد: این کودک در دفترچهاش نوشته بود که عاشق خداست و تنها زمانی آرام میگیرد که به معشوقش، یعنی خداوند، برسد. این روایت، داستانی خیالی نیست، بلکه حقیقت زندگی کودکی ۱۲ ساله است که شهید شد؛ کودکی که حتی پیشنهاد خرید موتور برای منصرف کردنش از رفتن به جبهه و یا توصیههایی مبنی بر بزرگتر شدن پیش از حضور در میدان نبرد را نپذیرفت، در حالی که در خانوادهای معمولی و با پدر و مادری عادی تربیت شده بود.
عباسی ولدی با نقد دیدگاههای روانشناسی مدرن غربی در تحلیل چنین مسائلی، اظهار کرد: به باور من، برای تحلیل این پدیدهها، روانشناسی باید از ابتدا بازنویسی شود.
وی افزود: آن کودک ۱۳ ساله به رهبر انقلاب (در دوران ریاستجمهوری ایشان) عرض کرد که به روضهخوانها بگویند داستان «قاسم بن الحسن» را نخوانند؛ زیرا وقتی او میخواهد به جبهه برود، با بهانه «بچه بودن»، مانع حضور او میشوند. سرانجام این کودک از طریق همین واسطهها توانست به جبهه برود.
استاد حوزه با تأکید بر اینکه «فطرت»، سرمایه درونی کودکان است و آنها در دل جنگ با همین سرمایه رشد میکنند، افزود: فطرت نعمتی نیست که از بیرون وارد شود، بلکه سرمایهای درونی است و عدم بهرهگیری از آن، کفران نعمت است.
وی همچنین در ادامه اشاره کرد: در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان که همچنان ادامه دارد، خداوند فرصتی را برای پیشرفت در بحث تربیتی فراهم کرده است. ما میتوانیم در دل سختیها رشد کنیم؛ حقیقتی که امروز روانشناسی غرب نیز به آن رسیده و باید بپذیرد که گزاره «سختی صرفاً باعث افسردگی و یاس است» را کنار بگذارد.
عباسی ولدی در پایان بیان کرد: اگر بپذیریم که جنگ فرصتی برای تربیت است و کودکان دارای ظرفیت بالفعل فطرت هستند، باید بر محور «توحید» آنها کار کنیم. بنابراین، جامعهای که برنامهای برای تقویت توحید در کودکان (بهویژه زیر هفت سالهها) ندارد، در واقع برنامهای برای تربیت دینی ندارد.
انتهای پیام
