درخواست بازگرداندن قرآن شخصی رهبر ضداستعمار گینه از فرانسه

به گزارش ایکنا به نقل از عربی 21، گینه به تعدادی از کشورهایی که خواستار بازگرداندن بخش‌هایی از میراث فرهنگی خود در خارج از کشور هستند، پیوسته است و درخواستی را به فرانسه برای بازگرداندن قرآن شخصی «ساموری توره»(Samore Lafiya Toure)، یکی از برجسته‌ترین رهبران مقاومت در برابر گسترش استعمار فرانسه در غرب آفریقا، ارائه کرده است.

این نسخه خطی در حال حاضر در موزه ارتش در پاریس نگهداری می‌شود و پس از دستگیری ساموری توره در سال ۱۸۹۸ و تبعید بعدی او به گابن، به همراه سایر اقلام مرتبط، توسط ارتش فرانسه به غارت رفت.

درخواست گینه در چارچوب تلاش‌های بین‌المللی برای بازگرداندن اسناد، نسخه‌های خطی و کتاب‌هایی است که در دوران استعمار از کشورهای مبدأ خود خارج شده‌اند.

کشورهای دیگر از جمله اتیوپی و اندونزی نیز درخواست‌هایی برای بازگرداندن آثار تاریخی و اسناد نگهداری‌شده در مؤسسات اروپایی ارائه داده‌اند.

درخواست گینه محدود به قرآن ساموری توره نیست و بنا به گزارش لوموند این امر بخشی از تلاش گسترده‌تر برای بازگرداندن میراث مکتوبی است که در حال حاضر در فرانسه نگهداری می‌شود.

گینه همچنین بازگرداندن نسخه‌های خطی و اسناد مربوط به تاریخ این کشور را خواستار شده است که برخی از آنها به زبان عربی یا خط عربی نوشته شده‌اند. مقامات گینه این نسخه‌ها را بخشی از سنت‌های غنی فکری، دینی و ادبی می‌دانند که قبل از دوران استعمار در غرب آفریقا شکوفا شد.

این اقدام پس از بازدید موسی سیلا، وزیر فرهنگ، گردشگری و صنایع سنتی گینه، از موزه ارتش در پاریس در اواسط ماه گذشته انجام شد و هیئت گینه‌ای در این بازدید، از این قرآن که بخشی از آثار موزه است، اطلاع یافت.

این نسخه خطی قرآنی دهه‌هاست که در کنار سایر اقلام متعلق به ساموری توره از جمله کلاه، بادبزن دستی و جلیقه نظامی او در فرانسه نگهداری می‌شود.

این حرکت در بحبوحه بحث‌های در حال تحول فرانسه در مورد استرداد اموال فرهنگی، پس از اتخاذ رویه‌های جدید توسط دولت که امکان بررسی درخواست‌های استرداد را فراهم می‌کند، صورت گرفته است.

 پرونده قرآن ساموری توره به سال ۱۹۶۸ برمی‌گردد، زمانی که احمد سکوتوره، اولین رئیس‌جمهور گینه، در دهمین سالگرد استقلال این کشور، از فرانسه درخواست کرد که قرآن، شمشیر و لباس‌های سنتی رهبر این رهبر را به این کشور بازگرداند.

درخواست فعلی فراتر از این دارایی‌های نمادین است و بر بازگشت بخشی از میراث مکتوب گینه از جمله نسخ خطی و اسنادی که در مجموعه‌های فرانسوی نگهداری می‌شوند، نیز تأکید دارد.