حجتالاسلام والمسلمین محمدرضا نوری کوهبنانی، پژوهشگر بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، با بازخوانی ابعاد حماسه حسینی در زیست امروز بشر اظهار کرد: نقشآفرینی این حماسه در ترسیم فردای ما را میتوان در ساحتهای پنجگانه مورد بازخوانی قرار داد.
وی با بیان اینکه امروز در هیاهوی رسانهها و غبار تبلیغات مرز میان خادم و خائن و حق و باطل بیش از همیشه مخدوش شده است، گفت: عاشورا به ما قدرت تشخیص میبخشد و امام حسین(ع) ثابت کرد که حقیقت با میزان جمعیت و هیاهوی قدرت سنجیده نمیشود، عاشورا به ما میآموزد که همواره به اصول تکیه کنیم نه روایتهای ساختهشده و این واقعه قطبنمای وجدان است تا در جهان پساحقیقت، حقیقت را در مسلخ مصلحت قربانی نکنیم.
نوری کوهبنانی عادیشدن زشتیها را مرگبارترین آفت برای هر تمدنی دانست و افزود: در روزگاری که فساد و بیعدالتی به بخشی از روزمرگی بدل میشود، ندای «أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لَا يُعْمَلُ بِهِ» لرزه بر تن خوابزدگان میاندازد. عاشورا به ما میآموزد که سکوت در برابر انحراف نوعی مشارکت در جرم است و برای ساختن فردایی روشن باید حساسیت اخلاقی جامعه را زنده نگاه داشت.
وی با اشاره به اینکه انسان امروز در بند زنجیرهای نامرئی ترس، طمع و وابستگیهای مادی گرفتار است، تصریح کرد: شعار «هیهات منا الذله» بیانگر رهایی جان است؛ کرامت حسینی به انسان فردا جسارت میبخشد تا برای حفظ کرامت خویش در برابر هر آنچه او را به حقارت و بندگی وا میدارد بایستد و جز در برابر حقیقت مطلق سر فرود نیاورد.
این پژوهشگر با بیان اینکه امام حسین(ع) منتقد گوشهنشین نبود، بلکه یک مُصلح میانِ میدان بود، اظهار کرد: ایمان بدون مسئولیت اجتماعی، کالبدی بیروح است و نقش قیام عاشورا در عصر حاضر، تبدیل کردن انسان خنثی به انسان مصلح است، بهگونهای که هر کس در هر جایگاهی خود را دیدهبان سلامت جامعه بداند.
وی با تأکید بر اینکه عاشورا یک مدل جدید پیش روی بشر میگذارد، بیان کرد: در جهانی که منطق قدرت نظامی و ثروت حرف اول را میزند، پیروزی ماندگار از آن کسی است که در قلبها نفوذ میکند و این درس بزرگ برای تمام اقلیتهای حقطلب است که تنهایی در راه حق نباید موجب هراس شود، چراکه شکست ظاهری در راه آرمانهای والا بذری است که در خاک زمان مینشیند و فرداهای دور را بارور میکند.
عضو بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی گفت: عاشورا یک ذخیره استراتژیک است، نه برای گریستن بر گذشته بلکه برای نگریستن به آینده. کربلای هر انسان همان لحظهای است که میان منفعت حقیر و حقیقت خطیر دست به انتخاب میزند و فردای روشن بشریت در گروی بازگشت به این الگوی آزادگی است، جایی که انسان حسینوار پاسدار حرمت حقیقت باشد.
انتهای پیام