مسجد «بایراکلی» بلغارستان؛ شاهکار معماری با تلفیق هنر باروک و اسلامی + عکس
مسجد بایراکلی در شهر ساموکوف بلغارستان که هنر اواخر عثمانی را با سبک معماری اروپایی باروک ترکیب کرده، یکی از برجستهترین بناهای تاریخی بازمانده از دوران عثمانی در این کشور است.
به گزارش ایکنا به نقل از آناتولی، مسجد بایراکلی در شهر ساموکوف بلغارستان، به لطف سبک معماری منحصر به فرد و تزئینات داخلی که هنر اواخر عثمانی را با تأثیرات اروپایی مانند سبک باروک ترکیب کرده است، یکی از برجستهترین بناهای تاریخی بازمانده از دوران عثمانی در این کشور است که آن را به مقصدی برای بازدیدکنندگان و محققان میراث و تاریخ تبدیل کرده است.
این مسجد نمونهای نادر از معماری عثمانی است که تحت تأثیر هنر باروک قرار گرفته است. دیوارها و سقفهای آن با نقوش گلدار، طرحها و الگوهایی که از چینهای پارچه تقلید میکنند، همراه با عناصر تزئینی که منعکس کننده تلفیق سلیقه هنری عثمانی با تأثیرات سبکهای باروک و روکوکو است که در قرنهای ۱۸ و ۱۹ در اروپای غربی شکوفا شدند مزین شده است.
اعتقاد بر این است که این مسجد در سال ۱۸۴۵ ساخته شده و اکنون به عنوان موزهای برای بازدیدکنندگان در دسترس است. این مسجد به عنوان یک میراث فرهنگی در بلغارستان محافظت و یکی از برجستهترین نمونههای هویت تاریخی و فرهنگی شهر ساموکوف محسوب میشود.
وسلین حاجیانیلوف، مدیر موزه تاریخی ساموکوف و باستانشناس، اظهار کرد که مسجد بایراکلی بر روی ویرانههای یک مسجد قدیمیتر و بزرگتر ساخته شده است.
وی افزود که پذیرفتهشدهترین روایت تاریخی حاکی از آن است که این بنا به افتخار فرماندار عثمانی ساموکوف، محمد خسرو پاشا، ساخته شده است.
وی توضیح داد که تزئینات داخلی مسجد احتمالاً توسط برخی از برجستهترین هنرمندان مکتب نقاشی ساموکوف، از جمله هریستو یوویچ، ایوان دوسپیوفسکی و کوستا والجوف، خلق شده است.
این باستانشناس افزود: این تزئینات با سبک سنتی معماری اسلامی متفاوت است و به وضوح تأثیرات سبک باروک اروپایی را نشان میدهد و این مسجد را به یکی از نادرترین نمونههای معماری در نوع خود در بالکان تبدیل میکند.
وی به داستانی که در میان ساکنان شهر رواج داشت اشاره کرد که مسئولان مسجد درخواست حذف این تزئینات را داده بودند، اما محمد خسرو پاشا ارزش هنری آنها را تشخیص داد و دستور حفظ آنها را داد، به طوری که تا به امروز به عنوان بارزترین ویژگی این بنای تاریخی باقی ماندهاند.
حاجیانیلوف گفت که کار مرمت انجام شده در دهه 1960 جزئیات مهمی در مورد ساخت مسجد آشکار کرد. وی توضیح داد که طاقهای نگهدارنده گنبد با استفاده از کندههای کاج طبیعی و شیبدار که از ارتفاعات بالای کوههای ریلا در جنوب غربی بلغارستان آورده شده بودند، ساخته شدهاند. سازندگان به جای استفاده از میخ، از تکنیک اتصال تیرهای چوبی برای اتصال اجزای ساختمان استفاده کردند، روشی مهندسی که نشان دهنده سطح بالایی از هنر و صنعت در آن دوران است.
وی افزود که کار مرمت همچنین منجر به کشف تعداد زیادی نسخه خطی دینی نوشته شده به زبان ترکی عثمانی در داخل مسجد شد که نشان میدهد ساموکوف در دوره عثمانی مرکز مهم فرهنگ و آموزش بوده است.
علیرغم ارزش تاریخی و هنری مسجد، حاجیانیلوف در مورد چالشهایی که حفظ آن را تهدید میکند، هشدار و توضیح داد که عدم نگهداری جامع از سقف ساختمان در طول سالها منجر به نشت آب باران شده است که بر نقاشیهای دیواری و تزئینات دیواری تأثیر گذاشته است.
حاجیانیلوف افزود که مقامات مربوطه پروژه جدیدی را برای مرمت و نگهداری مسجد آماده کردهاند، اما تلاشها برای تأمین بودجه لازم برای اجرای آن، به منظور حفظ این بنای تاریخی، همچنان در حال انجام است.
وی تأیید کرد که مسجد بایراکلی همچنان بازدیدکنندگانی را از داخل بلغارستان و خارج از کشور جذب میکند و خاطرنشان کرد که مدیریت موزه شماره تلفنی را در ورودی ساختمان قرار داده است تا بازدیدکنندگان بتوانند با آن تماس گرفته و درخواست دسترسی کنند.
وی افزود که این مسجد بازدیدکنندگان را شگفتزده میکند، به خصوص از آنجایی که در شهری با شش کلیسا واقع شده، با این حال به طرز چشمگیری وضعیت تاریخی خود را حفظ کرده است.
وی ادامه داد: وقتی مردم میبینند که در باز است، وارد میشوند تا این ساختمان منحصر به فرد و متمایز را کشف کنند و ما به این مسجد بسیار افتخار میکنیم.
حاجیانیلوف در پایان تأکید کرد که اجرای پروژه مرمت به یک ضرورت فوری برای تضمین آینده مسجد تبدیل شده است و تأکید کرد که حفظ اموال فرهنگی مستلزم فراهم کردن شرایط مناسب برای نگهداری آن است.
مطالب مرتبط
